
استاندارد ISO 37 توسعه یافته توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) یک روش آزمایشی را برای تعیین خواص کششی کششی لاستیک های ولکانیزه و ترموپلاستیک تعریف می کند. خواصی که می توان تعیین کرد عبارتند از: استحکام کششی، ازدیاد طول در هنگام شکست، تنش در یک ازدیاد طول مشخص، ازدیاد طول در تنش معین، تنش در تسلیم و ازدیاد طول در تسلیم. اندازه گیری تنش و کرنش در نقطه تسلیم فقط برای برخی از لاستیک های ترموپلاستیک و برخی ترکیبات دیگر معتبر است.

برای اهداف این استاندارد،
استاندارد ISO 37 در صنایع مختلف برای تعیین خواص کششی کششی لاستیک های ولکانیزه و ترموپلاستیک استفاده می شود. این استاندارد مشابه استاندارد ASTM D412 است که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است (ASTM D412-16 روشهای تست استاندارد برای لاستیک ولکانیزه و الاستومرهای ترموپلاستیک - تنش) مشابه است. بسیاری از شرکت ها بسته به اینکه در کجای دنیا قرار دارند، یکی از این استانداردها را رعایت می کنند.
استاندارد ISO 37 به طور گسترده توسط شرکت هایی که در زمینه تولید مواد خام، توسعه فناوری الاستومر، و تولید محصولات مصرفی مبتنی بر لاستیک و لوازم پزشکی مانند دستکش لاستیکی فعالیت می کنند، استفاده می شود. این استاندارد یک استاندارد پرکاربرد توسط سازندگان تایر و همچنین در بخش انرژی و خودرو است.
روش های تست تعریف شده در استاندارد ISO 37 بر روی دستگاه تست جهانی انجام می شود. ظرفیت سیستم به استحکام الاستومر بستگی دارد، اما اکثر آزمایشات مربوط به این استاندارد در محدوده ظرفیت 1 کیلو نیوتن و 5 کیلو نیوتن قرار دارند. بسیاری از الاستومرهایی که طبق استاندارد ISO 37 آزمایش شده اند، مواد با کشیدگی بالا هستند و به یک قاب ارتفاع اضافی نیاز دارند.
در اندازه گیری ولتاژ، هم اکستانسومترهای تماسی و هم غیر تماسی، الزامات دقت این استاندارد را برآورده می کنند.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین ویژگیهای تنش کششی در محصولات لاستیکی، ولکانیزه یا ترموپلاستیک در محدوده استاندارد ISO 37 ارائه میکند. کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناورانه آن. .
