IP 375 فرآورده‌های نفتی - کل رسوب در روغن‌های سوختی باقیمانده

استاندارد «IP 375 فرآورده‌های نفتی - کل رسوب در سوخت‌های باقیمانده» که توسط موسسه نفت (IP) به عنوان بخشی از سری روش‌های آزمایش IP منتشر شده است، یک روش آزمایش رایج در صنعت نفت برای تعیین کل محتوای رسوب در سوخت‌های باقیمانده را توصیف می‌کند. این استاندارد از نظر فنی با استاندارد «ISO 10307-1 فرآورده‌های نفتی - کل رسوب در سوخت‌های باقیمانده - بخش 1: تعیین با فیلتراسیون داغ» سازگار است و بخشی از سری روش‌های آزمایش IP است.

استاندارد IP 375 یک روش آزمایشگاهی برای اندازه‌گیری مقدار کل رسوب در انواع سوخت‌های زیر تعریف می‌کند:

• روغن‌های سوختی باقیمانده
• مخلوط‌های سوخت تقطیری حاوی اجزای باقیمانده

این استاندارد برای سوخت‌هایی با حداکثر ویسکوزیته ۵۵ میلی‌متر مربع بر ثانیه در دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد اعمال می‌شود. این روش به ویژه برای سوخت‌های سنگین و سوخت‌های دریایی کاربرد دارد.

کل رسوب به موارد زیر اشاره دارد:

• ذرات آلی و معدنی نامحلول
• مواد نامحلول در سوخت
• آلاینده‌هایی مانند:
• آسفالتیت‌ها
• کثیفی، زنگ زدگی، گرد و غبار کاتالیزور

این ذرات با فیلتراسیون جدا شده و به صورت وزنی اندازه‌گیری می‌شوند.

استاندارد IP 375 از یک روش فیلتراسیون حرارتی استفاده می‌کند که به شرح زیر عمل می‌کند:

• نمونه سوخت تقریباً تا ۱۰۰ درجه گرم می‌شود.
• از طریق یک محیط فیلتر مشخص فیلتر می‌شود.
• باقیمانده با حلال شسته می‌شود، در فر خشک شده و وزن می‌شود.
• برای تأیید صحت، آزمایش دو بار تکرار می‌شود.

نتیجه به صورت درصد جرم رسوب (درصد متر مکعب بر متر مکعب) گزارش می‌شود.

محدوده و دقت اندازه‌گیری به شرح زیر است:

• تا 0,50% (m/m) برای سوخت‌های باقیمانده.
• برای مخلوط‌های تقطیر حاوی باقیمانده، تا 0,40٪ (m/m).

نتایج معمولاً با دقت 0,01 درصد گزارش می‌شوند.

تجهیزات معمول مورد استفاده در آزمایش‌ها شامل موارد زیر است:

• واحد تصفیه با سیستم گرمایشی
• فیلترهای الیاف شیشه
• فر (تقریباً ۱۱۰ درجه)
• سیستم خلاء
• حلال‌ها (مطابق با استانداردهای معرف ISO)

برای جلوگیری از آلودگی یا آسیب به فیلتر، جابجایی دقیق لازم است.

استاندارد IP 375 از نظر فنی با استانداردهای زیر سازگار است:

• ISO 10307-1 (کل رسوب با فیلتراسیون گرم)
• ISO 10307-2 (رسوب تسریع‌شده در برابر فرسودگی)
• ISO 3735 (رسوب گذاری از طریق استخراج)

این امر ثبات جهانی در آزمایش را تضمین می‌کند.

مزایای اصلی استاندارد IP 375 به شرح زیر است:

• روش قابل اعتماد و استاندارد
• مناسب برای سوخت‌های سنگین.
• تکرارپذیری خوب.

با این حال، این استاندارد محدودیت‌های خاصی دارد:

• فرآیند فیلتراسیون زمان‌بر
• حساس به پردازش و کنترل دما.
• برخی از سوخت‌ها ممکن است به دلیل ویسکوزیته، نه رسوب، از محدوده زمانی فیلتراسیون فراتر روند.

استاندارد IP 375 ضروری است زیرا مستقیماً میزان رسوب، یکی از مهمترین پارامترهای کیفی سوخت‌های سنگین، را ارزیابی می‌کند. حتی مقادیر کم رسوب می‌تواند مشکلات جدی عملیاتی و اقتصادی ایجاد کند. این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

• از آسیب به موتور و تجهیزات جلوگیری می‌کند: سوخت‌های باقیمانده اغلب حاوی آسفالتین، گرد و غبار کاتالیزور، زنگ‌زدگی و کثیفی هستند. اگر سطح رسوبات بالا باشد،
• فیلترهای سوخت به سرعت مسدود می‌شوند.
• سرنگ‌ها مسدود می‌شوند.
• پمپ‌ها و سیستم‌های احتراق فرسوده می‌شوند.

