
در استاندارد ISO 7619-1 که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) تهیه شده است،
.jpg)
یک روش آزمایشی برای تعیین سختی فرورفتگی (سختی ساحلی) لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک با استفاده از دورومتر توضیح داده شده است.
این استاندارد بعدا لغو شد و با استاندارد ISO 48-4 جایگزین شد.
سختی لاستیک که با طول سنج (سختی ساحل) اندازه گیری می شود، از پاسخ لاستیک به فرورفتگی اعمال شده تعیین می شود. پاسخ معمولاً به عوامل زیر بستگی دارد:
به دلیل این عوامل، اگرچه همبستگی هایی برای برخی از انواع و ترکیبات لاستیک ایجاد شده است، توصیه نمی شود که به طور مستقیم نتایج را با درجه سختی بین المللی لاستیک با استفاده از دورومتر (سختی ساحلی) مرتبط کنیم.
دورومترها در اصل ابزارهای دستی قابل حملی بودند که مخصوصاً برای اندازه گیری روی محصولات مناسب در نظر گرفته می شدند. با این حال، امروزه بسیاری از آزمایشگاهها از آنها در پایههایی با وزنهای که بر روی پای فشاری اعمال میشود استفاده میکنند تا دقت را به میزان قابل توجهی افزایش دهند.
استاندارد ISO 48-2 شامل اندازه گیری سختی با هدف تعیین سختی بین درجه سختی لاستیک بین المللی 10-100 می باشد. رابطه بین مقادیر طول سنج و درجه سختی بین المللی لاستیک در استاندارد گنجانده شده است.
روشهای شرح داده شده در این استاندارد ممکن است شامل استفاده یا تولید مواد یا تولید زبالههایی باشد که یک خطر زیستمحیطی محلی محسوب میشوند. در این راستا، لازم است به استانداردهای مناسب مربوط به جابجایی و دفع ایمن پس از استفاده مراجعه شود.
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام داده است، با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، تعیین سختی فرورفتگی در محصولات لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک در محدوده ISO. استاندارد 7619-1 (روش طول سنج، سختی ساحل) نیز خدمات تست را ارائه می دهد.
