EN 13300 رنگها و جلاها - رنگها و جلاهای دیوار و سقف داخلی - طبقهبندی
استاندارد اروپایی «EN 13300 رنگها و لاکها - رنگها و لاکهای دیوار و سقف داخلی - طبقهبندی» یک سیستم کلی برای طبقهبندی رنگها و لاکهای دیوار و سقف داخلی برای تزئین سطوح جدید و قدیمی، رنگشده و رنگنشده را شرح میدهد.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
- دکوراسیون: اینها فرآیندهایی هستند که برای تغییر یا ترمیم ظاهر یک سطح انجام میشوند. عملکرد این فرآیندها شامل مواردی مانند رنگ، براقیت، بافت و ویژگیهای مشابه میشود.
- رنگ: ماده پوششی رنگدانهای که هنگام اعمال روی سطح، یک لایه مات و خشک تشکیل میدهد و دارای خواص حفاظتی، تزئینی یا فنی ویژه است.
- لاک: یک ماده پوششی شفاف.
به طور کلی، رنگها و لاکهای دیوار و سقف داخلی طبق طبقهبندی مشخص شده در این استاندارد طبقهبندی میشوند:
- طبقهبندی بر اساس کاربرد نهایی: رنگها و لاکهای دیوار و سقف داخلی به دو دسته طبقهبندی میشوند:
- تزیین
- ویژگی های خاص
- طبقهبندی بر اساس نوع ماده شیمیایی چسب: طبقهبندی بر اساس نوع ماده شیمیایی چسب از جزء چسب گرفته میشود که خواص مشخصه سیستم پوشش نهایی را تعیین میکند. نوع ماده شیمیایی چسب باید با استفاده از عباراتی مانند موارد زیر بیان شود:
- رزین اکریلیک، رزین وینیل، رزین آلکید، رزین اپوکسی
- آهک هیدرولیک، سیمان، سیلیکات
این فهرست اصطلاحات، جامع نیست تا امکان شناسایی چسبهای اضافی با پیشرفت در فناوری پوشش را فراهم کند. کیفیت یک ماده پوشش داخلی صرفاً به نوع چسبهای مورد استفاده بستگی ندارد. مقدار چسبها یا سایر اجزا ممکن است از اهمیت بیشتری برخوردار باشد.
- طبقهبندی بر اساس روشنایی: این طبقهبندی بر اساس مقادیر روشنایی آینهای در زاویه ۶۰ درجه یا ۸۵ درجه، هنگام آزمایش با استفاده از روش شرح داده شده در استاندارد EN ISO 2813 (مطابق جدول با عنوان طبقهبندی بر اساس روشنایی آینهای) انجام میشود.
اگر بازتاب اندازهگیری شده در زاویه ۶۰ درجه کمتر از ۱۰ باشد، اندازهگیری باید در زاویه ۸۵ درجه تکرار شود. مقدار بهدستآمده در زاویه ۸۵ درجه، طبقهبندی را تعیین میکند.
در عمل، میزان براقیت حاصل شده به شرایط و ماهیت زیرلایه بستگی دارد. براقیت روی سطوح بافتدار پوششهای دانه درشت قابل اندازهگیری نیست.
- طبقهبندی بر اساس بزرگترین اندازه ذرات: این طبقهبندی بر اساس اندازه بزرگترین ذرات موجود در مقادیر قابل توجه که بر بافت سیستم پوشش تأثیر میگذارند، طبق گروههای زیر انجام میشود:
- S1 fine: تا ۱۰۰ میکرومتر، طبق استاندارد EN ISO 1524 تعریف شده است.
- محیط S2: تا 300 میکرومتر طبق استانداردهای EN ISO 787-7 یا EN ISO 787-18 تعریف شده است.
- S3 درشت: تا ۱۵۰۰ میکرومتر طبق تعریف استانداردهای EN ISO 787-7 یا EN ISO 787-18.
- طبقهبندی بر اساس مقاومت در برابر سایش مرطوب باید با اندازهگیری مقاومت پوشش در برابر تمیز کردن مکرر ارزیابی شود (جدول با عنوان طبقهبندی بر اساس مقاومت در برابر سایش مرطوب). این مورد فقط در مورد پوششهایی که روی سطوح صاف، بدون بافت یا زبر اعمال میشوند، قابل اندازهگیری است، جایی که بزرگترین اندازه دانه (دانهبندی) کمتر از ۱۰۰ میکرومتر است.
روش آزمون شرح داده شده در استاندارد EN ISO 11998 دارای ابهامی است، همانطور که در جدول با عنوان "عدم قطعیت در مورد کلاسهای مقاومت سطح مرطوب" نشان داده شده است. این میتواند منجر به طبقهبندی دو یا چند نمونه یکسان از یک ماده پوشش در دو کلاس مختلف شود.
