روش‌های تست خوردگی ISO 10289 برای پوشش‌های فلزی و سایر پوشش‌های معدنی روی سطوح فلزی

روش‌های تست خوردگی ISO 10289 برای پوشش‌های فلزی و سایر پوشش‌های معدنی روی سطوح فلزی

استاندارد «ISO 10289 روش‌های آزمون خوردگی برای پوشش‌های فلزی و سایر پوشش‌های معدنی روی سطوح فلزی - ارزیابی نمونه‌های آزمایشی و محصولات تولیدی تحت آزمایش خوردگی»، که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، روشی را برای ارزیابی وضعیت پنل‌ها یا اقلام پوشش داده شده فلزی و معدنی تزئینی و محافظ که برای آزمایش یا اهداف دیگر در معرض محیط‌های خورنده قرار می‌گیرند، شرح می‌دهد.

روش‌های تست خوردگی ISO 10289 برای پوشش‌های فلزی و سایر پوشش‌های معدنی روی سطوح فلزی

این استاندارد برای پنل‌ها یا اجزای آزمایشی که در معرض اتمسفر طبیعی، شرایط متحرک یا ساکن قرار دارند یا تحت آزمایش تسریع‌شده قرار می‌گیرند، کاربرد دارد.

این استاندارد اذعان می‌کند که درجه حفاظت می‌تواند به صورت عینی مطابق با این استاندارد ارزیابی شود. با این حال، ارزیابی ظاهر به عوامل ذهنی زیادی بستگی دارد.

لبه‌های پنل‌ها یا اجزای آزمایش را می‌توان با مثلاً نوار یا موم (پارافین) محافظت کرد، مشروط بر اینکه این بخش پذیرفته‌شده‌ای از آزمایش باشد و در گزارش آزمایش ذکر شده باشد. این امر در صورتی الزامی است که نمونه‌ها از قطعات بزرگتر بریده شده باشند و لبه‌های بدون پوشش نمایان باشند.

این استاندارد بین‌المللی یک سیستم درجه‌بندی برای ارزیابی تخریب پوشش‌ها و فلز پایه در اثر خوردگی ایجاد می‌کند. روش درجه‌بندی شرح داده شده در اینجا برای ارزیابی ظاهر پوشش و میزان خوردگی روی سطوح بحرانی اجزای تحت آزمایش عملکرد اعمال می‌شود.

نتیجه بازرسی یک سطح، رتبه‌بندی عملکرد نامیده می‌شود و به صورت دو رتبه‌بندی جداگانه ثبت می‌شود: رتبه‌بندی حفاظتی و رتبه‌بندی ظاهری.

هنگام ثبت رتبه‌بندی سطح، در صورت نیاز به این اطلاعات، باید نوع و شدت عیوب مؤثر در رتبه‌بندی مشخص شود. این اطلاعات با استفاده از نمادهای پذیرفته شده برای عیوب و درجه آنها ثبت می‌شود. در مواردی که فقط رتبه‌بندی حفاظتی مورد نیاز است، می‌توان رتبه‌بندی ظاهری را حذف کرد.

نقص‌ها می‌توانند هم بر درجه حفاظت و هم بر درجه ظاهر تأثیر بگذارند. در این سیستم رتبه‌بندی، درجه حفاظت یک رتبه‌بندی عددی ساده است، در حالی که درجه ظاهر ممکن است شامل نقص‌های خاص همراه با یک رتبه‌بندی عددی باشد که نشان‌دهنده شدت است. جدولی با عنوان "رتبه‌بندی‌های حفاظت و ظاهر" که در استاندارد ارائه شده است، شامل فهرستی از نقص‌ها است.

عیوب شامل خوردگی دهانه‌ای، خوردگی سوراخ سوزنی، خوردگی عمومی پوشش، محصولات خوردگی، حباب‌ها و سایر عیوب مؤثر بر پوشش هستند. برخی از عیوب، مانند حباب‌ها، می‌توانند بین پوشش، فلز پایه، سطح مشترک بین پوشش و فلز پایه یا بین لایه‌های پوشش ایجاد شوند.

سایر عیوب ممکن است شامل خوردگی جزئی باشند اما می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر ظاهر داشته باشند، مانند لکه، تغییر رنگ و ترک.

نقص‌های روی سطح فلز پایه، مانند خراش‌ها، تخلخل، آخال‌های نارسانا، آثار غلتش و قالب، اتصالات سرد و ترک‌ها، می‌توانند بر عملکرد پوشش‌های اعمال شده تأثیر منفی بگذارند، حتی اگر بهترین شیوه‌های عملیات سطحی رعایت شوند. چنین نقص‌هایی باید جداگانه گزارش و درجه‌بندی شوند.

عیوب ناشی از قرار گرفتن در معرض نور، مانند پوسته پوسته شدن یا ورقه ورقه شدن پوشش، باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا این نشان دهنده آماده سازی نامناسب فلز پایه یا اعمال نادرست پوشش است.

به طور خلاصه، استاندارد ISO 10289 یک روش استاندارد برای ارزیابی و درجه بندی وضعیت پوشش های فلزی تزئینی و محافظ و سایر پوشش های معدنی اعمال شده بر روی سطوح فلزی پس از قرار گرفتن در معرض محیط های خورنده ارائه می دهد. این روش در صورتی معتبر است که قرار گرفتن در معرض مواد به روش های زیر رخ دهد:

  • اتمسفرهای طبیعی (شرایط استاتیک یا دینامیک، به عنوان مثال قرار گرفتن در معرض فضای باز یا استفاده در وسایل نقلیه)،
  • آزمایش‌های خوردگی تسریع‌شده (مثلاً اسپری نمک، خوردگی چرخه‌ای).

