
استاندارد "PI-14 Hip Compression Ball, Static/Dynamic" که توسط PI Medical Implants توسعه یافته است، آزمایش خستگی سرهای سرامیکی را توصیف می کند. این روش توصیفشده، از جمله آزمایش مواد، مطابق با «روشهای آزمایش استاندارد ASTM F2345-21 برای تعیین استحکام خستگی استاتیکی و چرخهای سرهای مدولار فمور سرامیکی» استاندارد توسعهیافته توسط انجمن آمریکایی تست و مواد (ASTM) انجام میشود. این روشهای تست شامل ارزیابی استحکام خستگی چرخهای سرهای مدولار سرامیکی فمور نصب شده بر روی یک مخروط است، همانطور که در ساقه فمور آرتروپلاستی کامل هیپ استفاده میشود.

در حین انجام این تست ها، تا زمانی که اتصال مدولار بین بدن و سر پروتز هیپ تغییر شکل پیدا کند، نیرو وارد می شود. سر بر روی یک سوراخ مخروطی با یک حلقه مسی قرار می گیرد تا از توزیع یکنواخت بار اطمینان حاصل شود.
این روشهای آزمایشی را میتوان برای تعیین تأثیر مواد سر و مخروط، متغیرهای طراحی، ساخت و سایر شرایط بر روی توانایی حمل بار ثابت و چرخهای سرهای مدولار فمور نصب شده بر روی مخروطهای پروتزهای ساقه فمور استفاده کرد.
بارگذاری in vivo سرهای مدولار فمور به طور کلی با بارگذاری توصیف شده در این روش ها متفاوت است. نتایج بهدستآمده در اینجا نمیتواند برای پیشبینی مستقیم عملکرد in-vivo استفاده شود. با این حال، این روشها به گونهای طراحی شدهاند که امکان مقایسه بین عملکرد خستگی طرحهای مختلف سر استخوان ران مدولار سرامیکی در شرایط مشابه را فراهم کنند.
این روشهای آزمایشی میتوانند از پروتزهای واقعی فمور با هندسه ساده یا مدلهای مخروطی گردن با همان خواص هندسی و مواد مانند ایمپلنت استفاده کنند. در هر دو مورد، ناحیه مخروط فلزی منطبق بر نمونه آزمایشی انتخاب شده از همان ماده، تحمل و پوشش مشابه پروتز نهایی ساقه فمور تشکیل شده است.
در روشهای تست خستگی، مشخص شده است که بارگذاری واقعی در داخل بدن بسیار متغیر است و هیچ شرایط آزمایشی نمیتواند تمام تغییرات ممکن را پوشش دهد. بنابراین، روشهای آزمایشی که در اینجا گنجانده شده است، یک مدل ساده شده برای مقایسه بین طرحها و مواد است. این روش های آزمایشی برای انجام در محلول فیزیولوژیکی در هوا در نظر گرفته شده است. داده های آزمایشی می توانند اطلاعات ارزشمندی در مورد استحکام نسبی طرح های مختلف سر و مخروط ارائه دهند.
این آزمایشها همچنین به استاندارد «ایزو ۷۲۰۶-۱۰ ایمپلنتهای جراحی - تعویض جزئی و کامل مفصل ران - بخش ۱۰: تعیین مقاومت سرهای مدولار استخوان ران در برابر بار استاتیک» که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، اشاره دارند. این استاندارد شامل روشهایی برای تعیین بارهای فشاری (شکستگی) یا کششی (جداسازی) مورد نیاز برای ایجاد خرابی سیستم سر مدولار در شرایط آزمایشگاهی خاص است. این استاندارد در مورد اجزای ساخته شده از مواد فلزی و غیرفلزی، مانند سرهای فمور تعویض جزئی یا کامل مفصل ران (یعنی اتصال مخروطی سر/گردن) با ساختار مدولار اعمال میشود. با این حال، این استاندارد روشهای بررسی و گزارش نمونههای آزمایش را پوشش نمیدهد.
یک نیروی فشاری یا کششی استاتیک به مجموعه سر/گردن پروتز مفصل ران اعمال می شود و تا زمانی که سر یا گردن یا اتصال بین آنها از بین برود یا حداکثر نیروی انتخاب شده قبل از وقوع شکست اعمال شود، افزایش می یابد.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "آزمایش فشرده سازی توپ لگن، استاتیک/دینامیک" PI-14 را با کارکنان آموزش دیده و متخصص ارائه میکند. تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