استاندارد IP 375 با اندازه‌گیری رسوب، به شناسایی سوخت‌های مشکل‌ساز قبل از رسیدن به موتورها، به‌ویژه در سیستم‌های دریایی و تولید برق، کمک می‌کند.

• پایداری سوخت را تضمین می‌کند: تشکیل رسوب ارتباط نزدیکی با ناپایداری سوخت دارد. سوخت‌های ناپایدار،
• در طول نگهداری می‌تواند گل و لای تشکیل دهد.
• می‌توان آن را به فازهایی تقسیم کرد.
• می‌تواند به مرور زمان رسوب‌گذاری را افزایش دهد.

این استاندارد با شناسایی سوخت‌هایی که احتمال فساد بالایی دارند، به اپراتورها کمک می‌کند تا از مشکلات ذخیره‌سازی و حمل و نقل جلوگیری کنند.

• از رعایت استانداردهای سوخت پشتیبانی می‌کند: استانداردهای بین‌المللی سوخت، مانند استانداردهای سوخت دریایی (استاندارد ISO 8217)، محدودیت‌های دقیقی را برای محتوای رسوب تعیین می‌کنند.

استفاده از استاندارد IP 375 موارد زیر را تضمین می‌کند:

• سوخت‌ها الزامات نظارتی را برآورده می‌کنند.
• تأمین‌کنندگان کیفیت محصول را به طور مداوم حفظ می‌کنند.
• خریداران سوخت‌هایی را دریافت می‌کنند که مشخصات را برآورده می‌کنند.
• هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد: سوخت‌های با رسوب بالا می‌توانند منجر به موارد زیر شوند:
• تعویض مکرر فیلتر.
• افزایش نگهداری
• خرابی‌های برنامه‌ریزی نشده

با نظارت بر سطح رسوبات، شرکت‌ها می‌توانند:

• باعث افزایش طول عمر تجهیزات می‌شود.
• هزینه‌های نگهداری را کاهش می‌دهد
• باعث افزایش قابلیت اطمینان کسب و کار می‌شود.
• این کار راندمان احتراق را بهبود می‌بخشد: باقیمانده به طور یکنواخت نمی‌سوزد. در عوض،
• در محفظه‌های احتراق رسوب تشکیل می‌دهد.
• باعث کاهش راندمان انتقال حرارت می‌شود.
• باعث افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود.

آزمایش با استاندارد IP 375 سوخت پاک‌تری را تضمین می‌کند و منجر به موارد زیر می‌شود:

• سوزش بهتر
• انتشار گازهای گلخانه‌ای کمتر
• بهره‌وری انرژی بالاتر
• به تشخیص مشکلات فرآوری سوخت کمک می‌کند: تجمع رسوب می‌تواند به دلایل زیر رخ دهد:
• شیوه‌های نادرست اختلاط
• آلودگی در حین حمل و نقل
• مخلوط سوخت ناسازگار

این استاندارد به تعیین اینکه آیا مشکلات ناشی از موارد زیر هستند یا خیر، کمک می‌کند:

• خود سوخت
• شرایط ذخیره سازی
• فرآیندهای پردازش
• این امر برای بخش دریایی از اهمیت حیاتی برخوردار است: در کشتی‌هایی که از سوخت سنگین استفاده می‌کنند:
• سوخت برای مدت طولانی ذخیره می شود.
• این سیستم‌ها به طور مداوم تحت شرایط چالش‌برانگیز کار می‌کنند.

نقص‌های مرتبط با رسوبات در دریا می‌تواند بسیار پرهزینه و خطرناک باشد. بنابراین، استاندارد IP 375 یک آزمایش مهم کنترل کیفیت در مدیریت سوخت دریایی است.

در نتیجه، استاندارد IP 375 اکنون یک استاندارد حیاتی برای ارزیابی تمیزی و پایداری روغن‌های سوختی است. با اندازه‌گیری میزان رسوب، موارد زیر تضمین می‌شود:

• احتراق کارآمد
• مصرف سوخت ایمن
• محافظت از موتورها و تجهیزات.

در کنترل کیفیت سوخت مدرن، استاندارد IP 375 همچنان یک آزمون اساسی برای کاربردهای دریایی، صنعتی و سوخت‌های سنگین است.

سال‌هاست که سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد IP 375 را به مشاغل ارائه می‌دهیم.