این استاندارد بر ارزیابی پنل‌های آزمایشی، نمونه‌های آزمایشی یا محصولات واقعی تولید شده (قطعات/محصولات) که تحت آزمایش خوردگی یا خدمات در دنیای واقعی قرار گرفته‌اند، تمرکز دارد. این ارزیابی اذعان می‌کند که پوشش‌ها ممکن است بسته به فلز پایه، رفتار متفاوتی داشته باشند:

  • پوشش‌های کاتدی (با ظرافت بیشتر، مثلاً کروم روی فولاد): اثر محافظتی کمتری دارند اما ظاهر خود را تا زمانی که ساییده شوند، حفظ می‌کنند.
  • پوشش‌های آندی (کم‌عیارتر، مثلاً روی روی فولاد): این پوشش‌ها اثر محافظتی دارند.

دو رتبه‌بندی جداگانه و مرتبط اختصاص داده شده است:

  • رتبه‌بندی حفاظت: میزان موفقیت پوشش در جلوگیری از خوردگی فلز پایه (زیرلایه) را اندازه‌گیری می‌کند.
  • رتبه‌بندی ظاهری: میزان تخریب خود پوشش (مثلاً حفره‌دار شدن، تاول زدن، از بین رفتن براقیت) را اندازه‌گیری می‌کند.

انواع عیوبی که تحت این استاندارد در نظر گرفته می‌شوند عبارتند از: حفره‌دار شدن، زنگ‌زدگی/خوردگی فلز پایه، تاول زدن، ترک خوردن، پوسته پوسته شدن و لکه‌دار شدن.

روش بازرسی، بررسی بصری است که معمولاً در فواصل مشخص یا تحت نور کنترل‌شده انجام می‌شود. گاهی اوقات با بزرگنمایی یا سایر وسایل کمکی پشتیبانی می‌شود.

معمولاً از مقیاس عددی ۰ تا ۱۰ به عنوان سیستم رتبه‌بندی استفاده می‌شود. در اینجا، ۱۰ نشان دهنده بدون نقص/وضعیت عالی است، در حالی که اعداد پایین‌تر نشان دهنده افزایش شدت هستند.

نمودارهای نقطه‌ای، جداول و عکس‌های رنگی برای کمک به تعیین رتبه‌بندی عینی استفاده می‌شوند.

این پیوست‌های استاندارد حاوی دستورالعمل‌های جداگانه‌ای برای پوشش‌های کاتدی و آندی هستند:

  • پیوست الف: نمودارهای نقطه‌ای و عکس‌های رنگی، عمدتاً برای پوشش‌های کاتدی.
  • پیوست ب: نمودارهای نقطه‌ای برای پوشش‌های آندی.

گزارش آزمایش شامل جزئیات پوشش، شرایط قرارگیری در معرض نور، مقادیر درجه‌بندی، عکس‌ها یا نقشه‌ها در صورت لزوم و هرگونه مشاهده است.

این استاندارد نتایج قابل مقایسه و تکرارپذیری را در زمانی که آزمایشگاه‌ها، تولیدکنندگان یا بخش‌های مختلف کیفیت، عملکرد خوردگی را ارزیابی می‌کنند، ارائه می‌دهد. این استاندارد معمولاً در بخش‌های زیر اعمال می‌شود:

  • خودرو (قطعات آبکاری کروم، اجزای گالوانیزه)
  • هوانوردی
  • تجهیزات معماری
  • صنایع آبکاری و عملیات سطحی.

این استاندارد، روش‌های آزمایش خوردگی موجود (مانند اسپری نمک ISO 9227 و خوردگی چرخه‌ای ISO 16701) را با ارائه یک زبان و معیارهای مشترک برای ارزیابی نتایج این آزمایش‌ها، تکمیل می‌کند.

بدون یک روش درجه‌بندی مشترک، آزمایشگاه‌ها، تولیدکنندگان، تأمین‌کنندگان یا مشتریان مختلف می‌توانند یک قطعه آزمایشی خورده‌شده را بسیار متفاوت تفسیر کنند و منجر به اختلافات، ادعاهای کیفیت متناقض یا مقایسه‌های غیرقابل اعتماد محصولات شود. این استاندارد با تعریف معیارهای عددی و واضح که همه به یک روش استفاده می‌کنند، این مشکل را حل می‌کند.

این استاندارد مهم تلقی می‌شود زیرا دو جنبه حیاتی عملکرد را از هم جدا می‌کند:

  • رتبه‌بندی حفاظت: میزان اثربخشی پوشش در جلوگیری از خوردگی فلز پایه (زیرلایه) را اندازه‌گیری می‌کند. این امر به ویژه برای کاربردهای ایمنی یا ساختاری که در آن‌ها خوردگی زیرلایه می‌تواند منجر به خرابی شود، حیاتی است.
  • رتبه‌بندی ظاهری: میزان تخریب خودِ پرداخت (حفره‌خوردگی، تاول، لکه، از بین رفتن براقیت) را اندازه‌گیری می‌کند. این موضوع برای قطعات تزئینی که کیفیت بصری برای مشتریان مهم است، بسیار مهم است.

این تمایز مهم است زیرا برخی از پوشش‌ها (مانند پوشش‌های کاتدی مانند کروم روی فولاد) در حفظ ظاهر تا زمانی که آسیب نبینند عالی هستند اما محافظت بسیار کمی ارائه می‌دهند، در حالی که پوشش‌های آندی (مانند روی روی فولاد) خود را فدای محافظت از زیرلایه می‌کنند اما ممکن است سریع‌تر خراب شوند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد ISO 10289 را ارائه می‌دهیم.

واتساپ