
"ASTM D1337-10 رویه استاندارد برای عمر نگهداری چسب ها بر اساس ویسکوزیته و استحکام باند" که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) ایجاد شده است، یک روش آزمایشگاهی را توصیف می کند که با استفاده از آن می توان طول عمر یک چسب را با استفاده از ویسکوزیته، استحکام باند اندازه گیری کرد. ، یا ترکیبی از آنها. از این استاندارد می توان برای تعیین طول عمر هر چسبی که این اطلاعات مورد نیاز است استفاده کرد.

این برنامه برای تعیین اینکه آیا طول عمر ذخیره سازی با حداقل عمر ذخیره سازی مورد نیاز برای یک چسب مطابقت دارد یا خیر، از طریق آزمایش های ویسکوزیته (رویه A) یا تست های قدرت چسبندگی (رویه B) یا هر دو، در نظر گرفته شده است. این کار را با ارائه نتایج قبل و بعد تحت مجموعه ای از شرایط استاندارد انجام می دهد که عمر ذخیره سازی را شبیه سازی می کند. تعیین الزامات برای درصد مالکیت اصلی حفظ شده یا حداقل ارزش یک دارایی در مشخصات مواد مربوطه یا طبق توافق بین سازنده و کاربر یافت می شود.
هر محصول چسب بسته به تاریخ تولید، شرایط نگهداری و زمان باز شدن، ماندگاری تقریباً 1 تا 2 سال دارد. محیطی که یک رول نوار در آن نگهداری می شود اغلب قابلیت استفاده و ماندگاری چسب آن را تعیین می کند. به عنوان مثال، یک رول بسته بندی شده و مهر و موم شده که به مدت یک سال در قفسه باقی مانده است، ممکن است در شرایط بهتری نسبت به رول بدون مهر و موم که به مدت یک ماه در خارج از خانه باقی مانده باشد، باشد. امکانات مختلف استانداردهای متفاوتی برای نگهداری چسب دارند. بنابراین، لازم است اطمینان حاصل شود که چسب در یک محیط کنترل شده دما و رطوبت نگهداری می شود.
دما مهمترین عاملی است که باید برای نگهداری چسب در نظر گرفت. دمای نگهداری صحیح به خود چسب بستگی دارد، برگه اطلاعات فنی به شما می گوید که چسب باید در چه دمایی نگهداری شود. برخی از چسب ها نسبت به سایرین حساسیت کمتری نسبت به تغییرات دما دارند. اما به طور کلی چسب ها باید بین 15 تا 25 درجه نگهداری شوند. چسب های ذخیره شده در دمای کمتر از حد توصیه شده شروع به کریستال شدن می کنند. علاوه بر این، چسب های یک جزئی هنگام سرد شدن چسبناک تر می شوند. از سوی دیگر، چسب هایی که در دمای بالاتر از توصیه شده نگهداری می شوند، عملکرد خود را از دست خواهند داد. دمای بالا بیشتر از دماهای پایین باعث آسیب می شود.
استحکام چسب استحکام سطحی بین چسب و زیرلایه است و اغلب مهمترین نکته در طراحی یک مجموعه چسبنده قوی است. با این حال، قدرت چسبندگی تنها عامل حیاتی برای ایجاد یک پیوند موثر نیست. حتی زمانی که از سخت ترین چسب دنیا استفاده می کنید، اگر چسب به سطح زیرلایه نچسبد، اتصال با شکست مواجه می شود.
استحکام چسبندگی، استحکام داخلی یک چسب است، یعنی توانایی چسب در کنار هم نگه داشتن خود تحت فشار. هر چه نیروی چسبندگی بیشتر باشد، چسب قوی تر است. استحکام چسبندگی توسط ترکیب شیمیایی چسب تعیین می شود. مقاومت چسب ها از چسب های حساس به فشار گرفته تا چسب های اپوکسی ساختاری و اکریلیک متغیر است.
انرژی سطح زیرلایه در انتخاب چسب مهم است. انرژی سطحی یک ویژگی فیزیکی سطح یک ماده است که تعیین می کند آیا یک چسب تماس نزدیک برقرار می کند یا خیر. در ماده ای با انرژی سطحی بالا، مایع خیس می شود یا روی سطح پخش می شود، در ماده ای با انرژی سطحی کم، مایع در برابر جریان و دانه ها مقاومت می کند. برای اطمینان از چسبندگی، یک چسب باید بستر را خیس کند.
از این نظر، ویسکوزیته و استحکام باند یک چسب در تعیین عمر نگهداری چسب مهم است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، خدمات تست تعریفشده در استاندارد «ASTM D1337-10» را برای ذخیرهسازی ارائه میکند. طول عمر چسب ها با توجه به ویسکوزیته و استحکام باند". همچنین می دهد.
