آزمون اسپری نمک DIN 50021

استاندارد "آزمون اسپری نمک DIN 50021" که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، الزاماتی را که تجهیزات تست خوردگی و مواد ساینده باید برآورده کنند، شرح می‌دهد. هدف از آزمون اسپری نمک، حصول اطمینان از دستیابی به شرایط یکسان در تمام مواردی است که آزمون‌های اسپری بر اساس استانداردها یا توافق‌نامه‌ها انجام می‌شوند.

این استاندارد به آماده‌سازی نمونه، مدت زمان آزمایش، پردازش نمونه پس از آزمایش یا ارزیابی نتایج نمی‌پردازد. اینکه کدام یک از سه روش ذکر شده در این استاندارد در هر مورد خاص اعمال شود، منوط به توافق بین طرف‌های ذیربط است، مگر اینکه در استانداردهای مربوطه طور دیگری مشخص شده باشد. آزمایش‌های شرح داده شده در این استاندارد هم برای تعیین اثربخشی سیستم‌های حفاظت در برابر خوردگی و هم برای تشخیص سریع عیوب استفاده می‌شوند.

این روش برای آزمایش اختصاصی عیوب در پوشش‌های فلزی که پوشش از فلز پایه‌ای غیر از زیرلایه (مثلاً روی یا آلومینیوم روی فولاد) ساخته شده است، مناسب نیست، زیرا در چنین مواردی، زیرلایه توسط پوشش مجاور عیب، به صورت کاتدی محافظت می‌شود.

این آزمایش‌ها، آزمایش‌های خوردگی تسریع‌شده مطابق با استاندارد DIN 50900-3 هستند و اطلاعات مستقیمی در مورد رفتار قطعات آزمایش‌شده در حین کار ارائه نمی‌دهند. به طور مشابه، از آنجایی که اثرات خوردگی در این آزمایش‌ها با اثراتی که ممکن است در حین کار رخ دهند، تفاوت قابل توجهی دارند و بنابراین فرآیندهای خوردگی متفاوتی ممکن است دخیل باشند، مقایسه مقادیر حفاظتی سیستم‌های مختلف حفاظت در برابر خوردگی تنها زمانی امکان‌پذیر است که شباهت بین آنها به اندازه کافی نزدیک باشد.

برای اهداف این استاندارد، آزمون‌های اسپری، آزمون‌هایی هستند که در آن‌ها ماده ساینده به طور مداوم با هوای فشرده به داخل محلول آبی کلرید سدیم (جزء اصلی) با غلظت جرمی 5 گرم در 100 میلی‌لیتر اسپری می‌شود.

این استاندارد سه روش مختلف تست اسپری را تعریف می‌کند:

• آزمایش افشاندن نمک
• آزمایش اسپری نمک اسید استیک
• آزمایش اسپری نمکی اسید استیک تسریع شده با مس

استاندارد DIN 50021 یک استاندارد آلمانی است که آزمایش اسپری نمک خنثی، یکی از پرکاربردترین آزمایش‌های خوردگی تسریع‌شده در سراسر جهان را تعریف می‌کند. اکنون این استاندارد با استاندارد "آزمایش‌های خوردگی ISO 9227 در اتمسفرهای مصنوعی - آزمایش‌های اسپری نمک" که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، جایگزین شده است. با این حال، هنوز در مشخصات، نقشه‌های فنی و اسناد کیفی قدیمی‌تر به آن اشاره شده است.

آزمایش اسپری نمک خنثی (NSS) در واقع شامل موارد زیر است:

• محلول آزمایش: 5% سدیم کلرید در آب مقطر/دیونیزه.
• مقدار pH: ۶.۵ تا ۷.۲ (محدوده خنثی)
• دمای اتاق: ۳۵ درجه سانتیگراد مثبت/منفی ۲ درجه سانتیگراد
• اسپری مداوم غبار ریز
• نمونه‌ها برای مدت زمان مشخصی (معمولاً ۲۴، ۴۸، ۹۶، ۲۴۰، ۴۸۰، ۷۲۰ یا ۱۰۰۰ ساعت) در معرض این ماده قرار می‌گیرند.
• پس از قرار گرفتن در معرض مواد، نمونه‌ها از نظر زنگ قرمز (روی فولاد)، زنگ سفید (روی روی)، حفره‌دار شدن یا تاول زدن ارزیابی می‌شوند.

