استاندارد ISO 812 که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، یک روش آزمایشی را برای تعیین کمترین دمایی که در آن مواد لاستیکی خرابی شکننده نشان نمی دهند، یا دمایی که در آن نیمی از قطعات آزمایشی مورد استفاده در آزمایش شکست می خورند، تعریف می کند. تحت شرایط خاصی تحت تاثیر قرار می گیرد. دماهایی که به این روش تعیین می‌شوند لزوماً به پایین‌ترین دمایی که می‌توان از مواد در آن استفاده کرد مربوط نمی‌شود، زیرا شکنندگی تحت تأثیر شرایط آزمایش و به‌ویژه نرخ ضربه قرار می‌گیرد. بنابراین، داده‌های به‌دست‌آمده با این روش آزمایشی تنها برای پیش‌بینی رفتار لاستیک‌ها در دماهای پایین در کاربردهایی که شرایط تغییر شکل مشابه آن‌هایی است که در آزمایش مشخص شده است، استفاده می‌شود.
سه روش تست در استاندارد ISO 812 شرح داده شده است:
روش C برای طبقه بندی مواد لاستیکی و برای اهداف مشخصات استفاده می شود.
برای اهداف استاندارد ISO 812،
به طور خلاصه، روش آزمایشی که در این استاندارد شرح داده شده است، برای ارزیابی شکنندگی مواد لاستیکی یا پارچه‌های روکش لاستیکی هنگام قرار گرفتن در معرض خمش در دمای پایین استفاده می‌شود. آزمایش های انجام شده برای تعیین کمترین دمایی که در آن ترکیبات لاستیکی در مواجهه با شرایط مشخص شکسته یا ترک نخواهند خورد در پوشش استفاده می شود.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین شکنندگی دمای پایین مواد لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک در محدوده استاندارد ISO 812 ارائه می‌کند. کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
