
"راهنمای استاندارد ASTM F3295-18 برای تست ضربه پروتزهای دیسک کل" که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) تهیه شده است، با هدف ارائه راهنمایی در مورد ارزیابی خواص سایش و خستگی پروتزهای دیسک کل تحت شرایط ضربه چرخه ای است.

این راهنما تست خرابی دستگاههای دارای اجزای مفصلی را توضیح میدهد. به کاربر هشدار داده میشود که روشهای توصیفشده در اینجا برای ایجاد شرایط ضربهای است که ممکن است نشان دهنده عملکرد بالینی باشد یا نباشد و ممکن است با استفاده مورد نظر دستگاه سازگار باشد یا نباشد، و این باید هنگام تفسیر دادهها در نظر گرفته شود. . از نظر بالینی، پروتزهای کل دیسک همیشه باید مطابق با برچسب و دستورالعمل استفاده سازنده کاشته شوند.
گیرافتادگی در بازیابی چندین طرح پروتز کل دیسک مشاهده شده است، اما برخورد لزوماً با دستگاه یا نقص بالینی مرتبط نیست. هدف این راهنما بررسی ساییدگی احتمالی ضربه و حالتهای شکست مکانیکی مرتبط با طراحی دستگاه، و همچنین حالتهای احتمالی شکست مکانیکی مرتبط با رویدادهای بالینی مانند نشست، جابجایی نامناسب و اندازه نامناسب ایمپلنت است. خرابی مکانیکی ممکن است با خرابی عملکردی همراه باشد یا نباشد.
قبل از استفاده از این راهنما، کاربر باید ویژگی های بلبرینگ و غیر باربری پروتز دیسک بین مهره ای (IVD) را تعریف کند و عملکرد پروتز دیسک بین مهره ای را تحت سایش حالت 1 مطابق با راهنمای استاندارد ASTM F2423-11 برای عملکرد ارزیابی کند. ارزیابی حرکتی و سایش پروتزهای دیسک کل" یا "ISO 18192 - 1 ایمپلنت برای جراحی - سایش کامل پروتزهای دیسک بین مهره ای - قسمت 1: پارامترهای بارگذاری و جابجایی برای تست سایش و شرایط محیطی مربوطه برای آزمایش". این استاندارد برای ارائه راهنمایی در مورد تست حالت I طراحی نشده است.
هدف این راهنما ارزیابی گیرافتادگی در پروتزهای دیسک بین مهره ای بدون توجه به ناحیه مورد نظر ستون فقرات (گردن رحم یا کمر)، مواد یا ترکیبی از مواد (سرامیک، فلز، پلیمر) و نوع بلبرینگ (ثابت یا متحرک) است.
هدف این راهنما مقایسه پروتزهای دیسک بین مهره ای از نظر خواص سایش و خستگی هنگام آزمایش در شرایط مشخص است.
به طور خلاصه، این راهنما یک رویکرد کلی برای توسعه پارامترهای تست ضربه برای پروتزهای دیسک کلی یا دیسک بین مهره ای ارائه می دهد و مراحل اساسی در فرآیند توسعه، انجام، و تفسیر نتایج آزمایش ضربه را تشریح می کند.
این راهنما می تواند برای توسعه پارامترهای آزمایشی برای ارزیابی خستگی و رفتار سایش پروتزهای دیسک بین مهره ای تحت بارگذاری ضربه ای استفاده شود. با این حال، باید اذعان کرد که احتمالاً بسیاری از شرایط برخورد احتمالی برای یک پروتز دیسک بین مهرهای وجود دارد.
کاربر باید تلاش کند تا شرایط ضربه ای مرتبط بالینی و احتمال ضربه هندسی را که می تواند منجر به سایش و آسیب خستگی به پروتز دیسک بین مهره ای و مواردی که توسط پارامترهای طراحی و تست سایش ضربه دیکته می شود را شناسایی کند. کاربر همچنین باید سعی کند اندازه دستگاهی را انتخاب کند که نشان دهنده بدترین حالت برای شرایط ضربه و پارامترهای انتخاب شده باشد.
کاربر باید از منابع اطلاعاتی موجود برای تعیین پارامترهای تست ضربه که سایش ضربه و آسیب بالینی مرتبط با پروتزهای دیسک بین مهره ای را ایجاد می کند، استفاده کند. تجربه بالینی قبلی با طراحی دستگاه می تواند به بهبود پارامترهای تست ضربه از طریق فراخوانی دستگاه و تجزیه و تحلیل رادیوگرافی کمک کند. با این حال، تجربه بالینی قبلی با دیسک بین مهرهای در حال آزمایش نباید پیشنیاز برای انجام تست ضربه در نظر گرفته شود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "راهنمای استاندارد ASTM F3295-18 برای تست ضربه پروتزهای کل دیسک" را با آموزش دیده و متخصص ارائه میکند. کارکنان و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
