استاندارد "روش تست استاندارد ASTM F2582-20 برای گیرافتادگی دینامیک بین اجزای مفصل ران فمور و استابولوم" که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) ایجاد شده است، روشی را برای شبیه‌سازی گیرافتادگی پویا بین اجزای استخوان ران و استابولوم در تعویض مفصل ران توضیح می‌دهد. این استاندارد شامل ارزیابی کیفی بعدی حالت های آسیب و در صورت لزوم ارزیابی کمی تغییرات در قدرت اتصال قطعات مدولار می باشد.
این روش تست را می توان برای ارزیابی برخورد بین اجزای استخوان ران و اجزای زیر استفاده کرد: اجزای یک تکه، مدولار، نیمه محدود، دوقطبی، محدود یا دو اثر استابولوم ساخته شده از مواد پلیمری، فلزی یا سرامیکی.
اجزای فمور و استابولوم از نظر شکستگی ناشی از خستگی، تغییر شکل، لایه لایه شدن، سایش و شکستگی (اجزای سرامیکی) تحت شرایط ضربه دینامیکی ارزیابی می‌شوند. طرح‌های پروتز استابولار مدولار باید برای مکانیسم‌های آسیب اضافی که بر هر جزء یا مکانیسم قفل تأثیر می‌گذارند، ارزیابی شوند. نمونه هایی از حالت های آسیب برای طرح های پروتز استابولار مدولار شامل جداسازی و شل شدن هر جزء یا مکانیزم قفل یا هر دو است.
روش تست توصیف شده را می توان برای ارزیابی خواص دینامیکی استفاده کرد. برای شبیه سازی شرایط بالینی شناخته شده می توان از نیروهای واکنش مشترک و ضربه های مختلف استفاده کرد.
این روش تست باید برای ارزیابی و مقایسه طرح های مختلف پروتز فمور و استابولوم برای ارزیابی تحمل آسیب تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل شده استفاده شود. اگرچه روش توصیف شده تلاش می‌کند تا حرکات و شرایط بارگذاری مرتبط فیزیولوژیکی را تعیین کند، تفسیر نتایج به مقایسه آزمایشگاهی بین طرح‌های مختلف پروتز فمور و استابولوم به دلیل توانایی آن‌ها در مقاومت در برابر حالت‌های آسیب ضربه تحت شرایط آزمایش مشخص محدود است.
دستگاه ضربه اساساً باید دارای ویژگی های زیر باشد:
تمام اجزای استابولوم و استخوان ران باید محصولات با کیفیت ایمپلنت را نشان دهند. این باید تمام فرآیندهای عقیم سازی را که در آن استریلیزاسیون ممکن است بر نتایج تأثیر بگذارد، پوشش دهد.
بدترین نمونه ها باید برای همه حالت های آسیب قابل قبول مشروط شناسایی و توجیه شوند. بدترین نمونه ها) ممکن است بسته به حالت آسیب متفاوت باشد.
تمام اجزاء در آزمایش باید در نظر گرفته شوند، از جمله جنبه هایی مانند افست سر، هندسه بدن، کیفیت سطح و مواد، و هندسه اجزای استابولوم، کیفیت سطح و مواد. تغییر شکل و سایش قطعات ممکن است در طول آزمایش رخ دهد و در این صورت، به طور مداوم تغییر می‌کند و در صورت تغییر موقعیت قطعه، پتانسیل تغییر برجسته می‌شود. هنگام در نظر گرفتن هندسه های ناشناخته، محاسبه تنش های تماس و سایر تنش ها در اجزای مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل در بدترین حالت، مانند تنش در ناحیه مکانیسم قفل، باید هندسه ساخته شده و تغییر شکل نیافته اجزا را در نظر بگیرد.
هنگام در نظر گرفتن بدترین حالت کلی برای هر حالت آسیب، باید در نظر داشت که تغییر شکل و سایش چگونه به بدترین حالت کلی کمک می کند.
یکی از تکنیک‌های ممکن مدل‌سازی تماس لبه گردن با استفاده از روش المان محدود برای تعیین حداکثر پیکربندی تنش برای پشتیبانی از تحلیل بدترین حالت است. بدترین ملاحظات ممکن است شامل هندسه تماس، پرداخت مواد، نازک ترین اجزای استابولوم، اجزای با کمترین استحکام قفل اولیه، قطعاتی که تماس مستقیم فلز با فلز را نشان می دهند و مواد جزء با کمترین استحکام باشد.
حداقل از سه نمونه در آزمایش ها استفاده می شود. نمونه های پلیمری باید مطابق با استاندارد پیری مصنوعی ASTM F2003-02 آماده شوند.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و بررسی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما با کادری آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، آزمایش‌های تعریف‌شده در استاندارد «ASTM F2582-20 استاندارد روش تست پویا» را انجام می‌دهد. برخورد اجزای استخوان ران و هیپ استابولوم. همچنین خدمات ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
