NF L41-101 آلودگی سیستم های هیدرولیک با ذرات جامد - عمومی

NF L41-101 آلودگی سیستم های هیدرولیک با ذرات جامد - عمومی

استاندارد فرانسوی "NF L41-101 آلودگی سیستم های هیدرولیک توسط ذرات جامد - عمومی" روشی را توصیف می کند که برای سیالات انتقال هیدرولیک از نظر آلودگی توسط ذرات جامد اعمال می شود. سیالات هیدرولیک آنهایی هستند که در مدارهای قدرت استفاده می شوند. آنها ممکن است معدنی یا مصنوعی باشند، مانند استر سیلیکات یا فسفات و هیدروکربن ها و مانند آن. سوخت های قابل استفاده در مدارهای قدرت نیز تحت تأثیر این استاندارد قرار می گیرند.

NF L41-101 آلودگی سیستم های هیدرولیک با ذرات جامد - عمومی

ذرات جامد می توانند از منابع مختلفی وارد سیستم های هیدرولیک شوند. حذف تمام آلاینده های احتمالی از سیستم هیدرولیک غیرممکن است. در عوض، تلاش محوری اپراتورها، تکنسین های تعمیر و نگهداری و کسانی که مسئول استفاده روزانه، نگهداری و تعمیر چنین سیستم هایی هستند، توسعه راه حل هایی برای کاهش تعداد آلاینده ها تا حد امکان است.

عدم اجرای صحیح اقدامات پیشگیرانه منجر به اختلال در عملکرد سیستم به دلیل کثیف شدن مایع هیدرولیک می شود. عواقب رسوب گیری عبارتند از: کاهش عملکرد سیستم، خرابی پمپ و موتور، فشار بیشتر به شیرها، قطعات و اجزاء، کاهش کنترل جریان و فشار، سطح حرارت بالا و چسبندگی قطعات.

بیشتر آلاینده ها در سیال هیدرولیک وجود دارند و به آرامی سایر قسمت های سیستم را تحت تأثیر قرار می دهند. ذرات جامد می توانند شروع به تشکیل لجن خورنده کنند که به تمام اجزای سیستم آسیب می رساند. ذرات معلق در مایع بر سرعت مایع تأثیر می گذارد و باعث کاهش روانکاری می شود که منجر به آلودگی بیشتر می شود. آب نیز می تواند باعث خوردگی شود. در موارد شدیدتر، ذرات جامد بزرگتر می توانند منافذ در نواحی مختلف سیستم را مسدود کنند، جریان سیال را محدود کرده و باعث گرمای بیش از حد و خرابی سیستم می شوند.

منابع آلاینده های هیدرولیک بسیار متنوع است. انواع عمده آلودگی سیال هیدرولیک عبارتند از:

  • ذرات معلق در هوا: گرد و غبار، خاک و بخار آب می توانند به داخل سیستم کشیده شوند و سیال را آلوده کنند.
  • تغییرات دما: رطوبت می‌تواند عامل مهمی برای آلودگی باشد، به‌ویژه در محیط‌هایی که در معرض تغییرات دمایی قابل توجهی هستند که می‌تواند باعث ایجاد رطوبت در بیرون یا داخل قطعات و اجزای سیستم شود.
  • فرآیندهای ساخت: پمپ‌های دنده هیدرولیک جدید، قطعات جایگزین و سایر اجزایی که جایگزین سیستم‌های موجود می‌شوند می‌توانند آلاینده‌ها را به سیال وارد کنند.
  • ذرات فلزی: چرخ دنده ها، قطعات متحرک و اجزای داخل سیستم می توانند براده های فلزی کوچکی را وارد سیال کنند.
  • شرایط عملیاتی: نوع محیطی که سیستم در آن استفاده می شود ممکن است به آلاینده ها اجازه ورود به سیستم را بدهد.
  • مخازن سیال باز: هنگامی که مخازن سیال پوشیده نمی شوند، آب، خاک، گرد و غبار و سایر زباله ها می توانند با سیال مخلوط شده و به سیستم هیدرولیک منتقل شوند.

آزمایش‌های شناسایی آلاینده‌ها روش‌هایی هستند که برای کمک به شناسایی انواع مختلف آلودگی در سیالات و سیستم‌های هیدرولیک استفاده می‌شوند. درک اینکه کدام نوع از آلاینده‌ها برای سیستم‌های هیدرولیک خطراتی دارند، ضروری است تا بتوان اثرات آلودگی را کاهش داد و راه‌حل‌های مؤثری را توسعه داد.

به طور خلاصه، بسته به محل کار یک سیستم هیدرولیک، آلودگی با ذرات جامد اغلب شامل گرد و غبار، ماسه و گل می شود. این نوع از سیستم های هیدرولیک به ویژه زمانی که سیستم برای سرویس یا تعمیر باز است در برابر آلودگی آسیب پذیر است.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "NF L41-101 آلودگی سیستم‌های هیدرولیک با ذرات جامد - عمومی" را با یک آموزش دیده و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.

واتساپ