
استاندارد «DIN 53357 تست ورقهای پلاستیکی - تست چسبندگی»، که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، روشهایی را برای تعیین چسبندگی (یا استحکام پیوند) بین لایهها در ورقهای پلاستیکی چند لایه، فیلمها، لمینتها یا مواد پوشش داده شده شرح میدهد. این روشها در درجه اول برای ارزیابی میزان چسبندگی لایههای مختلف پلاستیکی به یکدیگر یا میزان چسبندگی یک پوشش به یک زیرلایه، با اندازهگیری نیروی مورد نیاز برای جدا کردن (کندن) آنها استفاده میشوند.

استاندارد DIN 53357 دیگر لازمالاجرا نیست. با این حال، بسیاری از آزمایشگاهها و شرکتها هنوز برای آزمایشهای قدیمی یا در بخشهای خاص به این استاندارد مراجعه میکنند. با این وجود، توصیه میشود از استانداردهای جایگزین یا جانشین (مانند ISO 4578، ISO 11339، ASTM D903 یا ASTM D3330) استفاده شود.
استاندارد DIN 53357 برای کنترل کیفیت و توسعه مواد در زمینههای زیر مهم است:
این استاندارد به تولیدکنندگان کمک میکند تا تأیید کنند که لایههای پیوندی در حین استفاده، جابجایی یا پایان کاربرد (مثلاً بستهبندی مواد غذایی، برچسبها، فیلمهای محافظ یا کامپوزیتهای صنعتی) از هم جدا نمیشوند.
استاندارد DIN 53357 دو روش اصلی ارائه میدهد:
این روش بر روی یک آزمایش استاندارد لایه برداری/جداسازی تمرکز دارد تا قدرت چسبندگی (استحکام پیوند یا نیروی جداسازی) بین لایهها در فیلمها، ورقها، لمینتها یا مواد پوشش داده شده پلاستیکی چند لایه را اندازهگیری کند. این یک پیکربندی لایه برداری ساده مبتنی بر کشش است، که معمولاً یک لایه برداری ۱۸۰ درجه یا تنظیمات لایه برداری مستقیم مشابه است و نیازی به دستگاه غلتکی/چرخ مخصوص ندارد.
این روش نیروی مورد نیاز برای جداسازی/لایه لایه شدن در مواد پلاستیکی انعطافپذیر را تعیین میکند. چسبندگی بین لایهای را در لمینتها، فیلمهای کواکسترود شده، ورقهای پوشش داده شده یا پلاستیکهای پیوندی ارزیابی میکند.
این روش برای حفظ زاویه لایهبرداری ثابت ۹۰ درجه در طول آزمایش طراحی شده است. این روش در مقایسه با روشهای سنتی لایهبرداری، نتایج ثابتتر و تکرارپذیرتری را ارائه میدهد، به خصوص با مواد انعطافپذیر، لایههای روی زیرلایهها (مانند کاغذ یا مقوا) یا در شرایطی که تغییر زاویه میتواند بر نتایج تأثیر بگذارد.
این روش نیروی مورد نیاز برای جداسازی/لایه لایه شدن لایهها در فیلمهای پلاستیکی چند لایه، ورقها، مواد پوشش داده شده، فویلهای چسبی، پوششهای جداکننده چند لایه، نوارها یا کامپوزیتهای پلاستیکی/کاغذی را اندازهگیری میکند. این روش به ویژه برای موادی مفید است که در آنها زاویه ثابت، چین و چروک، اثرات خم شدن یا توزیع تنش نامنظم را کاهش میدهد.
روش معمول آزمایش از این مراحل پیروی میکند:
معمولاً برای دستیابی به نتایج قابل اعتماد، چندین نمونه آزمایش میشوند. مقدار حاصل، میانگین نیروی مورد نیاز برای جداسازی لایهها را نشان میدهد. قدرت چسبندگی با محاسبه میانگین نیروی جدا شدن در یک فاصله آزمایش مشخص تعیین میشود.
مشاهدات در طول آزمایش همچنین ممکن است شامل موارد زیر باشد:
این حالتهای شکست اطلاعات ارزشمندی در مورد کیفیت چسبندگی و سازگاری مواد ارائه میدهند.
به طور خلاصه، هدف اصلی استاندارد DIN 53357 اندازهگیری نیروی مورد نیاز برای جدا کردن لایههای چسبیده در ورقهای پلاستیکی یا لمینت است. عملکرد چسبندگی بسیار مهم است زیرا چسبندگی ضعیف میتواند منجر به موارد زیر شود:
با استفاده از یک روش آزمایش استاندارد، تولیدکنندگان و آزمایشگاهها میتوانند عملکرد چسبندگی بین مواد و دستههای تولیدی را مقایسه کنند.
آزمایش چسبندگی استاندارد DIN 53357 معمولاً با استفاده از روش پوستکنی انجام میشود. این آزمایش معمولاً موارد زیر را الزامی میکند:
دستگاه آزمایش باید بتواند سرعت ثابتی را برای هد دستگاه حفظ کند و نیروی جدا شدن را به طور دقیق ثبت کند.
استاندارد DIN 53357 معمولاً برای آزمایش موارد زیر استفاده میشود:
صنایعی مانند خودرو، مبلمان، بستهبندی و منسوجات فنی برای اطمینان از عملکرد چسبندگی طولانیمدت به این آزمایش متکی هستند.
استاندارد DIN 53357 به تولیدکنندگان در زمینههای زیر کمک میکند:
در کاربردهایی که پلاستیکهای لایهای در معرض خمش، تغییرات دما یا تنش مکانیکی قرار میگیرند، چسبندگی قابل اعتماد برای حفظ یکپارچگی ساختاری و ظاهر ضروری است.
سالهاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد DIN 53357 ارائه میدهیم.