در سال ۲۰۱۶، این استاندارد به دلیل وجود یک استاندارد بین‌المللی از نظر فنی مشابه (ISO 9227) از مدت‌ها پیش لغو شد. این استاندارد جدید دقیقاً همان آزمایش اسپری نمک خنثی (NSS) را در بر می‌گیرد. در عمل، میلیون‌ها نقشه قدیمی، مشخصات خودرو و الزامات تأمین‌کنندگان هنوز به استاندارد DIN 50021 ارجاع می‌دهند و آزمایشگاه‌ها این مراجع را معادل استاندارد ISO 9227 می‌پذیرند.

استاندارد DIN 50021 به دلایل زیر همچنان مهم و مورد استناد است:

• مرجع جهانی اصلی برای آزمایش اسپری نمک: مدت‌ها قبل از استاندارد ISO 9227 به شکل فعلی آن، برای بیش از 50 سال، استاندارد DIN 50021 پرکاربردترین و شناخته‌شده‌ترین استاندارد در سراسر جهان برای آزمایش خوردگی تسریع‌شده بود. نقشه‌های فنی، مشخصات و قراردادهای کیفیت متعددی صراحتاً استاندارد DIN 50021 را الزامی می‌دانند. این اسناد هنوز هم به طور فعال مورد استفاده قرار می‌گیرند.
• این استاندارد در بسیاری از بخش‌ها همچنان یک الزام قانونی و قراردادی است: اگرچه این استاندارد منسوخ شده است، اما مشخصات قدیمی همچنان از نظر قانونی در قراردادها و مصوبات معتبر هستند.
• تولیدکنندگان تجهیزات اصلی خودرو (VW، BMW، مرسدس، پورشه، فورد) هنوز هزاران مشخصات مواد و پوشش دارند که مطابق با استاندارد DIN 50021 نوشته شده‌اند.
• تأییدیه‌های نوع و تاییدیه‌های کیفیت (مثلاً برای قفل‌ها، لولاها، بست‌ها، قطعات بدنه خودرو) طبق استاندارد DIN 50021 اعطا می‌شوند و سال‌ها اعتبار دارند.
• بنابراین، تأمین‌کنندگان موظفند طبق قرارداد، آزمایش‌ها را طبق استاندارد DIN 50021 (که عملاً استاندارد ISO 9227 است) ادامه دهند.
• این معیاری است برای اینکه یک پوشش چقدر خورنده تلقی می‌شود: در بسیاری از بخش‌ها، به ویژه در بازارهای آلمانی زبان و اروپای مرکزی، مقاومت در برابر خوردگی هنوز بر اساس رتبه‌بندی DIN 50021 بیان می‌شود.
• آبکاری روی کرومات زرد: ۴۸ تا ۱۲۰ ساعت تا زمانی که زنگ قرمز ظاهر شود.
• روی-نیکل ۱۲۱۵٪ نیکل + درزگیر: ۷۲۰-۱۰۰۰ ساعت تا رسیدن به زنگ قرمز.
• گالوانیزه گرم (50-70 میکرومتر): 480-720 ساعت تا رسیدن به زنگ قرمز.
• ژئومت ۳۲۱ / ۵۰۰: ۴۸۰ تا ۱۰۰۰ ساعت تا زنگ قرمز.

عبارت «720 ساعت DIN 50021، عاری از زنگ قرمز» بلافاصله توسط مهندسان به عنوان سطح بسیار خوبی از محافظت در برابر خوردگی درک می‌شود.

• در اروپای مرکزی، رایج‌ترین الزام همچنان پابرجاست: در برخی کشورها، برای بست‌ها، قطعات خودرو، تجهیزات ساختمانی و اجزای آبکاری شده، اکثر مشخصات فنی خرید، برخلاف عادت و سنت، از «DIN 50021» به جای «ISO 9227» استفاده می‌کنند.
• هم‌ارزی عملی: از آنجایی که استاندارد ISO 9227 از نظر فنی مشابه استاندارد DIN 50021 است (همان 5% کلرید سدیم، همان مقدار pH 6,5-7,2 و همان 35 درجه)، هیچ تفاوت فنی وجود ندارد. آزمایشگاه‌ها و نهادهای صدور گواهینامه، آنها را 100% قابل تعویض می‌دانند.

به طور خلاصه، وقتی امروزه عبارت «DIN 50021» را می‌بینید، منظور «آزمایش اسپری نمک خنثی کلاسیک مطابق با استاندارد ISO 9227 فعلی» است.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد "DIN 50021 Salt Spray Test" ارائه می‌دهیم.