ASTM F2580-18 تمرین استاندارد برای ارزیابی اتصال مدولار پروتز ثابت هیپ فمورال پروگزیمال

ASTM F2580-18 تمرین استاندارد برای ارزیابی اتصال مدولار پروتز ثابت هیپ فمورال پروگزیمال

استاندارد "ASTM F2580-18 استاندارد برای ارزیابی اتصال مدولار پروتز ثابت هیپ پروگزیمال فمورال" که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) توسعه یافته است، روش تست خستگی پروتزهای فلزی استخوان ران را که در تعویض مفصل ران استفاده می شود، توصیف می کند.

ASTM F2580-18 تمرین استاندارد برای ارزیابی اتصال مدولار پروتز ثابت هیپ فمورال پروگزیمال

این استاندارد حاوی یک روش آزمایشی برای انجام تست‌های خستگی بر روی ساقه‌های ران فلزی استخوان ران با استفاده از یک نیروی چرخه‌ای و دامنه ثابت است. این روش تست برای پروتزهای هیپ که از فیکساسیون متافیزال پروگزیمال استفاده می کنند و دارای ساختار مدولار هستند معتبر است و هدف آن ارزیابی عملکرد خستگی اتصالات مدولار در فیلر متافیزال، یعنی ناحیه تنه پروگزیمال تنه است.

این استاندارد در نظر گرفته شده است تا اطلاعات مفید، ثابت و قابل تکرار در مورد عملکرد خستگی پروتزهای فلزی مفصل ران هنگامی که در نزدیکی در جای خود قرار می گیرند، بدون اینکه انتهای دیستال توسط یک محیط پرکننده حفظ شود، ارائه دهد.

برای اهداف این سند، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • مقدار R نسبت حداقل بار به حداکثر بار است.
  • استخراج به برداشتن ایمپلنت هیپ فمور از استخوان ران در طی جراحی اشاره دارد.
  • سوراخ استخراج سوراخی در بدنه نزدیک ساقه است که در آن وسیله ای برای برداشتن ایمپلنت از استخوان ران وارد می شود.
  • سر فمورال به عنصر یاتاقان کروی محدب برای اتصال با استابولوم طبیعی یا استابولوم مصنوعی اشاره دارد.
  • افست سر استخوان ران به فاصله عمود از خط مرکزی ساقه ایمپلنت تا مرکز سر استخوان ران اشاره دارد.
  • صفحه فرونتال به صفحه ای اطلاق می شود که در جهت جانبی داخلی ایمپلنت گسترش می یابد. آدم ربایی در این هواپیما اتفاق می افتد.
  • خط مرکزی ایمپلنت به محوری اشاره دارد که به صورت عمودی از بدنه پروگزیمال ایمپلنت از مرکز بدن تا انتهای دیستال حرکت می کند.
  • محور محوری مرکز چرخش فیکسچر محوری و پروتز قرار داده شده در داخل آن در محل نصب فیکسچر آزمایشی است. موقعیت محور محوری با تقاطع خطوط مرکزی گردن و بدن پروتز تعیین می شود.

به طور خلاصه، این روش تست برای شناسایی اثرات مواد، تولید و متغیرهای طراحی بر عملکرد خستگی پروتزهای فلزی مفصل ران استخوان ران تحت بارگذاری چرخه‌ای برای سیکل‌های متعدد استفاده می‌شود. بارگذاری درون تنی طرح های هیپ فمور به طور کلی با بارگذاری توصیف شده در این روش آزمایش متفاوت است. از نتایج به‌دست‌آمده در اینجا نمی‌توان برای پیش‌بینی مستقیم عملکرد در داخل بدن استفاده کرد. با این حال، این روش تست به گونه ای طراحی شده است که امکان مقایسه بین عملکرد خستگی طرح های مختلف باسن فمورال فلزی در شرایط مشابه را فراهم می کند.

برای اینکه داده‌های مربوط به خستگی در پروتزهای هیپ فمور در آزمایشگاه‌ها قابل مقایسه، تکرار و همبستگی باشد، ایجاد روش‌های یکسان ضروری است.

قطعه تست انتخاب شده باید هندسی مشابه محصول نهایی داشته باشد و در شرایط نهایی قرار داشته باشد. جزء تست باید از بدترین اندازه و پیکربندی خانواده ایمپلنت مورد آزمایش باشد، یعنی جزئی که بیشترین تنش ها را ایجاد می کند. جزء سر استخوان ران انتخاب شده برای اعمال بار باید از همان طراحی و جنس یک محصول موجود در حال استفاده باشد، اما ممکن است قبلاً آزمایش شده باشد. سر فمور انتخاب شده باید بیشترین مقدار بار را از خط مرکزی لگن ارائه دهد تا بدترین حالت خم شدن را در طول آزمایش نشان دهد.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که سازمان ما برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، خدمات تست تعریف شده در استاندارد ASTM F2580-18 را برای ارزیابی اتصال مدولار پروتز پروتز هیپ ثابت فمورال پروگزیمال" استاندارد است. همچنین می دهد.

واتساپ