تست میکرو سختی و خراش

در جستجوی مواد مهندسی جدید و بهبودیافته، محققان از آزمایش‌های متعددی استفاده می‌کنند. هدف از این کار این است که تا حد امکان داده های قوی در مورد خواص ترموشیمیایی و مکانیکی ماده مورد نظر به دست آوریم. تست میکروسختی اساس این فرآیند است که مبنایی برای دانش دقیق از خواص فیزیکی دینامیکی یا عملکرد مواد نمونه فراهم می‌کند.

سختی یک ویژگی کیفیت فیزیکی است که نشان دهنده میزان مقاومت یک ماده در برابر اصطکاک است. ذاتاً به استحکام و چقرمگی مرتبط است که در سطح ریزساختاری تعیین می شود.

با تغییر نیازها و الزامات، تست سختی بسیار پیچیده تر شده است. سختی فرورفتگی به استاندارد جدید تبدیل شد و تعدادی از روش‌های آزمایش پیشرفته از جمله تست‌های سختی برینل، ویکرز و در نهایت راکول به کار گرفته شد.

آزمایش ریزسختی هنوز از فرورفتگی برای بررسی سطح نمونه و اندازه‌گیری اثر حاصل از آن استفاده می‌کند. اصول کار از آزمایشی به آزمایش دیگر متفاوت است، اما عموماً نمونه روی یک پایه پیزوالکتریک قرار می‌گیرد و زیر یک میکروسکوپ نوری کالیبره شده با یک فرورونده با نوک الماسی و تصویربرداری داخلی قرار می‌گیرد. فرورونده برای مدت زمان مشخصی تحت بار از پیش تعیین شده‌ای بر روی سطح فشرده می‌شود. خواص مختلف مواد از اثر بعدی ایجاد شده روی سطح پیش‌بینی می‌شود. سختی یک مقدار ذاتی نیست، بنابراین کنترل دقیق پارامترهای آزمایش و استفاده از روش صحیح آزمایش بسیار مهم است.

سختی یک کیفیت مکانیکی ذاتی نیست، بلکه ذاتاً با انواع خواص و عملکردهای فیزیکی اساسی مرتبط است. مطالعات نشان داده است که بین سختی و اندازه دانه در مواد مختلف رابطه وجود دارد. در آلیاژهای سرامیکی و فلزی، جهت گیری و ترکیب فاز یک عامل حیاتی در زمینه سختی سطح است.

تست میکروسختی معمولا برای بررسی خواص یا عملکرد مواد انجام می شود. به این معنا که آزمایش‌های میکروسختی معمولاً برای آزمایش سختی‌پذیری مواد، تأیید پارامترها یا توانایی فرآیند یا پیش‌بینی سایر خواص مکانیکی مانند مقاومت در برابر سایش، چقرمگی، مقاومت در برابر ضربه و استحکام کششی استفاده می‌شوند.

سازمان ما همچنین خدمات تست میکروسختی و خراش را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود، از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.