ISO 4628-8 ارزیابی درجه جداسازی لایه و خوردگی در اطراف خراش یا سایر نقص‌های مصنوعی

ISO 4628-8 ارزیابی درجه جداسازی لایه و خوردگی در اطراف خراش یا سایر نقص‌های مصنوعی

استاندارد «ISO 4628-8 رنگ‌ها و جلاها - ارزیابی زوال پوشش‌ها - تعیین کمیت و اندازه عیوب و شدت تغییرات یکنواخت در ظاهر - بخش 8: ارزیابی درجه لایه لایه شدن و خوردگی در اطراف یک خراش یا سایر عیوب مصنوعی»، که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) تدوین شده است، روشی را برای ارزیابی لایه لایه شدن و خوردگی در اطراف یک خراش یا سایر عیوب مصنوعی روی یک پنل پوشش داده شده یا سایر نمونه آزمایشی پوشش داده شده، ناشی از یک محیط خورنده، شرح می‌دهد. این استاندارد ارزیابی خوردگی حفره‌ای یا عمق حفره‌ای را پوشش نمی‌دهد.

ISO 4628-8 ارزیابی درجه جداسازی لایه و خوردگی در اطراف خراش یا سایر نقص‌های مصنوعی

نمونه‌هایی از محیط‌های خورنده شامل اتمسفرهای مصنوعی مانند اسپری نمک مورد استفاده در روش آزمایش مشخص شده در استاندارد ISO 9227 و غوطه‌وری در آب دریا مورد استفاده در روش آزمایش مشخص شده در استاندارد ISO 15711 است. همچنین می‌توان از محیط‌های طبیعی نیز استفاده کرد.

میزان سایر عیوب را می‌توان همزمان با لایه لایه شدن و خوردگی تعیین کرد. روش‌ها به شرح زیر است:

  • تاول زدن طبق استاندارد ISO 4628-2
  • زنگ زدگی طبق استاندارد ISO 4628-3.
  • ترک خوردگی طبق استاندارد ISO 4628-4
  • لایه برداری طبق استاندارد ISO 4628-5
  • خوردگی رشته‌ای مطابق با استاندارد ISO 4628-10.

استاندارد ISO 4628-8 بخشی از مجموعه استانداردهای گسترده‌تر ISO 4628 است که یک سیستم استاندارد برای ارزیابی و تعیین تخریب پوشش‌های رنگ و لایه‌های محافظ مشابه ارائه می‌دهد.

این استاندارد روشی دقیق برای ارزیابی دو شکل اساسی تخریب در اطراف یک نقص مصنوعی (اغلب یک علامت خطی، اما اشکال دیگر مانند سوراخ یا بریدگی) روی یک پنل یا نمونه آزمایشی پوشش داده شده پس از قرار گرفتن در معرض یک محیط خورنده (مانند اسپری نمک، رطوبت یا آزمایش‌های مقاومت در برابر آب و هوا) ارائه می‌دهد:

  • درجه جدایش لایه (از بین رفتن چسبندگی بین پوشش و زیرلایه یا لایه‌های پوشش)
  • درجه خوردگی (تشکیل زنگ، حفره یا سایر محصولات خوردگی ناشی از نقص)

این روش به ویژه در آزمایش‌های خوردگی تسریع‌شده (مانند آزمایش‌های اسپری نمک یا خوردگی چرخه‌ای ISO 9227) و در ارزیابی عملکرد سیستم‌های رنگ محافظ برای سازه‌های فولادی، پوشش‌های خودرو، کاربردهای دریایی و پوشش‌های صنعتی مفید است.

این استاندارد در آخرین به‌روزرسانی خود شامل پیشرفت‌های قابل توجهی است:

  • به جای تکیه‌ی اولیه بر منابع تصویری، اولویت به اندازه‌گیری و محاسبه‌ی مستقیم مناطق آسیب‌دیده داده شد (اگرچه هنوز هم شکل‌های توضیحی برای راهنمایی ارائه شده‌اند).
  • علاوه بر خراش‌های خطی مستقیم، عیوب مصنوعی (مثلاً اشکال دایره‌ای یا نامنظم) نیز شامل می‌شوند.
  • رویه‌های روشنی برای اندازه‌گیری میزان یا وسعت جدایش و خوردگی در هر دو طرف یک عیب ایجاد شده است.

