
استاندارد ASTM D7342-20 که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) ایجاد شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین پایداری برشی گریس روان کننده در حضور آب (پایداری برشی مرطوب) را توصیف می کند. این روش آزمایش به عنوان تست پایداری آب نیز شناخته می شود.
.jpg)
آلودگی با آب بر پایداری برشی برخی از گریس ها در حال استفاده تأثیر می گذارد. این روش تست به طور گسترده ای برای تعیین پایداری برشی مرطوب گریس ها در سرویس استفاده می شود. بسیاری از استانداردهای گریس به این روش ها به عنوان آزمایش پایداری برشی مرطوب نیاز دارند. رابطه دقیقی بین پایداری برشی مرطوب گریس در سرویس واقعی و نتایج آزمایش ایجاد نشده است.
بسیاری از اجزای روانکاری شده با گریس در محیطهای مرطوب کار میکنند و این امر آنها را مستعد آلودگی آب میکند که عملکرد، کارایی و طول عمر آنها را کاهش میدهد . بنابراین، انتخاب گریس با خواص مناسب مقاومت در برابر آب تأثیر قابل توجهی بر طول عمر دستگاه دارد. استانداردهای صنعتی برای ارزیابی مقاومت گریس در برابر آب در حال تدوین هستند. تحقیقات نشان میدهد که برای تطبیق صحیح گریس با یک کاربرد، مطالعات جامعتری در مورد مقاومت در برابر آب مورد نیاز است.
آب یکی از رایجترین آلایندههایی است که در عملکرد ماشینآلات اختلال ایجاد میکند، زیرا به دلیل آببندی کامل یاتاقانها، ظروف ذخیرهسازی یا سایر وسایل نگهداری چربی با گریس روانکننده مخلوط میشود. آلودگی آب به طور کلی به طور قابل توجهی خواص شیمیایی گریس را تغییر می دهد و باعث خرابی تجهیزات از طریق خوردگی، اکسیداسیون، نشت و محدودیت جریان روغن می شود. غلظت های کمتر از 100 ppm می تواند باعث تغییرات شدید در عملکرد روانکاری و در نتیجه در طول عمر خستگی یک یاتاقان شود. وجود آب باید برای کاربردهای گریس در کارخانه های فولاد، کارخانه های کاغذ، عملیات معدن، تجهیزات تولید مواد غذایی و تجهیزات فضای باز در نظر گرفته شود تا از خرابی های زودرس جلوگیری شود.
سازمان ما در میان مطالعات متعدد تست، اندازه گیری، تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام داده است، با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، تست استاندارد (تست پایداری آب) برای پایداری طولانی مدت گریس روان کننده را دارد. در صورت وجود آب در محدوده استاندارد ASTM D7342-20. ) نیز خدمات ارائه می دهد.
