در استاندارد اروپایی "EN 14693 ورق های انعطاف پذیر برای عایق رطوبتی - عایق رطوبتی عرشه پل بتنی و سایر سطوح بتنی که وسایل نقلیه می توانند از آن عبور کنند - تعیین رفتار ورق های عایق رطوبتی در حین اجرای آسفالت ماستیک"، برای ورق های قیری که برای استفاده با آنها استفاده می شود، اعمال می شود. لایه آسفالت ماستیک این استاندارد یک روش آزمایشی را برای ارزیابی مقاومت لایه‌های قیری در برابر بالا آمدن ترکیب قیر در طول کاربرد غیر شناور آسفالت ماستیک توصیف می‌کند. این استاندارد همچنین می تواند برای ورق های قیری در نظر گرفته شده برای استفاده به عنوان لایه محافظ در ترکیب با سایر انواع آسفالت استفاده شود.
آسفالت ماستیک به طور گسترده ای به عنوان عایق رطوبتی سقف تخت استفاده می شود. می توان آن را برای ایجاد یک پوشش ضد آب مداوم بر روی سطوح صاف، منحنی یا منحنی اعمال کرد و می توان آن را روی لوله های گرد، چراغ های سقف و سایر برآمدگی ها اعمال کرد.
در برخی از کشورهای اروپایی سنت دیرینه ای وجود دارد که در بزرگراه هایی با ترافیک سنگین، مسیر آسفالت ماستیک ارائه می کنند. ثابت شده است که این نوع روسازی در برابر شیارها، اثرات آب و هوایی و خطوط ویژه ترافیکی و وسایل نقلیه سنگین بسیار مقاوم است. لایه آسفالت ماستیک ساینده با ضخامت از 25 میلی متر (ترافیک معمولی) تا حداکثر 40 میلی متر (ترافیک سنگین) اجرا می شود. ترکیب به وضوح به نوع ترافیک بستگی دارد. در اینجا محتوای و نوع کلاسور اهمیت ویژه ای دارد. آسفالت ماستیک به صورت دستی یا مکانیکی در ضخامت مورد نظر با دستگاه های تخمگذار مخصوص قرار می گیرد.
پوشش های عرشه پل باید با بسیاری از شرایط مانند مقاومت در برابر آب، پایداری در برابر تغییر شکل، چین و چروک، صافی، سایش و موارد مشابه مطابقت داشته باشند. روکش باید از ساختار پشتیبان زیرین در برابر عوامل خارجی محافظت کند و بنابراین این تا حد زیادی طول عمر سازه را تعیین می کند. باید بار ترافیکی سنگین و شرایط آب و هوایی را تحمل کند. هنگامی که سازه نگهدارنده از بتن ساخته شده است، باید در برابر اثرات نمک یخ زدایی محافظت شود. پوشش روی عرشه پل فولادی عملکرد محافظتی در برابر خوردگی دارد.
در گذشته به اندازه کافی ثابت شده است که بازگشایی فوری جاده روی عرشه پل بتنی بدون روکش آسفالت به دلایل مختلف در دراز مدت امکان پذیر نیست. از سوی دیگر، روسازی قیری به دلیل خواص ویسکوالاستیک مناسبی خاص خود را ثابت کرده است. در واقع با گذاشتن روسازی های نسبتاً نازک، طراحی و ساخت پل ها به لحاظ اقتصادی امکان پذیر می شود زیرا بار دائمی روسازی محدود است.
روسازی آسفالتی معمولی را نمی توان مستقیماً به پایه بتنی یا فولادی چسباند و ضد آب نیست، بنابراین یک لایه عایق رطوبتی میانی مورد نیاز است. به عنوان یک قاعده، این لایه ضد آب باید تمام سطح عرشه پل را پوشش دهد. به دلیل خزش احتمالی، امروزه لایه های عایق رطوبتی باید به گونه ای قرار داده شوند که کاملا به سازه بچسبند.
برای اینکه یک سازه کاملا ضد آب باشد، یک سیستم دو لایه کاملا ضروری است. در واقع، نقایص محلی احتمالی را نمی توان حذف کرد. عیوب احتمالی را می توان با استفاده از لایه دوم از بین برد، بنابراین یک سیستم ضد آب به دست می آید.
رایج ترین سیستم ساخت و ساز برای عرشه پل های بتنی و همچنین برخی از عرشه های پل فولادی شامل موارد زیر است:
در برخی موارد، ورق قیری با سیستم رزین مایع جایگزین می شود.
به دلایل مختلف در برخی کشورها لایه بتن آسفالت سنتی برای محافظت از لایه ضد آب ترجیح داده می شود. سپس روکش جاده، متشکل از آسفالت ماستیک یا آسفالت نورد گرم، در بالای لایه محافظ قرار می گیرد.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام شده است، سازمان ما با کادری آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، اقدام به ایجاد ورق‌های انعطاف‌پذیر EN 14693 برای عایق‌ابی - ضد آب عرشه‌های پل بتنی و غیره کرده است. سطوح بتنی که وسایل نقلیه می توانند از آنها عبور کنند - همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "تعیین رفتار تخته های عایق رطوبتی در هنگام اجرای آسفالت ماستیک" را ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
