ارزیابی بو شامل روش‌های استاندارد برای اندازه‌گیری پارامترهای بو مانند غلظت، شدت، ماندگاری و توصیفگرهای شخصیت است. مفاهیم آماری پذیرفته شده بین المللی و روش های مورد استفاده برای ارزیابی بو داده های تحلیلی قابل اعتمادی را ارائه می دهند. پارامترهای بو به طور معمول تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل شده توسط ارزیاب های آموزش دیده (اعضای پانل حسی) اندازه گیری می شوند.
مهندسان محیط زیست، طراحان، بهداشتکاران صنعتی، محققان و دیگران از ارزیابی بو در کار خود برای تحقیقات پزشکی قانونی، توسعه محصول، اعتبار سنجی محصول و مقبولیت مصالح ساختمانی استفاده می کنند. ارزیابی بو همچنین در تحقیقات کیفیت هوای داخلی استفاده می شود.
اولین گام در ارزیابی بو، آستانه است. نمونه های بو برای تعیین غلظت بو (شدت بو) با استفاده از دستگاهی به نام بویایی سنج با پانل بو ارزیابی و کمیت می شوند. این عطرها بر اساس استانداردهای موسسه استاندارد ملی آمریکا (ANSI) و استانداردهای انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) ارزیابی می‌شوند. به طور خاص، استاندارد بین المللی دنبال شده برای بویایی سنجی «عمل استاندارد ASTM E679-91 برای تعیین آستانه بو و طعم با روش محدودیت سری غلظت صعودی انتخابی اجباری» است.
ماندگاری بو یک نمونه را می توان به صورت کمی تعیین کرد. تداوم اصطلاحی است که همراه با شدت استفاده می شود. شدت درک یک بو بسته به غلظت آن متفاوت است. با این حال، سرعت تغییر بین شدت و غلظت برای همه بوها یکسان نیست. به این میزان تغییر، ماندگاری رایحه می گویند.
تابع دوز-پاسخ یک بو از اندازه گیری شدت نمونه بو در قدرت کامل و چندین سطح رقت بالاتر از سطح آستانه تعیین می شود. مقادیر رسم شده به عنوان لگاریتم غلظت و نسبت رقت نشان دهنده تابع دوز-پاسخ است. شیب نشان دهنده پایداری است.
عطر فاصله ای است که از آن می توان عطر را استشمام کرد یا اینکه بوی عطر تا چه حد می رسد و قدرت پخش شدن عطر در آن مکان را بیان می کند. ماندگاری به ماندگاری عطر گفته می شود و به معنای ماندگاری عطر روی پوست و لباس است.
ماندگاری عطر به عوامل مختلفی بستگی دارد. به عنوان مثال،
ماندگاری عطر اساساً مدت زمانی است که وجود یک رایحه روی پوست کاربر قابل تشخیص است. این یک دوره زمانی آسان و قابل درک برای همه عطرها نیست.
ماندگاری یک عطر اساساً از مراحل اولیه تولید روغن شروع می شود. اولین عامل در عملکرد یک عطر پس از استفاده و اینکه چرا برخی از عطرها به صورت معطر بیشتر از سایر عطرها روی پوست شما باقی می مانند، نسبت ترکیب روغن معطر استفاده شده است. نت های مرکبات سریعتر از روی پوست محو می شوند، در حالی که نت های عنبر و مشک ماندگاری عطر را به میزان قابل توجهی افزایش می دهند. ترکیب نت های عطری خاص می تواند ماندگاری را افزایش دهد.
عامل دوم استفاده بالقوه از یک تثبیت کننده است. فیکساتور یک ماده یا مخلوط پایه است که در عطرها استفاده می شود تا به ماندن عطر بیشتر روی پوست کمک کند. اسانس در یک ترکیب می تواند نقش تثبیت کننده را ایفا کند و در عین حال به تاثیر کلی رایحه کمک کند. تثبیت کننده های عطر همچنین می توانند مواد مصنوعی ایمن باشند که هم تاثیر اولیه را بهبود می بخشند و هم طول عمر را افزایش می دهند.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست ماندگاری بو را با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته ارائه می‌دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
