رنگ‌ها و لاک‌های ISO 14680 - تعیین محتوای رنگدانه

استاندارد «ISO 14680 رنگ‌ها و جلاها - تعیین میزان رنگدانه» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است ، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

استاندارد "ISO 14680-1 بخش 1: روش سانتریفیوژ" یکی از مجموعه استانداردهای مربوط به نمونه‌برداری و آزمایش رنگ‌ها، لاک‌ها و محصولات مرتبط است. این استاندارد روشی را برای تعیین محتوای رنگدانه رنگ‌هایی که در آنها مواد جامد با سانتریفیوژ رسوب می‌کنند، توصیف می‌کند. این استاندارد در درجه اول برای کنترل ترکیب مواد پوشش در طول تولید و به عنوان یک بررسی پذیرش برای کاربر مواد پوشش طراحی شده است.

هنگام استفاده از این روش برای پوشش مواد حاوی رنگ، کربن سیاه، دی اکسید سیلیکون ریز یا دی اکسید تیتانیوم ریز، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید. این روش ممکن است برای رنگ‌های امولسیونی مناسب نباشد. میزان رنگدانه مواد پوششی را می‌توان با روش خاکسترسازی (استاندارد ISO 14680-2) یا روش فیلتراسیون (استاندارد ISO 14680-3) نیز تعیین کرد.

برای اهداف این استاندارد، محتوای رنگدانه، که با روش سانتریفیوژ تعیین می‌شود، به نسبت جرمی ذرات جامد در محصول آزمایش شده که در حلال مورد استفاده برای جداسازی تحت شرایط مشخص شده نامحلول هستند، اشاره دارد. این شامل رنگدانه‌ها، مواد افزودنی و سایر اجزای جامد محصول می‌شود.

در اصل، پس از رقیق کردن یک نمونه از محصول با حلال، ذرات جامد با سانتریفیوژ جدا، خشک و وزن می‌شوند. سپس محتوای رنگدانه از جرم جزء جامد و جرم نمونه محاسبه می‌شود.

یک نمونه معرف از محصول مورد آزمایش، مطابق با استاندارد ISO 15528 گرفته می‌شود. هر نمونه مطابق با استاندارد ISO 1513 بررسی و برای آزمایش آماده می‌شود.

استاندارد ISO 14680-2 بخش 2: روش خاکسترسازی یکی از مجموعه استانداردهای نمونه‌برداری و آزمایش رنگ‌ها، لاک‌ها و محصولات مرتبط است. این استاندارد روشی را برای تعیین میزان رنگدانه رنگ‌ها با خاکسترسازی محصول آزمایش‌شده توصیف می‌کند. این روش برای مواد پوشش‌دهنده حاوی آلومینیوم، رنگدانه‌های آلی یا رنگدانه‌های معدنی که با رنگ‌ها یا ترکیبات آلی تیمار شده‌اند، کاربرد ندارد.

چنین اجزایی که می‌توانند تقریباً 10 درصد رنگدانه را تشکیل دهند، در طول خاکستر شدن از بین می‌روند. از آنجا که وضعیت بسیاری از رنگدانه‌ها و مواد پرکننده تحت شرایط آزمایش مشخص شده تغییر می‌کند، اینکه آیا می‌توان محتوای رنگدانه واقعی محصول آزمایش شده را از محتوای رنگدانه ظاهری یافت شده توسط این روش استنباط کرد یا خیر، به ترکیب و دمای خاکستر شدن انتخاب شده بستگی دارد.

این روش عموماً برای رنگ‌ها و لاک‌های UV یا آنهایی که حاوی رقیق‌کننده‌های واکنش‌پذیر هستند و نیاز به شرایط گرمایشی ویژه دارند، مناسب نیست. همچنین می‌توان محتوای رنگدانه مواد پوششی را با روش سانتریفیوژ (استاندارد ISO 14680-1) یا روش فیلتراسیون (استاندارد ISO 14680-3) تعیین کرد.

برای اهداف این استاندارد، محتوای رنگدانه، که با خاکستر کردن تعیین می‌شود، به کسر جرمی از محصول آزمایش شده که پس از خاکستر کردن تحت شرایط مشخص شده به عنوان باقیمانده باقی می‌ماند، اشاره دارد. این شامل رنگدانه‌های معدنی، مواد پرکننده و سایر اجزای جامد محصول است که در شرایط آزمایش فرار نیستند، اما ممکن است شرایط آنها تغییر کرده باشد.

