استاندارد «پوشش‌های فلزی EN ISO 1460 - گالوانیزه گرم روی مواد پایه آهن - تعیین وزنی جرم در واحد سطح»، که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین و بعداً به عنوان یک استاندارد اروپایی در محدوده تلاش‌های هماهنگ‌سازی منتشر شد، روشی را برای تعیین جرم در واحد سطح گالوانیزه گرم روی مواد پایه آهن شرح می‌دهد. از آنجایی که دانستن دقیق مساحت سطح ضروری است، این استاندارد بین‌المللی عمدتاً برای شکل‌هایی کاربرد دارد که مساحت آنها به راحتی قابل تعیین است. برای نمونه‌های سنگین‌تر، اگر الزامات این استاندارد برآورده نشود، جرم پوشش گالوانیزه گرم باید با روش دیگری تعیین شود.
این روش مبتنی بر حل کردن یک پوشش روی سطحی با مساحت سطح مشخص در یک اسید بازدارنده و تعیین میزان کاهش جرم است که با وزن کردن نمونه قبل و بعد از انحلال رخ می‌دهد. از آنجایی که دانستن مساحت سطح ضروری است، عمدتاً برای شکل‌هایی کاربرد دارد که مساحت آنها به راحتی قابل تعیین است.
در اصل، در طول آزمایش، یک پوشش گالوانیزه گرم روی یک سطح مشخص در یک اسید حاوی مهارکننده حل می‌شود و کاهش جرم با اندازه‌گیری وزن نمونه قبل و بعد از حل شدن پوشش تعیین می‌شود.
در صورت لزوم، نمونه با یک حلال آلی که به گالوانیزه گرم آسیب نمی‌رساند، چربی‌زدایی و سپس خشک می‌شود. قبل از لایه‌برداری، نمونه با دقتی بهتر از ۱ درصد از جرم پوشش فرضی وزن می‌شود.
مقدار محلول باید طوری اندازه‌گیری شود که حداقل 10 میلی‌لیتر محلول در هر سانتی‌متر مربع از سطح نمونه وجود داشته باشد. نمونه باید در دمای اتاق کاملاً در محلول غوطه‌ور شود و اجازه داده شود تا زمانی که پوشش کاملاً حل شود، بماند. پایان فرآیند انحلال را می‌توان با توقف آزادسازی هیدروژن، که در ابتدا سریع است، تعیین کرد. سپس نمونه باید زیر آب جاری شسته شود و در صورت لزوم، برای از بین بردن هرگونه ماده سست چسبیده به سطح، برس زده شود، در الکل غوطه‌ور شود، به سرعت خشک شود و دوباره با دقتی که در پاراگراف قبلی توضیح داده شد، وزن شود. پس از وزن کردن، مساحت سطح در معرض دید باید با دقت 1٪ تعیین شود.
به طور خلاصه، استاندارد EN ISO 1460 شامل یک روش آزمایش دقیق وزنی (مبتنی بر وزن) برای اندازه‌گیری جرم در واحد سطح پوشش‌های گالوانیزه گرم اعمال شده بر روی مواد آهنی (مانند فولاد و آهن) است. این استاندارد نقش مهمی در کنترل کیفیت، صدور گواهینامه و تأیید انطباق در صنعت گالوانیزه ایفا می‌کند، زیرا جرم پوشش مستقیماً با عملکرد محافظت در برابر خوردگی و دوام آن مرتبط است.
گالوانیزه گرم با غوطه‌ور کردن فولاد تمیز شده در روی مذاب، مقاومت در برابر خوردگی عالی را فراهم می‌کند و یک پیوند متالورژیکی با لایه‌های محافظ آلیاژ روی-آهن تشکیل می‌دهد. ضخامت (یا بهتر بگوییم، جرم) این پوشش روی، عمر مفید آن را در محیط‌های مختلف تعیین می‌کند.
استانداردهایی مانند EN ISO 1461 (الزامات پوشش) حداقل جرم پوشش را بسته به ضخامت مواد و کاربرد آن مشخص می‌کنند. EN ISO 1460 یک روش آزمون مرجع برای تأیید اینکه آیا پوشش اعمال شده این حداقل الزامات را برآورده می‌کند یا خیر، ارائه می‌دهد.
