EN 1062 رنگ‌ها و جلاها - مواد پوششی و سیستم‌های پوششی برای مصالح ساختمانی و بتن خارجی
استاندارد اروپایی «EN 1062 رنگ‌ها و جلاها - مواد پوششی و سیستم‌های پوششی برای مصالح بنایی و بتن خارجی» شامل تعدادی زیراستاندارد تحت همین عنوان است:
- استاندارد «EN 1062-1 بخش 1: طبقه‌بندی» یک سیستم کلی برای طبقه‌بندی مصالح روکش و سیستم‌های روکش برای تزئین و محافظت از مصالح بنایی خارجی جدید و قدیمی، روکش‌دار یا بدون روکش را شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین شامل یک سیستم طبقه‌بندی اختیاری بر اساس خواص فیزیکی خاص است.
این استاندارد در مورد تمام مواد پوششی و سیستم‌های پوششی برای مصالح بنایی، از جمله آن‌هایی که برای استفاده با گچ‌های چسباننده آلی و سیستم‌های عایق حرارتی طراحی شده‌اند، اعمال می‌شود. توصیه‌هایی برای سیستم‌های پوشش خاص برای مصالح بنایی در پیوست استاندارد (پیوست الف) آمده است.
- استاندارد «DIN EN 1062-2 بخش 2: تعیین و طبقه‌بندی نرخ انتقال بخار آب (نفوذپذیری)» روشی را برای تعیین نرخ انتقال بخار آب پوشش‌ها، سیستم‌های پوششی و محصولات مرتبط طراحی شده برای مصالح بنایی و بتن خارجی شرح می‌دهد. این روش برای پوشش‌ها و سیستم‌های پوششی روی زیرلایه‌های متخلخل مانند آجر، بتن و گچ قابل استفاده است. این روش با استفاده از زیرلایه متخلخل برای پوشش‌هایی با ضخامت لایه خشک کمتر از 80 میکرومتر که با محاسبه تعیین می‌شود، قابل اجرا نیست.
- استاندارد «DIN EN 1062-2 بخش 3: تعیین نفوذپذیری آب مایع» روشی را برای تعیین نفوذپذیری آب مایع پوشش‌ها، سیستم‌های پوششی و محصولات مرتبط طراحی شده برای مصالح بنایی خارجی و طبقه‌بندی آنها طبق استاندارد EN 1062-1 شرح می‌دهد. این روش برای پوشش‌ها و سیستم‌های پوششی روی سطوح متخلخل مانند آجر، بتن و گچ معتبر است. نفوذپذیری آب مایع بیشتر از مقدار مشخص شده را نمی‌توان با روش آزمایش شرح داده شده در این استاندارد به طور دقیق اندازه‌گیری کرد.
- استاندارد «DIN EN 1062-2 بخش 6: تعیین نفوذپذیری دی اکسید کربن» دو روش برای تعیین نفوذپذیری دی اکسید کربن پوشش‌ها، سیستم‌های پوششی و محصولات مرتبط طراحی شده برای مصالح بنایی و بتن خارجی را شرح می‌دهد. این روش‌ها برای پوشش‌ها و سیستم‌های پوششی روی گچ، بتن و سطوح متخلخل مشابه معتبر هستند.
- روش الف) روش وزن سنجی. قسمت پوشش داده شده یک قطعه آزمایشی در معرض گاز اندازه‌گیری قرار می‌گیرد و دی اکسید کربن ساطع شده اندازه‌گیری می‌شود. قطعه آزمایشی، یک سلول آزمایشی حاوی جاذب دی اکسید کربن را در بر می‌گیرد و باعث می‌شود سلول در برابر گاز محیط، عایق باشد. سلول آزمایش در اتمسفر خشک دی اکسید کربن/هوا با دمای 23 درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای 2 درجه) نگهداری و در فواصل منظم وزن می‌شود. نفوذپذیری دی اکسید کربن از افزایش جرم محاسبه می‌شود. تعیین زمانی کامل می‌شود که به حالت پایدار برسیم، یعنی زمانی که افزایش جرم دیگر با زمان تغییر نکند. برای اهداف کنترلی، در هر سری از اندازه‌گیری‌ها، یک فیلم مرجع (استاندارد) با نفوذپذیری دی‌اکسید کربن مشخص اندازه‌گیری می‌شود.