در اصل، پس از تبخیر حلال در یک بخش آزمایشی از محصول مورد آزمایش، باقیمانده در دمای تقریبی ۶۰۰ تا ۹۰۰ درجه سانتیگراد یا ۴۵۰ درجه سانتیگراد در حضور کربنات‌ها خاکستر می‌شود. وجود کربنات‌ها باید با یک روش تحلیلی کیفی دیگر تعیین شود. محتوای رنگدانه از جرم باقیمانده خاکستر شده و بخش آزمایشی محاسبه می‌شود. برخی از چسب‌ها در دمای ۴۵۰ درجه سانتیگراد به طور کامل خاکستر نمی‌شوند. بنابراین، نتایج به دست آمده در این دما ممکن است تکرارپذیری کمی داشته باشند.

این آزمایش دو بار انجام می‌شود. یک بوته چینی در کوره مافل یا کوره خاکسترسازی سریع در دمایی مطابق با این استاندارد تا رسیدن به جرم ثابت گرم می‌شود. پس از خنک شدن در دسیکاتور، تقریباً 2 گرم از نمونه با دقت 0,001 گرم وزن می‌شود. بوته چینی در کوره با دمای 80 درجه سانتیگراد به علاوه/منهای 2 درجه سانتیگراد قرار داده می‌شود و تا زمانی که تمام حلال تبخیر شود، حرارت داده می‌شود. سپس از کوره خارج شده و در کوره مافل یا کوره خاکسترسازی سریع قرار می‌گیرد که تا دمای خاکسترسازی گرم می‌شود. در بیشتر موارد، خاکسترسازی پس از 2 ساعت تکمیل می‌شود. بوته چینی حداقل به مدت 30 دقیقه در دسیکاتور قرار داده شده و خنک می‌شود. با دقت 0,001 گرم وزن می‌شود و سپس به مدت 15 دقیقه به کوره مافل یا کوره خاکسترسازی سریع برگردانده می‌شود. در دسیکاتور تا دمای اتاق خنک شده و دوباره وزن می‌شود. این فرآیند تا زمانی که جرم ثابت شود، تکرار می‌شود.

استاندارد ISO 14680-3 بخش 3: روش فیلتراسیون یکی از مجموعه استانداردهای نمونه‌برداری و آزمایش رنگ‌ها، لاک‌ها و محصولات مرتبط است. این استاندارد روشی را برای تعیین محتوای رنگدانه رنگ‌ها با افزودن محلول هیدروکسید پتاسیم برای انعقاد رنگدانه و فیلتر کردن جامدات حاصل توصیف می‌کند.

این روش به ویژه برای مواد پوششی حاوی کربن سیاه، دی اکسید سیلیکون ریز، دی اکسید تیتانیوم ریز، رنگدانه‌های آلی یا دیسپرسیون‌های پلیمری قابل استفاده است. این روش برای بسیاری از رنگ‌های قابل رقیق شدن با آب قابل استفاده نیست، زیرا کل چسب هنگام افزودن محلول هیدروکسید پتاسیم منعقد می‌شود. میزان رنگدانه مواد پوششی را می‌توان با روش سانتریفیوژ (استاندارد ISO 14680-1) یا روش خاکسترسازی (استاندارد ISO 14680-2) نیز تعیین کرد.

برای اهداف این استاندارد، محتوای رنگدانه، که توسط فیلتراسیون تعیین می‌شود، به نسبت جرمی ذرات جامد باقی مانده به عنوان باقیمانده در فیلتراسیون تحت شرایط مشخص شده در محصول مورد آزمایش اشاره دارد. این شامل رنگدانه‌ها، مواد افزودنی و سایر اجزای جامد محصول می‌شود.

در اصل، پس از رقیق‌سازی با حلال و افزودن محلول هیدروکسید پتاسیم در متانول، یک نمونه آزمایشی از محصول مورد آزمایش با استفاده از یک بوته فیلتر شیشه‌ای حاوی بستر کمک فیلتر، فیلتر می‌شود. جامدات حذف شده توسط فیلتراسیون خشک و وزن می‌شوند. در مورد چسب‌های کاملاً حل شده، مقدار رنگدانه از جرم جامدات و جرم نمونه آزمایشی محاسبه می‌شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 14680 رنگ‌ها و لاک‌ها - تعیین محتوای رنگدانه ارائه می‌دهیم.