استاندارد موسسه استاندارد آلمان (DIN)، با عنوان «DIN 53363 تعیین مقاومت پارگی فیلم‌ها و ورق‌های پلاستیکی با روش پارگی شلوار»، روشی آزمایشی را برای تعیین مقاومت فیلم پلاستیکی در برابر انتشار پارگی تحت شرایط مشخص‌شده توصیف می‌کند. این روش برای محصولاتی کاربرد دارد که به دلیل نرمی‌شان، هنگام بسته شدن بین نگهدارنده‌های دستگاه تست کشش، نمی‌شکنند. این روش آزمایش امکان مقایسه نمونه‌های گرفته شده از محصولات مختلف را فراهم می‌کند، مشروط بر اینکه ضخامت نمونه‌ها بیش از 10 درصد با هم تفاوت نداشته باشند.
این استاندارد به ویژه در آزمایش مواد پلاستیک‌های انعطاف‌پذیر، مانند فیلم‌های بسته‌بندی، برزنت، زیرلایه‌های چرم مصنوعی و سایر ورق‌های پلیمری نازک که مقاومت در برابر پارگی یک ویژگی عملکردی حیاتی است، اهمیت دارد.
طبق استاندارد DIN 53363، هدف اصلی این آزمایش اندازه‌گیری میزان نیرویی است که یک فیلم پلاستیکی می‌تواند تحت شرایط کنترل‌شده قبل از انتشار پارگی تحمل کند. این روش به‌ویژه در ارزیابی دوام مواد در کاربردهایی که فیلم‌ها ممکن است در معرض تنشی قرار گیرند که باعث برش، سوراخ شدن یا پارگی شود (مانند بسته‌بندی، فیلم‌های کشاورزی یا منسوجات فنی) مفید است.
این روش برای موارد زیر مناسب است:
این استاندارد، آزمون پارگی شلوار را با استفاده از برش اولیه (آزمون پارگی تکی) یا آزمون پارگی ذوزنقه‌ای تعریف می‌کند. این آزمون اساساً مراحل زیر را دنبال می‌کند:
پارامترهای اساسی به شرح زیر است:
این روش با آزمونهای استحکام کششی (برای مثال، سری استانداردهای DIN EN ISO 527 که ازدیاد طول و استحکام شکست را بدون برش قبلی اندازه‌گیری می‌کنند) متفاوت است.
روش آزمون استاندارد DIN 53363 با استانداردهای معادل بین‌المللی مانند «ISO 34-1 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین مقاومت پارگی - قسمت 1: شلوار، درزگیر و قطعات آزمایشی هلالی» که شامل روش پارگی شلوار برای لاستیک/پلاستیک است، و «ASTM D1813 روش آزمون استاندارد برای اندازه‌گیری ضخامت نمونه‌های چرمی» که شامل روش پارگی شلوار برای لایه‌های نازک است، سازگار است. با این حال، استاندارد DIN 53363 هنوز به عنوان مرجع، به ویژه در صنایع اروپایی، در مشخصات محصول، گزارش‌های آزمایش و اسناد فنی قدیمی استفاده می‌شود.
تولیدکنندگان فیلم‌های پلاستیکی (مثلاً فیلم‌های PE، PP، PVC) از این آزمایش برای اهداف زیر استفاده می‌کنند:
به طور خلاصه، مقاومت پارگی یک ویژگی مکانیکی حیاتی است که نشان می‌دهد یک ماده چقدر می‌تواند در برابر گسترش پارگی پس از شروع آن مقاومت کند. این آزمایش به طور گسترده در صنایعی مانند بسته‌بندی، قطعات داخلی خودرو، غشاهای ساختمانی و فیلم‌های فنی استفاده می‌شود، جایی که مواد پلاستیکی نازک نیاز به حفظ یکپارچگی ساختاری خود تحت فشار دارند. هدف اصلی استاندارد DIN 53363 ارائه روشی قابل اعتماد و تکرارپذیر برای اندازه‌گیری نیروی مورد نیاز برای حفظ پارگی پس از ایجاد برش یا شکاف اولیه در یک فیلم پلاستیکی است.
درک مقاومت در برابر پارگی به تولیدکنندگان در زمینه‌های زیر کمک می‌کند:
موادی که معمولاً تحت این آزمایش قرار می‌گیرند عبارتند از:
روش DIN 53363 نیروی مورد نیاز برای گسترش پارگی موجود در یک نمونه را اندازه‌گیری می‌کند. اصل اساسی به شرح زیر است:
هنگام ارزیابی نتایج، میانگین مقاومت پارگی محاسبه می‌شود. نیروی مورد نیاز برای گسترش پارگی به عنوان مقاومت پارگی گزارش می‌شود. گاهی اوقات نتیجه بر اساس ضخامت یا عرض نرمال‌سازی می‌شود.
تجهیزات مورد استفاده در آزمایش ها عبارتند از:
نمونه‌ها معمولاً به دو روش آزمایش می‌شوند:
این به ارزیابی ناهمسانگردی رایج در فیلم‌های پلاستیکی کمک می‌کند.
استاندارد DIN 53363 به ویژه برای ارزیابی فیلم‌های پلاستیکی نازک مورد استفاده در کاربردهای دشوار مفید است. مزایای اصلی صنعتی آن عبارتند از:
برای مثال، در بسته‌بندی، مقاومت بالاتر در برابر پارگی به این معنی است که فیلم در حین جابجایی یا حمل و نقل کمتر پاره می‌شود.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد DIN 53363 ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
