یک استاندارد اروپایی، EN 16640، یک روش آزمایشی برای تعیین محتوای کربن مبتنی بر زیستی در محصولات بر اساس اندازه‌گیری محتوای 14C تعریف می‌کند. این استاندارد همچنین سه روش آزمایشی زیر را برای تعیین محتوای 14C ارائه می دهد که از آن محتوای کربن مبتنی بر زیستی محاسبه می شود:
مزایا و معایب این روش های تست در جدول استاندارد نشان داده شده است.
محتوای کربن زیستی به صورت کسری از جرم نمونه یا کسری از کل محتوای کربن بیان می‌شود. این روش محاسبه برای هر محصول حاوی کربن، از جمله بیوکامپوزیت‌ها، قابل اجرا است. استاندارد مورد نظر، روشی برای محاسبه محتوای زیست توده یک نمونه ارائه نمی‌دهد. برای این منظور، دو استاندارد زیر منتشر شده‌اند:
14C موجود در محصولات به دلیل دی اکسید کربن اخیر جو است. به دلیل تجزیه رادیواکتیو آن، تقریباً در محصولات فسیلی از 20 تا 30 سال وجود ندارد. بنابراین محتوای 14C به عنوان ردیاب محصولات اخیراً سنتز شده از دی اکسید کربن اتمسفر و به ویژه محصولات مبتنی بر زیستی اخیراً تولید شده در نظر گرفته می شود. تعیین محتوای زیست توده بر اساس اندازه گیری 14C در محصولات مبتنی بر زیستی است که محاسبه کسر کربن مبتنی بر زیست را امکان پذیر می کند.
استاندارد EN 16640 روش های پذیرفته شده کلی را برای جمع آوری محتوای 14C از نمونه و تبدیل کربن موجود در نمونه به دی اکسید کربن توصیف می کند. اندازه گیری محتوای 14C به طور کلی به عنوان روشی برای تعیین سن اشیاء پذیرفته شده است.
در میان آزمایشات، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی های متعددی که سازمان ما برای کسب و کارها در بخش های مختلف ارائه می دهد، با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، خدمات تست برای تعیین محتوای کربن پایه زیستی در محصولات مبتنی بر زیستی با استفاده از روش رادیوکربن در محدوده استاندارد EN 16640 می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
