تست بار باد

اساساً، آزمایش‌های تونل باد معیارهای طراحی مبتنی بر عملکرد را هدف قرار می‌دهند. هدف از بارگذاری باد سازه، تعیین فونداسیون و نیروهای باد جانبی است که قبل از ساخت بر روی ساختمان وارد می شود. به طور کلی، هر چه بار باد بیشتر باشد، مصالح ساختمانی بیشتری مورد نیاز است تا سازه بتواند در برابر این نیروهای باد مقاومت کند. تأیید شده است که بارهای واقعی باد بسیار کمتر از بارهای تعیین شده توسط یک رویکرد مبتنی بر کد است. بنابراین، آزمایش تونل باد امکان کاهش مواد و هزینه های مرتبط با آنها را فراهم می کند.

مشخص شده است که کاهش قابل اندازه گیری بار باد (حدود 40 درصد به طور متوسط) را می توان از طریق آزمایش های تونل باد به دست آورد، و کاهش بار می تواند گاهی اوقات حتی بیشتر باشد.

برای طراحی کلی سازه ساختمان ها، بارهای باد به دو گروه تقسیم می شوند:

• بارهای عمودی، مانند وزن خود سازه (یعنی بارهای مرده) یا وزن محتویات ساختمان (به عنوان مثال بارهای زنده)، اغلب بر طراحی دال ها و ستون ها حاکم است.
• بارهای جانبی، مانند بارهای باد، به طور کلی بر طراحی هسته و هر دیوار برشی حاکم است.

هر دوی اینها می توانند بخش قابل توجهی از جرم ساختمان را تشکیل دهند.

برای ساختمان های بلند، باد تاثیر بسزایی در طراحی ساختمان دارد. برای ساختمان های کم ارتفاع معمولاً بارهای عمودی اهمیت بیشتری دارند، اگرچه همیشه اینطور نیست.

در استاندارد «EN 1991-1-4 اقدامات در مورد سازه ها - قسمت 1-4: اقدامات کلی - اقدامات باد»، یک استاندارد اروپایی، اصول تعیین اثرات باد طبیعی برای طراحی سازه های ساختمان و کارهای مهندسی عمران است. برای هر یک از مناطق بارگذاری شده در نظر گرفته شده و قوانین توضیح داده شده است. این شامل کل سازه یا بخش‌هایی از سازه یا عناصر متصل به سازه، مانند اجزاء، واحدهای پوششی و اتصالات آنها، ایمنی و موانع صوتی است.

این استاندارد برای موارد زیر قابل اجرا است:

• ساختمان ها و کارهای عمرانی تا ارتفاع 300 متر
• پل هایی با دهانه بیش از 200 متر

هدف این استاندارد پیش‌بینی اثرات باد مشخص بر سازه‌های مستقر در زمین، اجزاء و گسترش آنها است.

این استاندارد همچنین برای سازه هایی که کمتر از 1 کیلومتر دور از ساحل از خط ساحلی اصلی قرار دارند اعمال می شود. برای سازه های فراساحلی بیش از 1 کیلومتر از خط ساحلی اصلی، اثرات زمین تعریف شده در این استاندارد اعمال نمی شود.

این استاندارد راهنمایی در مورد آب و هوای بادی مختلط مانند بادهای غیر همدیدی، به عنوان مثال، رگبارها، ریزگردها، گردبادها و نحوه محاسبه اثرات حرارتی، مانند قیف شدن، وارونگی سطح حرارتی قطبی و اثرات مشابه را ارائه نمی دهد. راهنمایی در مورد ارائه نمی کند.

این استاندارد به رویه‌های ساده‌شده برای اثرات دینامیکی می‌پردازد، که عمدتاً بر اساس فرض یک پاسخ تک‌وجهی غالب است. معیارهای کلی برای انجام یک تحلیل دینامیکی کامل تحت تحریک آیرودینامیکی خارج از محدوده این استاندارد است. به همین ترتیب، اثرات فشار باد وسایل نقلیه عبوری خارج از محدوده این استاندارد است. استاندارد EN 1991-2 برای اثرات باد یک قطار در حال عبور اعمال می شود.

برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر و همچنین اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در EN 1990، ISO 2394، ISO 3898 و ISO 8930 اعمال می شود.

• سرعت پایه واقعی باد، میانگین سرعت باد 10 دقیقه ای است.
• سرعت باد پایه، سرعت واقعی باد پایه است که برای در نظر گرفتن احتمال بیش از حد سالانه، جهت باد، فصل و ارتفاع (در صورت لزوم) اصلاح شده است.
• میانگین سرعت باد، سرعت پایه باد است که برای در نظر گرفتن تأثیر ناهمواری زمین و ارتفاع از سطح دریا اصلاح شده است.
• ضریب تاج برای تلاطم ضریب مربوط به مدت زمان باد تقریباً 3 ثانیه است که با مدت زمان استاندارد باد در ایستگاه های هواشناسی مطابقت دارد.
• ضریب فشار ضریب فشاری است که بر سطوح ساختمان ها یا کارهای عمرانی وارد می شود. ضرایب فشار خارجی به سطوح خارجی و ضرایب فشار داخلی برای سطوح داخلی اعمال می شود.
• ضریب فشار خالص ضریبی است که اختلاف فشار در سطح یک سطح را در نظر می گیرد.
• ضریب نیرو ضریبی است که اثر یا اثر کلی در واحد طول باد را بر یک سازه، عضو سازه یا جزء، از جمله اصطکاک در صورتی که به طور خاص حذف نشده باشد، در نظر می‌گیرد.
• ضریب اصطکاک ضریبی است که اثرات اصطکاک باد بر سطوح خارجی ساختمان ها و سازه ها را در نظر می گیرد.
• ضریب پاسخ پس زمینه عاملی است که امکان عدم همبستگی کامل فشار در سطوح سازه را فراهم می کند.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام می‌دهد، سازمان ما همچنین خدمات تست بار باد را با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته ارائه می‌دهد.