استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) با عنوان "ISO 1856 مواد پلیمری سلولی انعطاف‌پذیر - تعیین مانایی فشاری" سه روش برای تعیین مقاومت فشاری مواد سلولی انعطاف‌پذیر را شرح می‌دهد. این استاندارد برای فوم‌های لاتکس و پلی‌یورتان با ضخامت بیش از 2 میلی‌متر قابل استفاده است.
برای اهداف این استاندارد، مانایی فشرده‌سازی به معنای تفاوت بین ضخامت اولیه و ضخامت نهایی آزمونه پس از فشرده‌سازی ماده سلولی در دمای مشخص برای مدت زمان مشخص و پس از فشرده‌سازی در دمای مشخص برای مدت زمان مشخص است.
در اصل، یک قطعه آزمایشی برای مدت زمان مشخصی در دمای معین تحت یک انحراف ثابت نگه داشته می‌شود و تأثیر آن بر ضخامت قطعه آزمایشی پس از رها شدن ثبت می‌شود.
این آزمایش‌ها از یک دستگاه گیره‌بندی متشکل از دو صفحه تخت بزرگتر از قطعات آزمایش، مجهز به فاصله‌دهنده‌ها و گیره‌هایی که صفحات را موازی نگه می‌دارند و امکان تنظیم فاصله بین صفحات را تا ارتفاع انحراف مورد نظر فراهم می‌کنند، استفاده می‌کنند. برای آزمایش مواد نازک، باید تعداد مورد نیاز اسلایدهای نصب شیشه عکاسی مربعی شکل فراهم شود. اسلایدها باید ضخامتی بین ۱ میلی‌متر تا ۱.۵ میلی‌متر و طول ضلع بین ۵۰ میلی‌متر تا ۵۵ میلی‌متر داشته باشند. در این آزمایش‌ها از ابزارهای اندازه‌گیری مطابق با ISO 1923 نیز برای اندازه‌گیری ابعاد قطعات آزمایش استفاده می‌شود.
سطوح بالا و پایین قطعات آزمایشی باید موازی باشند و لبه‌های آنها باید اساساً عمودی باشند. طول آنها باید 50 میلی‌متر +/-1 میلی‌متر، عرض آنها 50 میلی‌متر +/-1 میلی‌متر و ضخامت آنها 25 میلی‌متر +/-1 میلی‌متر باشد. لبه‌های عمودی تمام قطعات آزمایشی باید عاری از آلودگی و پوسته باشد.
اگر قرار است مواد نازک با حداقل ضخامت ۲ میلی‌متر آزمایش شوند، باید تعداد کافی از قطعات آزمایشی ۵۰ میلی‌متر در ۵۰ میلی‌متر برداشته شود تا ضخامت کل آنها قبل از فشرده‌سازی حداقل ۲۵ میلی‌متر باشد. حداقل باید از دو لایه فوم استفاده شود و اگر بیش از دو قطعه آزمایشی وجود دارد، هر کدام باید با اسلایدهای نصب عکاسی به هم قفل شوند. کل مجموعه باید در طول آزمایش به عنوان یک قطعه آزمایشی ضخیم واحد آماده شود.
این فرآیند باید در جهتی انجام شود که محصول نهایی تحت شرایط کاری تحت تنش قرار گیرد. پنج قطعه آزمایشی به ضخامت ۲۵ میلی‌متر، یا پنج مجموعه در مورد مواد نازک، آزمایش می‌شوند.
مواد نباید پس از ۷۲ ساعت از زمان تولید آزمایش شوند، مگر اینکه بتوان نشان داد که میانگین نتایج به‌دست‌آمده در ۱۶ یا ۴۸ ساعت پس از تولید، بیش از مثبت یا منفی ۱۰ درصد با نتایج به‌دست‌آمده در ۷۲ ساعت تفاوت ندارد. در چنین مواردی، آزمایش به ترتیب به مدت ۱۶ ساعت و ۴۸ ساعت قبل از آزمایش مجاز است.
قطعات آزمایشی باید حداقل به مدت ۱۶ ساعت در یکی از اتمسفرهای زیر طبق استاندارد ISO 23529 قرار داده شوند:
این آماده‌سازی ممکن است بخش پایانی دوره پس از تولید یا در صورت آزمایش ۱۶ ساعت پس از تولید، کل دوره پس از تولید را تشکیل دهد. برای آزمایش کنترل کیفیت، قطعات آزمایشی را می‌توان زودتر (تا حداقل ۱۲ ساعت) پس از تولید تهیه کرد و آزمایش‌ها را می‌توان پس از آماده‌سازی برای مدت کوتاه‌تری (تا حداقل ۶ ساعت) در یکی از اتمسفرهای مشخص شده در بالا انجام داد.
