لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 813 - تعیین چسبندگی به یک زیرلایه سفت - روش لایه برداری 90 درجه

لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 813 - تعیین چسبندگی به یک زیرلایه سفت - روش لایه برداری 90 درجه

استاندارد «ISO 813 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین چسبندگی به یک زیرلایه صلب - روش لایه برداری 90 درجه» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، روشی را برای تعیین استحکام چسبندگی لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک متصل به یک زیرلایه صلب با استفاده از یک قطعه آزمایشی متشکل از یک نوار لاستیکی متصل به یک صفحه واحد از ماده صلب توصیف می‌کند.

لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 813 - تعیین چسبندگی به یک زیرلایه سفت - روش لایه برداری 90 درجه

این روش با زاویه لایه برداری ۹۰ درجه انجام می شود. این روش برای آزمونه‌هایی که در آزمایشگاه تحت شرایط استاندارد تهیه می‌شوند، قابل اجرا است که می‌توانند در درجه اول برای تهیه داده‌ها برای انتخاب ترکیبات لاستیکی یا سیستم‌های چسب، توسعه چنین موادی و کنترل فرآیندهای تولید استفاده شوند. این روش برای لاستیک‌های با سختی بالا، معمولاً بالای 90 سختی IRHD، مناسب نیست.

در اصل، در طول این آزمایش، نیروی مورد نیاز برای جدا شدن یک نوار لاستیکی متصل به یک زیرلایه صلب اندازه‌گیری می‌شود. زاویه جداسازی ۹۰ درجه است و عرض و ضخامت لاستیک و ماده سخت در محدوده مشخص شده ثابت است.

تجهیزات مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:

  • دستگاه تست کشش قادر به اندازه‌گیری نیرو با دقتی مطابق با کلاس ۱، مطابق با الزامات استاندارد ISO 5893، و دارای سرعت حرکت گیره متحرک ۵۰ میلی‌متر در دقیقه به علاوه ۵ میلی‌متر در دقیقه.
  • وسیله‌ای برای نگه داشتن قطعه آزمایش در گیره متحرک دستگاه آزمایش. این تجهیزات جهت کششی را که باعث جدایی می‌شود، تا حد امکان عمود بر صفحه پیوند بین لاستیک و زیرلایه صلب در طول آزمایش، یعنی با زاویه ۹۰ درجه نسبت به سطح فیکسچر، نگه می‌دارد.
  • طراحی دسته برای جلوگیری از لغزش یا پارگی لاستیک
  • محفظه کنترل دما (در صورت لزوم) برای انجام آزمایش‌ها در دمای انتخابی که می‌تواند در محدوده تلرانس‌های مندرج در استاندارد ISO 23529 حفظ شود.

قطعه آزمایشی استاندارد شامل یک نوار لاستیکی به ضخامت 6 میلی‌متر بعلاوه/منهای 0,1 میلی‌متر، عرض 25 میلی‌متر بعلاوه/منهای 0,1 میلی‌متر و طول 125 میلی‌متر در ناحیه آزمایش است و به یک ناحیه مربعی به طول 25 میلی‌متر و عرض 25 میلی‌متر بعلاوه/منهای 0,1 میلی‌متر روی سطح یک نوار زیرلایه صلب متصل شده است. تعیین ابعاد قطعه آزمایشی باید مطابق با استاندارد ISO 23529 باشد. زیرلایه باید به اندازه کافی ضخیم باشد تا از تغییر شکل در حین آزمایش جلوگیری شود (حداقل ضخامت ۱.۵ میلی‌متر توصیه می‌شود). عرض باید ۲۵ میلی‌متر به اضافه/منهای ۰.۱ میلی‌متر و طول آن ۶۰ میلی‌متر به اضافه/منهای ۱ میلی‌متر باشد. هر قطعه آزمایشی باید طوری آماده شود که ناحیه پیوند خورده، که 1,5 میلی‌متر طول و 25 میلی‌متر بعلاوه/منهای 0,1 میلی‌متر عرض دارد، تقریباً در وسط زیرلایه، همانطور که در شکل نشان داده شده است، قرار گیرد.