ارزیابی به شرح زیر عمل می‌کند:

  • آماده‌سازی: یک نقص مصنوعی کنترل‌شده (خراش) از پوشش تا زیرلایه روی یک پنل آزمایشی ایجاد می‌شود.
  • قرار گرفتن در معرض: پنل برای مدت زمان مشخصی در معرض یک محیط خورنده قرار می‌گیرد.
  • در صورت لزوم، مواد پوشش شل با دقت برداشته می‌شوند.
  • حداکثر فاصله از لبه نقص اصلی تا دورترین نقطه جدایی یا خوردگی قابل مشاهده اندازه گیری می شود (معمولاً عمود بر خط).
  • همانطور که گفته شد، مقادیر میانگین یا حداکثر محاسبه می‌شوند.
  • برای جداسازی، معمولاً به صورت عرض ناحیه پوست کنده/حذف شده اندازه‌گیری می‌شود.
  • خوردگی به صورت پخش شدن زنگ زدگی یا محصولات خوردگی تعریف می‌شود.
  • نتایج با استفاده از نمادهای استاندارد از سری استانداردهای ISO 4628 (مثلاً حداکثر عرض بر حسب میلی‌متر یا مقیاس درجه‌بندی) گزارش می‌شوند.

کل مجموعه استانداردهای ISO 4628 انواع مختلف تخریب را با نامگذاری ثابت پوشش می‌دهد:

  • فصل 1: معرفی کلی و سیستم نامگذاری
  • بخش ۲: ظهور
  • فصل 3: زنگ زدگی
  • فصل 4: ترک خوردن
  • فصل 5: پوسته پوسته شدن
  • فصل‌های ۶ و ۷: گچ‌کاری (روش‌های نوار چسب و مخمل)
  • فصل ۸: لایه لایه شدن و خوردگی در اطراف یک خط.
  • فصل 10: خوردگی رشته‌ای

زمینه‌های کاربرد عملی این استاندارد به شرح زیر است:

  • کنترل کیفیت و صدور گواهینامه پوشش ها.
  • مقایسه فرمولاسیون رنگ یا سیستم‌های محافظ
  • رعایت استانداردهایی مانند ISO 12944 (حفاظت از خوردگی سازه‌های فولادی با سیستم‌های رنگ).
  • تحقیق و توسعه در صنعت پوشش

به طور خلاصه، انتشار خوردگی (انتشار زنگ، انتشار خوردگی زیرلایه، انتشار ناشی از خراش یا فرسایش زیر خوردگی) به گسترش تدریجی جانبی خوردگی در زیر یک پوشش محافظ اشاره دارد که از یک نقطه آسیب دیده (مانند خراش، ساییدگی، بریدگی، ضربه یا سایر نقص‌هایی که سطح فلز زیرین را در معرض دید قرار می‌دهند) شروع می‌شود.

وقتی یک سطح پوشش داده شده (مثلاً فولاد رنگ شده، فولاد گالوانیزه یا فلز پوشش داده شده در کاربردهای خودرو، دریایی، صنعتی یا سازه‌ای) آسیب می‌بیند، فلز در معرض آسیب در برابر محیط خورنده (مانند اسپری نمک، رطوبت، نمک جاده یا جو دریایی) آسیب‌پذیر می‌شود. رطوبت، اکسیژن و الکترولیت‌ها از طریق نقص نفوذ می‌کنند. خوردگی در فلز لخت شروع می‌شود (مثلاً زنگ زدگی در فولاد). محصولات خوردگی فشار وارد می‌کنند یا فرآیندهای الکتروشیمیایی چسبندگی پوشش را تضعیف می‌کنند. این باعث می‌شود که پوشش در اطراف نقص جدا شود (بلند شود یا کنده شود). سپس خوردگی به صورت جانبی در زیر لایه پوشش پخش می‌شود و در امتداد فصل مشترک فلز-پوشش، اغلب در هر دو جهت از نقص اصلی، خزش می‌کند. نتیجه، از دست دادن تدریجی چسبندگی، تاول زدن در نزدیکی لبه، زنگ زدن در زیر لایه پوشش و در نهایت، تخریب پوشش در یک منطقه وسیع‌تر است.

استاندارد ISO 4628-8 بیان می‌کند که پوشش‌های محافظ (رنگ‌ها، لاک‌ها و سیستم‌های مشابه) روی سطوح فلزی اغلب در معرض محیط‌های تهاجمی (پاشش نمک، رطوبت، نمک‌های یخ‌زدای جاده) قرار دارند. در دنیای واقعی، آسیب‌ها ناگزیر رخ می‌دهند (خراش‌ها، تراشه‌های سنگ، ضربه‌ها، لبه‌ها، جوش‌ها)، و نقاطی ایجاد می‌کنند که خوردگی می‌تواند از آنجا شروع شود و به صورت جانبی در زیر پوشش گسترش یابد (خزش خوردگی).

بدون استاندارد ISO 4628-8 برای ارزیابی این نوع خاص از تخریب، مسائل بحرانی زیر مطرح می‌شوند:

  • عدم قابلیت مقایسه و تکرارپذیری.
  • عدم توانایی در مقایسه قابل اعتماد عملکرد پوشش.
  • انطباق با الزامات بخش گسترده‌تر و مقررات.
  • داده‌های عینی و کمی به جای قضاوت بصری صرف.
  • ارتباط با دنیای واقعی

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان شایسته و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد ISO 4628-8 را به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