روش‌های آزمایش EN 1644-2 برای کمپرس‌های غیر بافته برای اهداف پزشکی - قسمت 2: کمپرس‌های تمام شده

روش‌های آزمایش EN 1644-2 برای کمپرس‌های غیر بافته برای اهداف پزشکی - قسمت 2: کمپرس‌های تمام شده

استاندارد اروپایی «EN 1644-2 روش‌های آزمایش کمپرس‌های نبافته برای مقاصد پزشکی - قسمت 2: کمپرس‌های تمام‌شده» روش‌های آزمایش فیزیکی و شیمیایی را برای ارزیابی کمپرس‌های نبافته تمام‌شده توصیف می‌کند.

روش‌های آزمایش EN 1644-2 برای کمپرس‌های غیر بافته برای اهداف پزشکی - قسمت 2: کمپرس‌های تمام شده

برای اهداف این استاندارد، کمپرس به هر قطعه یا قطعاتی از مواد با هر شکل، فرم یا اندازه ای که برای یک یا چند مورد از اهداف زیر استفاده می شود، اطلاق می شود:

  • برای تمیز کردن پوست یا زخم
  • برای جذب ترشحات بدن در طی مراحل جراحی
  • برای استفاده با عواملی که معمولاً در مدیریت زخم استفاده می شوند
  • در طی مراحل جراحی، اندام ها، بافت ها و غیره. حمایت کند

هنگام شروع آزمایش، ابتدا نمونه شرطی می شود. روش آزمایشی که در این استاندارد توضیح داده شده است همان روش آزمایشی است که در استاندارد «EN 1644-1 روش‌های آزمایش کمپرس‌های نبافته برای اهداف پزشکی - قسمت 1: غیر بافته‌های مورد استفاده در تولید کمپرس» توضیح داده شده است. اگر قرار است محصول استریل استفاده شود، نمونه ها باید طبق دستورالعمل سازنده قبل از آزمایش استریل شوند.

سایندگی در میان این خواص فیزیکی برای مقابله با خاصیت مهم کمپرس ها، که توانایی تمیز کردن کافی زخم ها است، گنجانده شد. ضریب اصطکاک جنبشی با توجه به تنوع زیاد در اشکال و اشکال و روش های مختلف کاربرد، در صورت وجود نمی تواند به طور قابل اعتمادی روی محصول نهایی تعیین شود، ضریب تعیین شده برای مواد سطحی پس از پردازش نهایی می تواند نشانه ای باشد.

انطباق آزمون اصطکاک جنبشی (مورد استفاده در صنعت کاغذ) در استاندارد EN 1644-1 پیش بینی شده است.

استحکام کششی کمپرس ها بر اساس استاندارد EN 29073-3 اندازه گیری می شود. استحکام کششی محصول نهایی با آزمایش هم استحکام کششی ماده و هم مقاومت ساختاری محصول نهایی به اندازه کافی پوشش داده می شود.

در استاندارد EN 1644-2، روش هایی که باید برای تعیین ویژگی های فیزیکی زیر در نظر گرفته شوند آورده شده است:

  • ظرفیت جذب
  • میزان جذب
  • دوام ساختاری
  • مقاومت در برابر انفجار برای کمپرس های لایه تخت (خشک و مرطوب):
  • مناسب برای کمپرس های ساده
  • پرز مرطوب
  • پرز خشک

در استاندارد EN 1644-1، روش هایی برای تعیین خواص شیمیایی زیر در نظر گرفته شده است:

  • مواد محلول در آب
  • فلورسانس
  • اسیدیته/قلیایی عصاره آبی
  • املاح غیر قطبی
  • سورفکتانت ها

این خواص کمپرس را می توان از نتایج به دست آمده بر روی پارچه های نبافته و سایر مواد مورد استفاده در کمپرس یا با استفاده از روش های شرح داده شده در استاندارد EN 1644-1 برای کمپرس تعیین کرد. در این مورد، حجم ها و جرم های مشخص شده در اینجا نیاز به تطبیق دارند. اگر فرآوری مواد، خواص شیمیایی آنها را تغییر دهد، باید آزمایش‌های مربوط به خواص شیمیایی روی ماده تیمار شده یا کمپرس انجام شود.

روش آزمایش ظرفیت جذب شامل ارزیابی یک جنبه از رفتار کمپرس های نبافته در حضور مایعات است، یعنی ظرفیت جذب یا ظرفیت نگهداری آب. تست ظرفیت جذب، توانایی نگهداری آب کمپرس را بر اساس تفاوت جرم کمپرس قبل از غوطه ور شدن در آب و بعد از غوطه وری، تخلیه و فشرده سازی اندازه گیری می کند.

در طول آزمایش، کل کمپرس وزن شده و در یک سینی استیل ضد زنگ با سطح سوراخ‌دار در تماس مستقیم با بافت یا زخم، با استفاده از سطحی که برای تماس با بافت یا زخم طراحی شده است، قرار داده می‌شود. سینی و مواد به مدت 10 ثانیه در آب دیونیزه کلاس 3 (EN ISO 3696) با دمای 18 تا 22 درجه سانتیگراد غوطه‌ور می‌شوند. سینی و مواد به یک مخزن استیل ضد زنگ منتقل می‌شوند و محتویات به مدت 10 ثانیه تخلیه می‌شوند. یک وزنه فلزی روی سطح کمپرس قرار داده می‌شود و نیروی خاصی را به طور یکنواخت به سطح نمونه اعمال می‌کند، به مدت 30 ثانیه نگه داشته می‌شود و سپس وزنه با دقت برداشته می‌شود. کمپرس بلافاصله با استفاده از پنس به یک صفحه غربال شده منتقل می‌شود و مراقب باشید که در طول فرآیند آب از دست نرود. ظرفیت نگهداری آب پارچه کمپرس وزن و محاسبه می‌شود. به دلایل عملی، به عنوان مثال، شکل یا اندازه کمپرس، می‌توان از چندین کمپرس استفاده کرد. این روش دو بار، هر بار روی یک کمپرس تازه، تکرار می‌شود . در هر یک از سه اندازه‌گیری، نتایج بیان شده بر حسب گرم مایع جذب شده در هر کمپرس ثبت می‌شوند و میانگین ظرفیت نگهداری آب تعیین می‌گردد.

برای تعیین میزان جذب کمپرس از روش تست میزان جذب استفاده می شود. یک کمپرس به آرامی روی سطح آب در ظرفی ریخته می شود. مدت زمانی که طول می کشد تا کمپرس غرق شود یا کاملاً خیس شود، معیاری برای سنجش میزان جذب کمپرس است.

در حین آزمایش، ظرف با آب یونیزه درجه 3696 مطابق با استاندارد EN ISO 3 در دمای 18-22 درجه و در عمق تقریباً 10 سانتی متری پر می شود. با استفاده از فورسپس، کمپرس بدون پاشیدن یا فرو بردن آن در زیر آب، روی سطح آب رها می شود. با استفاده از کرونومتر، مدت زمانی که طول می کشد تا سطح بالایی کمپرس کاملا خیس شود یا کمپرس به طور کامل در زیر سطح آب فرو رود، بر حسب ثانیه اندازه گیری می شود. این روش دو بار تکرار می شود.

سازمان ما در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و مطالعات ارزیابی متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام می‌دهد، با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، استاندارد «EN 1644-2 روش‌های تست برای کمپرس‌های غیر بافته اهداف پزشکی - قسمت 2: کمپرس های تمام شده". همچنین خدمات آزمایشی را ارائه می دهد.

واتساپ