- روش ب: روش گاز حامل. یک قطعه آزمایشی پوشش داده شده بین دو نیمه یک سلول نفوذپذیری قرار می‌گیرد و دو نیمه را نسبت به یکدیگر و محیط، از نظر گاز عایق می‌کند. در حالی که گاز اندازه‌گیری از نیمی از سلول نفوذ عبور می‌کند، جریان گاز حامل (ترجیحاً نیتروژن یا هوا، عاری از دی‌اکسید کربن) از نیمه دیگر عبور می‌کند. این جریان گاز حامل، دی اکسید کربن پراکنده شده را به یک سیستم تشخیص مبتنی بر طیف سنجی مادون قرمز یا کروماتوگرافی گازی منتقل می‌کند. این اندازه‌گیری در دمای ۲۳ درجه به اضافه/منهای ۲ درجه انجام می‌شود و زمانی که به حالت پایدار رسید، یعنی زمانی که نفوذپذیری دی‌اکسید کربن دیگر با زمان تغییر نکند، تکمیل می‌شود.
هر دو گاز (گاز اندازه‌گیری و گاز حامل) می‌توانند در صورت نیاز مرطوب شوند. برای اهداف کنترلی، یک فیلم مرجع (استاندارد) با نفوذپذیری دی اکسید کربن مشخص در هر سری تعیین اندازه‌گیری می‌شود. هر دو روش به صورت ایزواستاتیک انجام می‌شوند، یعنی قطعه مورد آزمایش تحت اختلاف فشار جزئی قرار می‌گیرد، نه اختلاف فشار مطلق.
هنگام استفاده از روش A، فقط می‌توان از مخلوط خشک دی‌اکسید کربن/هوا استفاده کرد زیرا جاذب با رطوبت موجود در گاز اندازه‌گیری واکنش می‌دهد. بنابراین، اگر لازم باشد نفوذپذیری دی اکسید کربن در سطح رطوبت متفاوتی، مثلاً ۵۰ درصد رطوبت نسبی، مشخص شود، فقط روش ب مناسب است.
- استاندارد «DIN EN 1062-2 قسمت 7 تعیین خواص پل زدن ترک» دو روش مورد استفاده برای تعیین خواص پل زدن ترک مواد پوششی، سیستم‌های پوششی و محصولات مرتبط طراحی شده برای مصالح بنایی و بتن خارجی را شرح می‌دهد. این استاندارد باید همراه با استانداردهای EN 1062-1 و «N 1504-2 محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - تعاریف، الزامات، کنترل کیفیت و ارزیابی انطباق - بخش 2: سیستم‌های حفاظت سطح برای بتن» مطالعه شود. این استاندارد همچنین طبقه‌بندی پوشش‌ها را بر اساس خواص پل‌زنی ترک آنها ارائه می‌دهد. روشی که برای یک محصول یا سیستم خاص استفاده می‌شود باید بین طرفین درگیر توافق شود.
- استاندارد «DIN EN 1062-11 بخش 11: روش‌های آماده‌سازی قبل از آزمایش» چهار روش برای آماده‌سازی نمونه‌های آزمایشی تهیه‌شده برای آزمایش مقاومت در برابر هوازدگی مواد پوشش‌دهنده و سیستم‌های پوششی برای مصالح بنایی و بتن خارجی را شرح می‌دهد. روش‌های آماده‌سازی مشخص‌شده، طیف وسیعی از شرایط آب و هوایی را در نظر می‌گیرند، به طوری که روش‌های مختلف آماده‌سازی فقط در موارد استثنایی ضروری هستند.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان کارهای متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «EN 1062 رنگ‌ها و لاک‌ها - مواد پوششی و سیستم‌های پوششی برای مصالح بنایی و بتن خارجی» نیز وجود دارد.