- پوشش برای رنگهای مات سفید یا روشن: قدرت پوشش یک پوشش طبق رویه شرح داده شده در استاندارد EN ISO 6504-3 تعیین میشود. این پوشش طبق مقدار H10 که در جدولی با عنوان "طبقهبندی بر اساس شفافیت" آمده است، طبقهبندی میشود.
استاندارد EN 13300 یک سیستم طبقهبندی استاندارد برای رنگها، لاکها و سیستمهای پوششی پایه آب ارائه میدهد که برای تزئین و محافظت از دیوارها و سقفهای داخلی، چه روی سطوح جدید و چه سطوح رنگشده قبلی، استفاده میشوند. این استاندارد به تولیدکنندگان، متخصصان و مصرفکنندگان کمک میکند تا محصولات را بر اساس معیارهای عملکرد قابل اندازهگیری و نه ادعاهای مبهم بازاریابی، به طور عینی مقایسه کنند.
کلاسهای تعریفشده، رتبهبندی کیفی قطعی نیستند؛ کلاس بالاتر همیشه به معنای «بهتر» بودن کلی نیست، بلکه امکان انتخاب آگاهانه را بسته به کاربرد خاص فراهم میکند. به عنوان مثال، مناطق پرتردد که نیاز به تمیزکنندگی قوی دارند در مقابل سطوح تزئینی کمترافیک.
معیارهای اصلی طبقه بندی به شرح زیر است:
- تاریخ انقضا:
- تزیین
- ویژگیهای خاص (مثلاً مقاوم در برابر کپک، دوام بالا)
- نوع ماده شیمیایی اتصال دهنده (این لیست ممکن است با توسعه فناوری گسترش یابد):
- رزین اکریلیک
- رزین وینیل
- رزین آلکید
- سیلیکاتها
- پایه سیمان
- دیگران
- سطح روشنایی (اندازهگیری شده در ۶۰ یا ۸۵ درجه طبق استاندارد EN ISO 2813):
- روشنایی G1: زاویه ۶۰ درجه، مقدار روشنایی حداقل ۶۰.
- G2 روشنایی متوسط: زاویه ۶۰ درجه، سطح روشنایی بین ۱۰-۶۰.
- G2 روشنایی متوسط: زاویه ۸۵ درجه، مقدار روشنایی حداقل ۱۰.
- G3 مات: زاویه ۸۵ درجه، سطح براقیت بین ۵ تا ۱۰ درجه.
- G4 کاملاً مات است. زاویه ۸۵ درجه، حداکثر سطح روشنایی ۵.
- حداکثر اندازه ذرات: با توجه به اندازه ذرات مواد پرکننده/افزاینده (استاندارد EN ISO 1524) تعیین میشود. کلاسها از ریز (کلاس 1) تا درشت (کلاسهای بالاتر) متغیر هستند.
- مقاومت در برابر سایش مرطوب (مهمترین معیار دوام، استاندارد EN ISO 11998). مقاومت در برابر تمیز کردن/سایش مکرر با رطوبت را اندازهگیری میکند. میزان کاهش ضخامت لایه محافظ پس از ۲۰۰ چرخه طبق کلاسها به شرح زیر است:
- کلاس ۱: حداکثر ۵ میکرومتر
- کلاس ۳: ۲۰-۷۰ میکرومتر
- کلاس ۳: ۲۰-۷۰ میکرومتر
- کلاس ۴: حداقل ۷۰ میکرومتر
- کلاس ۵: مقاوم در برابر سایش نیست.
کلاس ۱ بالاترین مقاومت را ارائه میدهد (ایدهآل برای آشپزخانه، راهرو و اتاق کودک)، در حالی که کلاس ۵ مقاومت بسیار کمی (رنگهای تزئینی پایه) ارائه میدهد.
- پوشش (میزان شفافیت، برای رنگهای سفید/مات روشن): به صورت نسبت کنتراست پس از اعمال در نرخ پخش مشخص شده (استاندارد EN ISO 6504-3) اندازهگیری میشود. کلاسها از ۱ (بالاترین پوشش) تا کلاسهای پایینتر متغیر هستند.
- قابلیت تمیز شدن: سهولت پاک شدن لکهها و آثار باقی مانده را ارزیابی میکند (که معمولاً با رتبهبندی شستشوی مرطوب مرتبط است).
بسیاری از تولیدکنندگان معتبر رنگ، امولسیونهای داخلی خود را داوطلبانه مطابق با استاندارد EN 13300 برچسبگذاری میکنند.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 13300 نیز ارائه میدهیم.