
استاندارد EN ISO 3251 که توسط سازمان استاندارد بینالمللی (ISO) تهیه شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین محتوای غیرفرار بر اساس جرم رزینهای متراکم مانند بایندرها، پراکندگیهای پلیمری و رزینهای فنلی (محلولها، محلولهای نووالاک و موارد مشابه) برای رنگها تعریف میکند. لاک، رنگ و لاک. .

این روش تست همچنین برای مخلوط های فرموله شده حاوی پرکننده ها، رنگدانه ها و سایر مواد جانبی مانند ضخیم کننده ها و عوامل تشکیل دهنده فیلم نیز اعمال می شود.
برای اینکه این روش آزمایش برای مخلوط های پلیمری پلاستیکی نشده و شبکه های لاستیکی قابل استفاده باشد، باقیمانده غیرفرار باید تحت شرایط آزمایش از نظر شیمیایی پایدار باشد. بقایای غیر فرار عمدتاً از مواد پلیمری و مقادیر کمی از مواد کمکی مانند امولسیفایرها، کلوئیدهای محافظ، تثبیت کنندهها، حلالهای اضافه شده به عنوان عوامل تشکیلدهنده فیلم و نگهدارندهها، به ویژه برای کنسانتره لاتکس لاستیکی تشکیل شدهاند. برای نمونه های پلاستیکی شده، باقیمانده به طور کلی شامل نرم کننده طبق تعریف می شود.
ماده غیر فرار به عنوان محتوای پوششی که پس از تبخیر یا حذف تمام آب، حلال ها و سایر مواد فرار باقی می ماند تعریف می شود. مقدار مواد غیر فرار در یک رنگ یا پوشش به صورت وزن یا حجم بیان می شود.
مقدار مواد غیر فرار در یک رنگ یا پوشش نیز گاهی اوقات برای تعیین نسبت محتوای فرار استفاده می شود. ترکیبات آلی فرار (VOC) اثرات منفی به ویژه بر محیط زیست دارند. مقررات بهداشتی و ایمنی فعلی محدودیت هایی را برای مقدار کل ترکیبات فرار مجاز در محصولاتی مانند رنگ ها، پوشش ها و حلال ها تعیین می کند. علاوه بر این، بسیاری از مصرف کنندگان در حال حاضر بیشتر از خرید پوشش هایی با ترکیبات آلی فرار کم آگاه هستند. بنابراین، بسیاری از تولیدکنندگان رنگ و پوشش مجبور به تولید محصولاتی با مقادیر کمتر مواد فرار هستند و تعیین میزان مواد غیرفرار روز به روز اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میدهد، ما همچنین خدمات آزمایشی برای تعیین محتوای مواد غیر فرار در رنگها، لاکها و پلاستیکها در محدوده استاندارد EN ISO 3251 ارائه میدهیم، که این امر به لطف کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته تکنولوژیکی ما میسر شده است.
