
استحکام معیاری برای سنجش مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل دائمی یا شکستگی کامل تحت تنش است. مواد قوی می توانند در برابر ضربه های سنگین مقاومت کنند و مقادیر زیادی انرژی را بدون شکستن جذب و دفع کنند. انعطافپذیری یک ماده تأثیر منفی بر استحکام آن ندارد، زیرا حتی انعطافپذیرترین موادی که در برابر شکستگی مقاومت میکنند، از نظر فنی آنقدر قوی هستند که استحکام خاصی ندارند.

استحکام در فلزات را می توان به روش های مختلفی افزایش داد. از کوئنچ می توان برای سفت کردن و تقویت ساختار کریستالی فلز استفاده کرد و می توان از تمپر برای حذف هرگونه تنش ضعیف در فلز استفاده کرد. معتدل کردن عموماً برای کاهش تنش ها در حین خاموش کردن اعمال می شود.
استحکام مواد به روش های مختلفی اندازه گیری می شود. دو مورد از رایج ترین اندازه گیری ها عبارتند از استحکام کششی و استحکام تسلیم:
سختی معیاری برای الاستیسیته است و به مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل دائمی اشاره دارد. سفتی ارتباط نزدیکی با قدرت دارد. این تفاوت در این است که مواد شکننده میتوانند سخت باشند اما قوی نیستند و فلزات چکشخوار نرمتر مانند سرب میتوانند قوی باشند اما سخت نباشند. سختی مقاومت یک ماده در برابر خمش است، در حالی که استحکام مقاومت یک ماده در برابر شکستگی است. سفتی با یافتن مدول یانگ یک ماده معین اندازه گیری می شود. مدول یانگ با تقسیم تنش وارده بر ماده بر تنشی که به آن وارد می شود اندازه گیری می شود.
سختی، مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل سطح است. سطوح سختتر تحت تنشهای داخلی بیشتری قرار میگیرند و معمولاً به دلیل ماده هسته سخت نشده، به دلیل استحکام ساختاری خود، تمایل به افزایش شکنندگی دارند. از آنجایی که سختی فقط مقاومت در برابر تغییر شکل سطح است، معمولاً فقط در سطح سطح بهبود مییابد، زیرا فرآیندهایی که سختی هسته را به طور قابل توجهی افزایش میدهند، میتوانند منجر به شکنندگی نیز شوند. سختی معمولاً به راحتی با عملیات سطحی مانند سختکاری یا پوششدهی قابل حذف است.
سازمان ما همچنین خدمات انعطاف پذیری و تست کشش مواد را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات آزمایشی، اندازه گیری، تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