این روش به ویژه در زمینه‌های زیر مفید است:
این روش برای پوشش‌های گالوانیزه گرم روی مواد پایه آهن قابل استفاده است. این روش نیاز به دانش دقیق از مساحت سطح مورد آزمایش دارد، بنابراین برای قطعات یا نمونه‌هایی با هندسه‌های به راحتی قابل محاسبه (مانند ورق‌های تخت، اشکال ساده، سیم‌ها) مناسب‌تر است. اشکال پیچیده یا نامنظم ممکن است به روش‌های جایگزین نیاز داشته باشند.
روش وزنی مخرب است: پوشش روی به صورت شیمیایی از یک سطح مشخص جدا می‌شود و میزان از دست دادن جرم اندازه‌گیری می‌شود. این فرآیند عموماً از این مراحل پیروی می‌کند:
در طول آماده‌سازی نمونه، در صورت لزوم چربی‌زدایی انجام می‌شود و غوطه‌وری کامل (حداقل 10 میلی‌لیتر محلول به ازای هر سانتی‌متر مربع از سطح) تضمین می‌شود. توزین‌ها باید با دقتی بهتر از 1٪ از جرم پوشش مورد انتظار انجام شوند و مساحت سطح باید با دقت مثبت/منفی 1٪ تعیین شود. در صورت اعمال صحیح، این روش تکرارپذیری خوبی را ارائه می‌دهد.
این روش همچنان دقیق‌ترین و مورد تاییدترین تکنیک برای تعیین جرم پوشش روی در گالوانیزه گرم است و محافظت قابل اعتمادی در برابر خوردگی در ساخت و ساز، زیرساخت‌ها، خودرو و بسیاری از بخش‌های دیگر ارائه می‌دهد.
استاندارد EN ISO 1460 ضروری است زیرا دقیق‌ترین و قابل اعتمادترین روش مرجع را ارائه می‌دهد. این دقت در صنعتی که جرم پوشش مستقیماً عمر محافظت در برابر خوردگی، ایمنی سازه، انطباق با قراردادها و دوام طولانی مدت اجزای فولادی را تعیین می‌کند، بسیار مهم است.
گالوانیزه گرم با تشکیل یک پوشش روی بادوام که به طور قابل توجهی در برابر خوردگی مقاوم است، از فولاد محافظت می‌کند. استاندارد EN ISO 1461 یا استانداردهای معادل آن، حداقل الزامات جرم پوشش را مشخص می‌کنند (به عنوان مثال، به طور متوسط 85 میکرومتر برای فولاد ضخیم‌تر از 6 میلی‌متر، که تقریباً معادل 610 گرم بر متر مربع است). بدون یک روش قابل اعتماد برای تأیید رعایت این حداقل‌ها، نمی‌توان از کیفیت اطمینان حاصل کرد.
روش وزن‌سنجی، که شامل جداسازی شیمیایی روی از یک سطح مشخص و اندازه‌گیری اتلاف جرم است، مخرب است اما دقت بالایی ارائه می‌دهد:
تکنیک‌های غیرمخرب، مانند دستگاه‌های اندازه‌گیری مغناطیسی یا الکترومغناطیسی مطابق با استاندارد EN ISO 2178، سریع‌تر و ارزان‌تر هستند و امکان بازرسی ۱۰۰٪ قطعات را فراهم می‌کنند. با این حال، محدودیت‌هایی نیز دارند. کارخانه‌های گالوانیزه روزانه از دستگاه‌های اندازه‌گیری مغناطیسی برای کنترل فرآیند استفاده می‌کنند. اما هنگامی که صدور گواهینامه، آزمایش شخص ثالث یا مشتری به دلیل پوشش ناکافی، یک دسته را رد می‌کند، استاندارد EN ISO 1460 اندازه‌گیری دقیقی را ارائه می‌دهد.
به طور خلاصه، استاندارد EN ISO 1460 بر این اساس است که ارزش گالوانیزه گرم در مقاومت خوردگی طولانی مدت و اثبات شده آن نهفته است و این مقاومت تنها با اندازه‌گیری جرم پوشش با بالاترین دقت ممکن، به طور قابل اعتمادی تضمین می‌شود.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد EN ISO 1460 ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
