در "روش تست استاندارد ASTM F2724-21 برای ارزیابی دررفتگی زانو تخت متحرک" که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) توسعه یافته است، از یک روش آزمایشی برای تعیین مقاومت دررفتگی طرح‌های زانو تخت متحرک از نظر اجزای استخوان ران استفاده می‌شود. جداسازی و چرخش درج تخت متحرک توضیح داده شده است. اگرچه روش توصیف شده همه شرایط بارگذاری فیزیولوژیکی را منعکس نمی‌کند، اما وسیله‌ای برای مقایسه طرح‌های زانو بستر متحرک آزمایشگاهی و توانایی آن‌ها در مقاومت در برابر دررفتگی از اجزای استخوان ران یا تیبیا تحت شرایط تست مشخص است. این روش تست فقط برای طرح های کامل زانو تخت متحرک کاربرد دارد.
این روش تست به منظور ارائه یک روش استاندارد برای تعیین محدودیت طرح های زانو تخت متحرک از نظر اسپین اوت و تف به بیرون تخت متحرک طراحی شده است. اسپین اوت به چرخش بیش از حد قطعه یاتاقان در زانوی سکوی دوار یا زانوی پلت فرم چند جهته اشاره دارد که منجر به دررفتگی بین اجزای استخوان ران یا تیبیا و یاتاقان متحرک می شود. Spit-out به فرار جزء یاتاقان به جلو یا عقب از زیر قسمت فمورال اشاره دارد.
مشابه آزمایش مهار کل زانو (روش تست استاندارد ASTM F1223-20 برای تعیین محدودیت پروتز کامل زانو)، مهم است که توجه داشته باشید که روش تست بافت های نرم و شلی مفصل زانو را شبیه سازی نمی کند، که ممکن است کلیدی باشد. عوامل مربوط به وقوع اسپین اوت یا تف کردن به عنوان مثال، یک بیمار با محدودیت‌های خوب بافت نرم احتمالاً به مقاومت در برابر اسپین‌اوت/تفک‌کردن کمتری نیاز دارد، در حالی که بیمار با از دست دادن استخوان عمده یا بافت‌های همبند از بین رفته احتمالاً به مقاومت در برابر اسپین‌آوت/تفک‌کردن بالاتر نیاز دارد . بنابراین، نتایج آزمایش باید همراه با وضعیت بافت نرم بیمار در نظر گرفته شود تا ایمنی نسبی دستگاه مشخص شود.
یک تجزیه و تحلیل مهندسی باید در تمام ابعاد طراحی زانو انجام شود تا بدترین اندازه برای این آزمایش توجیه شود. حداقل پنج درج یاتاقان متحرک با این اندازه باید آزمایش شوند. سینی تیبیا و جزء فمورال زانو تا زمانی که در طول آزمایش آسیب نبینند می‌توانند برای آزمایش‌های متعدد مورد استفاده مجدد قرار گیرند.
سطوح متحرک یاتاقان باید به آرامی با آب (مانند آب اسمز معکوس، آب دیونیزه یا آب مقطر) پوشانده شود تا اثرات اصطکاک در طول آزمایش کاهش یابد.
برای آزمایش نابجایی باید از یک قاب بار متعامد دو محور با کنترل بازخورد استفاده شود. ماشین باید بتواند نیرو و جابجایی را در هر دو محور ثبت کند.
فیکسچرها برای اعمال 80 درصد توزیع بار داخلی و 20 درصد جانبی از طریق کندیل های مولفه فمورال مورد نیاز هستند.
در طول آزمایش، شیب خلفی سینی تیبیا و درجه خم شدن اجزای استخوان ران باید بر اساس تراز جراحی توصیه شده تنظیم شود.
تمام اجزاء باید قبل از آزمایش بررسی شوند تا از مطابقت با مشخصات هندسی و مواد اطمینان حاصل شود. درج تیبیا باید همانطور که معمولاً با ایمپلنت های واقعی استفاده می شود استریل شود. اجزای آزمایش باید به مدت 24 ساعت قبل از آزمایش در یک جو تمیز با دمای 25 مثبت / منفی 5 درجه قرار گیرند.
تست دررفتگی باید در 0، 60 و 90 درجه فلکشن و در حداکثر زاویه خمشی که ایمپلنت قصد دارد انجام شود. اگر طراحی اجازه دهد، روش آزمایش می تواند به طور همزمان به spin-out و spit-out بپردازد.
سینی تیبیا یا جزء استخوان ران باید بتواند آزادانه در جهت قدامی و خلفی تحت کنترل محرک حرکت کند. یک نیروی واکنش فشاری مفصل باید از طریق سینی تیبیا یا جزء استخوان ران به زانوی بلبرینگ متحرک در امتداد جهت فوقانی/ تحتانی اعمال شود. برای آزمایش، جزء فمورال باید در زوایای خمش مورد نظر جهت گیری شود.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و مطالعات متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "روش تست استاندارد ASTM F2724-21 برای ارزیابی دررفتگی زانو تخت متحرک" را با کادر آموزش دیده و متخصص خود ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
