
استاندارد "ASTM C1895 روش آزمون استاندارد برای تعیین سختی خراش موس" که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است، روشی برای تعیین سختی خراش موس کاشی سرامیکی، کاشی شیشهای و سایر سطوح سخت را شرح میدهد. سختی خراش موس ابزاری مفید برای تعیین مقاومت در برابر خراش کاشیهای سرامیکی است. مقاومت در برابر خراش با مشاهده بصری سطح کاشی سرامیکی پس از تلاش برای خراشیدن آن با ابزاری با سختی مشخص تعیین میشود.

تجهیزات مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:
نمونه آزمایشی باید حداقل از یک کاشی تشکیل شده باشد. نمونههای آزمایشی تا ابعاد ۱۵ سانتیمتر در ۱۵ سانتیمتر باید برای آزمایش برش نخورده باقی بمانند. نمونههایی با اضلاع بزرگتر از ۱۵ سانتیمتر را میتوان برای سهولت استفاده به حداقل ۱۵ سانتیمتر کاهش داد.
نوکهای سختیسنج ممکن است در اثر استفاده ساییده شوند. قبل از آزمایش، نوک نوک را زیر ذرهبین بررسی کنید تا از تیزی و صافی آن اطمینان حاصل کنید. ممکن است نوکهای سختیسنج برای از بین بردن نقاط صاف یا عیوب نیاز به تیز کردن داشته باشند. برای تیز کردن نوک سختیسنج، نوک سختیسنج را برداشته و آن را در سه نظام یک مته برقی قرار دهید. نوک سختیسنج را با زاویه تقریباً 20 درجه نسبت به سنگ فرز نگه دارید و از مته برقی برای چرخاندن نوک سختیسنج استفاده کنید. گرمای بیش از حد ناشی از اصطکاک میتواند سختی نوک را تغییر دهد. برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد، سنگ تیزکن را مرطوب نگه دارید و بیش از 10 ثانیه سعی در تیز کردن نکنید.
به طور خلاصه، ASTM C1895 یک روش آزمایش استاندارد است که برای ارزیابی سختی خراشیدگی موهس کاشی سرامیکی، کاشی شیشهای و سایر سطوح سخت طراحی شده است. این روش تعیین میکند که کدام کانی استاندارد (بر اساس مقیاس موهس) میتواند سطح یک نمونه را تحت شرایط مشخص شده به طور قابل مشاهده خراش دهد. این استاندارد روشی ساده و تکرارپذیر برای اندازهگیری مقاومت در برابر خراشیدگی یک ماده ارائه میدهد و آن را با استانداردهای سختی موهس (از کانیهای نرمتر مانند تالک تا سختترین کوراندوم) مقایسه میکند.
این روش به طور گسترده در کنترل کیفیت، انتخاب مواد و تحقیقات، به ویژه در صنایع ساختمان سازی، سرامیک، هوافضا، الکترونیک و پوشش دهی استفاده می شود.
به طور کلی، این روش آزمایش شامل مراحل زیر است:
این آزمایش بر تشخیص بصری ردپاهای سطحی متکی است، بنابراین ثبات اپراتور و نورپردازی مناسب بسیار مهم است. از آنجا که این روش تمام نگرانیهای ایمنی را برطرف نمیکند، کاربران باید از تجهیزات حفاظت فردی مناسب استفاده کرده و به پروتکلهای آزمایشگاهی پایبند باشند.
فردریش موهس یک کانیشناس آلمانی بود که بیشتر به خاطر توسعه مقیاس موهس برای اندازهگیری سختی کانیها شناخته میشود. این مقیاس کانیها را بر اساس توانایی آنها در خراشیدن یکدیگر رتبهبندی میکند. این یک روش ساده اما مؤثر برای تعیین و مقایسه سختی مواد طبیعی است.
مقیاس موهس یکی از اولین روشهای عملی و سیستماتیک برای طبقهبندی مواد معدنی بود و آزمایش سختی را هم در دسترس و هم به راحتی در محل تکرارپذیر کرد. در حالی که امروزه آزمایشهای سختی دقیقتری در دسترس هستند، مقیاس موهس همچنان یک مفهوم اساسی در کانیشناسی و مهندسی مواد است.
سطح سختی هر کانی در مقیاس کلاسیک موهس، که در آن میتوان هر کانی را خراش داد، به شرح زیر است:
سختی خراش موهس مهم است زیرا روشی سریع و عملی برای ارزیابی مقاومت در برابر خراش یک ماده ارائه میدهد. این امر مستقیماً بر دوام، عملکرد و ظاهر آن، به ویژه در استفاده در دنیای واقعی، تأثیر میگذارد. این روش به دلایل زیر مهم تلقی میشود:
در نتیجه، ASTM C1895 یک رویکرد آزمایشی پرکاربرد برای ارزیابی مقاومت در برابر خراش با استفاده از مقیاس موهس است. سادگی، مقرون به صرفه بودن و قابلیت کاربرد آن برای سطوح سرامیکی و سخت، آن را به ابزاری ارزشمند در کنترل کیفیت و تعیین مشخصات در صنایع مختلف تبدیل کرده است.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با روش آزمون استاندارد ASTM C1895 برای تعیین سختی خراش موهس ارائه میدهیم.
