استاندارد اروپایی «EN 12226 ژئوسنتتیک‌ها - آزمایش‌های عمومی برای ارزیابی پس از آزمایش دوام» روش‌های آزمایشی را برای تعیین تغییرات در خواص خاص ژئوسنتتیک‌های کهنه شرح می‌دهد.
در اصل، نمونه‌های آزمایشی تحت آزمایش دوام برای ژئوسنتتیک‌ها قرار می‌گیرند. پس از قرار گرفتن در معرض نور، بررسی بصری و در صورت لزوم، میکروسکوپی انجام می‌شود و تغییرات در خواص کششی یا فشاری به صورت مناسب تعیین می‌شود. استاندارد ISO/TS 13434 برای آزمایش‌های دوام مربوطه اعمال می‌شود.
برای هر آزمایش دوام، حداقل پنج نمونه آزمایش و کنترل، هم در جهت ماشین و هم در جهت عرضی، باید تهیه شود، مگر اینکه ساختار ماده ژئوسنتتیک این را نامناسب کند. نمونه‌ها مطابق با استاندارد EN ISO 9862 تهیه می‌شوند. مروری کلی بر روش‌های آزمایش، ابعاد نمونه و شرایط آزمایش بر اساس نوع محصول در جدول استاندارد ارائه شده است.
برای ژئوتکستایل‌های بافته شده و کشباف، جفت‌هایی از نمونه‌های آزمایش و کنترل، با حداقل ۶۰ میلی‌متر عرض و ۳۰۰ میلی‌متر طول، حاوی نخ‌ها یا نوارهای یکسان در جهت آزمایش، یعنی در امتداد بُعد کوتاه‌تر، بریده می‌شوند. این نخ‌ها یا نوارها در فاصله ۵۰ میلی‌متری در جهت ماشین و جهت عرضی ماشین شمارش و ثبت می‌شوند.
برای ژئوتکستایل‌های بافته شده، تقریباً تعداد مساوی نخ از هر یک از لبه‌های بلند نوار برش برداشته می‌شود، به طوری که عرض نمونه‌های نمایان و کنترل شامل تعداد مساوی نخ باشد. برای جهت‌گیری‌های ماشینی و عرضی، مقاومت کششی نمونه‌های نمایان و مقاومت کششی نمونه‌های نمایان به طور جداگانه ثبت می‌شود.
برای ژئوتکستایل‌های نبافته، جفت نمونه‌های آزمایش و کنترل در امتداد بعد بزرگتر، به عرض حداقل ۵۰ میلی‌متر و طول ۳۰۰ میلی‌متر، در کنار هم بریده می‌شوند.
این روش به شرح زیر است:
به طور خلاصه، این استاندارد شامل روش‌های آزمایشی برای ارزیابی چگونگی تغییر خواص ژئوسنتتیک‌ها پس از قرار گرفتن در معرض دوام یا فرآیندهای پیری تسریع‌شده است. ژئوسنتتیک‌ها محصولات مصنوعی (مانند ژئوتکستایل‌ها، ژئوگریدها، ژئوممبران‌ها، ژئوکامپوزیت‌ها) هستند که در مهندسی عمران و کاربردهای ژئوتکنیکی برای کارکردهایی مانند فیلتراسیون، جداسازی، تقویت، زهکشی، حفاظت و کنترل فرسایش در جاده‌ها، راه‌آهن‌ها، محل‌های دفن زباله، کارهای ساحلی، سدها و سایر پروژه‌های زیرساختی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
هدف اصلی، تعیین کمیت خواص حفظ‌شده پس از پیرسازی مصنوعی (مثلاً درصد استحکام یا عملکرد اولیه حفظ‌شده) و قادر ساختن مهندسان، تولیدکنندگان و متخصصان به ارزیابی عملکرد و دوام بلندمدت تحت تنش‌های محیطی شبیه‌سازی‌شده است.
این استاندارد خودِ رویه‌های پیرسازی/بهسازی را توصیف نمی‌کند (این رویه‌ها در استانداردهای دیگری مانند EN 12224 برای قرار گرفتن در معرض هوازدگی یا EN 12225 برای تخریب میکروبیولوژیکی تعریف شده‌اند). در عوض، استاندارد EN 12226 بر آزمایش‌های ارزیابی انجام شده پس از چنین قرار گرفتن در معرض دوام تمرکز دارد.
این استاندارد رویه‌های کلی برای مقایسه تغییرات در خواص ویژه ژئوسنتتیک‌های پیرشده (در معرض دید) با نمونه‌های کنترل پیرنشده را تعریف می‌کند. ملاحظات کلیدی عبارتند از:
ویژگی‌های رایج ارزیابی‌شده پس از آزمایش دوام عبارتند از:
استاندارد EN 12226 به طور گسترده در مشخصات محصول و استانداردهای هماهنگ تحت مقررات محصولات ساختمانی (CPR) مورد ارجاع قرار می‌گیرد. به عنوان مثال،
این استانداردهای محصول معمولاً نیاز به آزمایش دوام و به دنبال آن ارزیابی طبق استاندارد EN 12226 دارند تا خواص حفظ شده پس از گذشت زمان اعلام شود.
ژئوسنتتیک‌ها به طور گسترده در مهندسی عمران برای عملکردهایی مانند فیلتراسیون، جداسازی، تسلیح، زهکشی، کنترل فرسایش و ضد آب کردن در کاربردهایی مانند موارد زیر استفاده می‌شوند:
این استاندارد نقش مهمی در تضمین قابلیت اطمینان بلندمدت مصالح ژئوسنتتیک در کاربردهای مهندسی عمران دشوار دارد که در آنها معمولاً طول عمر مفید ۵۰ تا ۱۰۰ سال مورد انتظار است.
بدون یک روش ثابت و تکرارپذیر برای ارزیابی عملکرد پس از کهنه‌سازی، تولیدکنندگان، آزمایشگاه‌های آزمایش، طراحان و نهادهای صدور گواهینامه مختلف ممکن است از رویکردهای کاملاً متفاوتی استفاده کنند که می‌تواند منجر به موارد زیر شود:
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 12226 نیز ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