این آزمایش را می‌توان با استفاده از یکی از روش‌های الف، ب یا ج یا هر سه انجام داد. با این حال، این سه روش ممکن است نتایج متفاوتی داشته باشند.
قطعه یا مجموعه آزمایش بین صفحات دستگاه فشرده‌سازی قرار می‌گیرد. تا ۵۰ درصد به اضافه/منهای ۴ درصد یا ۷۵ درصد به اضافه/منهای ۴ درصد ضخامتش فشرده شده و در آنجا نگه داشته می‌شود. در موارد خاص، ممکن است نسبت فشرده‌سازی ۹۰ درصد مشخص شود. ظرف ۱۵ دقیقه، قطعه یا مجموعه آزمایش فشرده شده در فر با دمای ۷۰ درجه سانتیگراد به اضافه/منهای ۱ درجه سانتیگراد قرار داده شده و به مدت ۲۲ ساعت به اضافه/منهای ۰.۲ ساعت نگه داشته می‌شود.
دستگاه از فر خارج می‌شود و ظرف ۱ دقیقه، قطعه آزمایشی از دستگاه خارج شده و روی سطحی با رسانایی حرارتی کم، مانند چوب، قرار داده می‌شود. سطح مورد نظر باید هم دما با سطح مورد استفاده برای آماده‌سازی باشد. قطعه آزمایشی به مدت ۳۰ دقیقه به اضافه یا منهای ۵ دقیقه، در همان دمای آماده‌سازی، قرار می‌گیرد.
ضخامت دوباره اندازه‌گیری می‌شود. برای مواد نازک، مجموعه باید سالم باشد. ضخامت با کم کردن ضخامت کل اسلایدهای شیشه‌ای از ضخامت کل اندازه‌گیری شده مجموعه اسلایدهای شیشه‌ای و قطعات آزمایشی محاسبه می‌شود.
در علم مواد، ارزیابی عملکرد بلندمدت تحت بارهای پایدار، به ویژه برای محصولات مبتنی بر فوم، بسیار مهم است. یک استاندارد بین‌المللی کلیدی، ISO 1856، با تشریح روش‌هایی برای اندازه‌گیری مقاومت فشاری در مواد پلیمری سلولی انعطاف‌پذیر، به این موضوع می‌پردازد. این مواد که معمولاً به عنوان فوم‌های انعطاف‌پذیر شناخته می‌شوند، معمولاً در اقلام روزمره مانند تشک، کوسن صندلی و فضای داخلی خودرو یافت می‌شوند، جایی که به دلیل دوام و راحتی‌شان ارزشمند هستند. این استاندارد پروتکل‌های قابل اعتمادی را برای اندازه‌گیری میزان تغییر شکل دائمی پس از فشرده‌سازی ارائه می‌دهد.
استاندارد ISO 1856 برای صنایعی که دوام فوم بر ایمنی کاربر و طول عمر محصول تأثیر می‌گذارد، حیاتی است و تضمین می‌کند که نتایج آزمایش در بین تأمین‌کنندگان و آزمایشگاه‌های جهانی قابل مقایسه است. این استاندارد صرفاً بر فوم‌های انعطاف‌پذیری که بازیابی الاستیک را نشان می‌دهند، به استثنای انواع سفت یا نیمه سفت، تمرکز دارد.
استاندارد ISO 1856 نقش کلیدی در کنترل کیفیت ایفا می‌کند و به تولیدکنندگان این امکان را می‌دهد که عملکرد فوم را در طول زمان پیش‌بینی کرده و میزان خرابی را در سناریوهای استفاده نهایی کاهش دهند. در صنعت مبلمان، نسبت فشرده‌سازی پایین تضمین می‌کند که کوسن‌های صندلی حتی پس از سال‌ها استفاده، شکل خود را حفظ می‌کنند. بخش‌های خودروسازی برای پدهای جاذب ارتعاش به این استاندارد متکی هستند، در حالی که تخت‌های پزشکی از فوم‌های بهداشتی و بادوام استفاده می‌کنند. با استانداردسازی آزمایش‌ها، از نوآوری‌های پایدار مانند پلی‌اورتان‌های زیست‌پایه پشتیبانی می‌کند و تضمین می‌کند که آنها با عملکرد مواد اولیه سازگار هستند. عدم رعایت این استاندارد، خطر فراخوان محصول یا کاهش اعتماد مصرف‌کننده را به همراه دارد.
سازمان ما که سال‌هاست با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، با بهره‌گیری از تیمی ماهر و زیرساخت‌های گسترده، آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل را در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها انجام می‌دهد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 1856 مواد پلیمری سلولی انعطاف‌پذیر - تعیین مجموعه فشاری ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