دو نوع قالب را می‌توان در تهیه آزمونه‌ها استفاده کرد: قالب‌هایی برای چندین آزمونه یا قالب‌هایی برای آزمونه‌های تکی. اگر قرار است قطعات آزمایشی با استفاده از یک نوع لاستیک و یک نوع سیستم چسب ساخته شوند، می‌توان از یک قالب برای چندین قطعه آزمایشی استفاده کرد. ابعاد داخلی قالب موازی با محور طولی نوار زیرلایه باید ۱۲۵ میلی‌متر باشد. ابعاد مربوط به محور عرضی نوار زیرلایه می‌تواند بسته به تعداد قطعات آزمایشی که باید همزمان آماده شوند، تغییر کند. ابعاد عمود بر محورهای طولی و عرضی زیرلایه می‌تواند تغییر کند، به عنوان مثال با استفاده از صفحات فلزی با ضخامت‌های مختلف بسته به ضخامت زیرلایه، به طوری که عمقی به اندازه ۶ میلی‌متر به اضافه/منهای ۰.۰۵ میلی‌متر برای لاستیک آزاد شود. اگر قرار است فقط یک قطعه آزمایشی از یک لاستیک مشخص ساخته شود، باید از قالب مشخص شده در بالا استفاده شود، اما ابعاد مربوط به محور عرضی باید توسط عرض قطعه آزمایشی محدود شود.

از آمیزه لاستیکی، ورق‌هایی با اندازه مورد نیاز و ضخامت کافی برای قالب بریده می‌شوند (طول ۱۲۵ میلی‌متر، عرض مربوط به تعداد قطعات آزمایشی است که باید آماده شوند)، به طوری که حداکثر فشار بین لاستیک و زیرلایه در طول فرآیند آماده‌سازی قطعه آزمایشی تضمین شود.

در طول آماده‌سازی قطعه آزمایش، سطوحی که قرار است چسبانده شوند باید تمیز و عاری از گرد و غبار، رطوبت و سایر مواد خارجی باشند. سطحی که نوارهای زیرلایه با ابعاد مورد نیاز به آن متصل می‌شوند، مطابق با الزامات سیستم چسب مورد نظر آماده می‌شود. هر دو انتها با نوار چسب حساس به فشار پوشانده شده‌اند، بنابراین فقط می‌توان از ناحیه مشخص شده برای اتصال استفاده کرد. سطح لاستیکی که قرار است چسبانده شود، با استفاده از یک حلال یا روش دیگری که توسط سیستم چسب مورد نظر مورد نیاز است، تمیز می‌شود. چسب اعمال می‌شود و زیرلایه و نوارهای لاستیکی به هم متصل می‌شوند. مجموعه در قالبی قرار می‌گیرد که زیرلایه در پایین آن قرار دارد. اگر چندین نمونه آزمایشی به طور همزمان آماده می‌شوند، نوارهای زیرلایه تقریباً 3 میلی‌متر از هم فاصله دارند تا امکان جداسازی بعدی نمونه‌های آزمایشی فراهم شود.

در مورد لاستیکی که با چسب حرارتی متصل شده است، فرآیند ولکانیزاسیون یا اتصال با گرم کردن قالب تحت فشار در یک پرس مناسب برای زمان و دمای مورد نیاز سیستم مورد بررسی انجام می‌شود. قبل از اینکه قطعات آزمایشی خنک شوند، آنها را با دقت از قالب خارج می‌کنند تا از قرار گرفتن سطوح پیوند خورده در معرض تنش بیش از حد جلوگیری شود.

در آزمایش‌ها از چهار قطعه آزمایشی استفاده می‌شود. فاصله زمانی بین آماده‌سازی آزمونه‌ها و انجام آزمایش باید مطابق با الزامات استاندارد ISO 23529 باشد. پس از قالب گیری، باید حداقل 16 ساعت باشد. قطعات آزمایشی مطابق با الزامات استاندارد ISO 23 به مدت حداقل 2 ساعت در دمای استاندارد (27 درجه به علاوه/منهای 2 درجه یا 16 درجه به علاوه/منهای 23529 درجه) بلافاصله قبل از آزمایش، آماده‌سازی می‌شوند.

وقتی آزمایش خارج از دمای استاندارد آزمایشگاه مورد نیاز باشد، شرایط اضافی در این دما برای مدت زمان کافی انجام می‌شود تا ماده به دمای مورد نیاز برسد.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، آزمایش‌ها در دمای استاندارد آزمایشگاه انجام می‌شوند.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ISO 813 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین چسبندگی به یک زیرلایه سفت - روش لایه برداری 90 درجه» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