
استاندارد اروپایی «EN 13767 کشتیها و فناوری دریایی - دستگاههای مهاربندی و یدککشی کشتی - راهنماهای غلتکی کنار کشتی» انواع، ابعاد اسمی، اندازهگیریها و جنس راهنماهای غلتکی کنار کشتی که برای هدایت طنابهای مهار کشتی نصب شدهاند و همچنین الزامات ساخت، تولید و علامتگذاری را شرح میدهد.

برای اهداف این استاندارد، بار کاری ایمن به حد بار ایمن (حداکثر بار مجاز) بستهای مورد استفاده برای کاربردهای گیرهای و کششی اشاره دارد.
بسته به ساختارشان، ریلهای غلتکی به یکی از دو نوع زیر طبقهبندی میشوند:
ابعاد اسمی ریلهای غلتکی با اشاره به قطر خارجی غلتک (برحسب میلیمتر)، از سری اعداد پایه ترجیحی نشان داده میشوند. ابعاد اسمی عبارتند از: ۱۵۰، ۲۰۰، ۲۵۰، ۳۰۰، ۳۵۰، ۴۰۰، ۴۵۰ و ۵۰۰. ابعاد و مشخصات ریلهای غلتکی باید با جداول و ارقام ارائه شده در استاندارد مطابقت داشته باشد. یاتاقان مورد استفاده در ساخت ریلهای غلتکی باید از صفحات فولادی قابل جوش با نقطه تسلیم حداقل ۲۳۵ نیوتن بر میلیمتر مربع باشد. تمام سطوح ریلهای غلتکی، از جمله سطوح جوش داده شده، باید عاری از هرگونه نقص یا عیب قابل مشاهده باشد. تمام سطوح در تماس با طنابها باید عاری از زبری یا ناهمواری سطحی باشند که میتواند به دلیل سایش به طنابها آسیب برساند. ریلهای غلتکی باید از نظر خارجی با یک پوشش محافظ ضد خوردگی پوشانده شوند.
بار کاری ایمن برای استفاده مورد نظر از ریلهای غلتکی باید در طرح یدککشی و پهلوگیری که تحت هدایت کاپیتان کشتی روی کشتی حمل میشود، مطابق با بخشنامه IMO MSC/Circ.1175 مشخص شده باشد. بار کاری ایمن واقعی روی کشتی با در نظر گرفتن تجهیزات زیر عرشه تعیین میشود و در طرح یدککشی و پهلوگیری نشان داده میشود. بار کاری ایمن واقعی نباید از بار کاری ایمن مشخص شده در این استاندارد تجاوز کند.
در دنیای چالشبرانگیز عملیات دریایی که کشتیها باید در شرایط سخت دریایی با ایمنی لنگر بیندازند، قابلیت اطمینان تجهیزات عرشه از اهمیت بالایی برخوردار است. استاندارد EN 13767 معیارهای اولیه طراحی، اندازه و عملکرد راهنماهای غلتکی کنار کشتی را تعریف میکند. این دستگاهها خطوط یا طنابهای مهار را از عرشه کشتی به ستونهای مهار یا لنگرهای روی اسکله هدایت میکنند و از اصطکاک جلوگیری کرده و پهلوگیری ایمن و کارآمد را تضمین میکنند.
این استاندارد، که با استاندارد ISO 13767 همسو است، به نیاز به سیستمهای هدایت استاندارد برای افزایش ایمنی، قابلیت همکاری و استحکام در ناوگانهای کشتیرانی جهانی میپردازد. این استاندارد در مورد سیستمهای هدایت جانبی برای کشتیهایی که معمولاً بیش از ۵۰۰ تن ناخالص دارند، از جمله کشتیهای باری، تانکرها و سکوهای فراساحلی، اعمال میشود. این استاندارد سیستمهای هدایت مورد استفاده برای عملیات یدککشی یا سیستمهای یکپارچه با جرثقیلها را پوشش نمیدهد. در عوض، بر مکانیسمهای هدایت غیرفعال تمرکز دارد.
استاندارد EN 13767 با هدف کاهش خطرات مرتبط با خرابیهای مهاربندی که میتواند منجر به رانش کشتی، تصادم یا رویدادهای زیستمحیطی مانند نشت نفت شود، تدوین شده است. با تعیین الزامات یکسان، تضمین میشود که طنابها در برابر بارهای دینامیکی ناشی از باد، موج و نیروهای جزر و مدی مقاومت میکنند و در عین حال عبور روان طنابها بدون سایش بیش از حد را تسهیل میکنند.
این استاندارد شامل موارد زیر است:
این استاندارد، استانداردهای گستردهتر دریایی مانند EN 13819 (طنابهای رهاسازی برای یدککشی) و ISO 13765 (وینچهای چمنزنی) را تکمیل میکند و چارچوبی منسجم برای تجهیزات عرشه ایجاد میکند.
استاندارد EN 13767 معیارهای سختگیرانهای را برای تضمین عملکرد طناب تحت تنشهای عملیاتی تعیین میکند. در قلب این استاندارد، طبقهبندی بر اساس قطر طناب و بار کاری ایمن قرار دارد که سازگاری با طنابهای مهار استاندارد را تضمین میکند.
الزامات اساسی عبارتند از:
این ویژگیها، ریلها را قادر میسازد تا به طور یکپارچه با سایر تجهیزات عرشه ادغام شوند و زمان از کارافتادگی در طول عملیات بندر را کاهش دهند.
انطباق با استاندارد EN 13767 از طریق ترکیبی از محاسبات طراحی، گواهینامههای مواد و آزمایشهای فیزیکی، که معمولاً توسط نهادهای تأیید شده تحت دستورالعمل تجهیزات دریایی 2014/90/EU انجام میشود، تأیید میشود.
روشهای آزمایش اصلی:
تولیدکنندگان باید یک فایل فنی حاوی مدلهای تحلیل المان محدود که توزیع ولتاژ را تأیید میکنند، ارائه دهند.
سالهاست که سازمان ما با کارکنان متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی یاری میرساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "EN 13767 کشتیها و فناوری دریایی - دستگاههای پهلوگیری و یدککشی کشتی - راهنماهای غلتکی کنار کشتی" به مشاغل ارائه میدهیم.
