استاندارد «ISO 6508-1 مواد فلزی - آزمایش سختی راکول - بخش 1: روش آزمایش» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روش آزمایش‌های سختی معمولی و سختی سطحی راکول را برای مواد فلزی شرح می‌دهد. این روش برای دستگاه‌های سختی‌سنجی ثابت و قابل حمل قابل استفاده است. استانداردهای بین‌المللی خاص دیگری نیز برای مواد یا محصولات خاص اعمال می‌شوند (برای مثال، استانداردهای ISO 3738-1 و ISO 4498). لازم به ذکر است که استفاده از کامپوزیت کاربید تنگستن برای فرورفتگی‌های ساچمه‌ای، نوع استاندارد ساچمه‌ای فرورونده راکول محسوب می‌شود. استفاده از گوی‌های فرورونده فولادی فقط در صورت رعایت پیوست الف مجاز است.
یک فرورونده با اندازه، شکل و جنس مشخص، تحت دو سطح نیرو و با استفاده از شرایط خاص تعریف شده در این استاندارد، به سطح یک نمونه آزمایشی فشار داده می‌شود. نیروی پیش‌فشار مشخص‌شده اعمال می‌شود و عمق فرورفتگی اولیه اندازه‌گیری می‌شود، سپس یک نیروی مشخص‌شده اضافی اعمال و حذف می‌شود و به نیروی پیش‌فشار برمی‌گردد. سپس عمق فرورفتگی نهایی اندازه‌گیری می‌شود و مقدار سختی راکول از اختلاف عمق فرورفتگی نهایی و اولیه و دو مقدار ثابت با استفاده از جداول «مقیاس‌های معمولی راکول» و «مقیاس‌های سطحی راکول» که در استاندارد آمده است، بدست می‌آید.
دستگاه مورد استفاده برای آزمایش باید قادر به اعمال نیروهای آزمایش برای برخی یا همه مقیاس‌های سختی راکول نشان داده شده در جداول باشد، قادر به انجام رویه تعریف شده در این استاندارد باشد و با تمام الزامات تعریف شده در استاندارد ISO 6508-2 مطابقت داشته باشد.
فرورونده الماسی مخروطی کروی باید مطابق با استاندارد ISO 6508-2 باشد، زاویه ورودی آن 120 درجه و شعاع انحنای نوک آن 0,2 میلی‌متر باشد. فرورفتگی‌های الماس باید برای استفاده فقط با ترازوهای الماس معمولی راکول، فقط با ترازوهای الماس سطحی راکول، یا هر دو ترازوی الماس معمولی و سطحی راکول، گواهی شوند.
فرورونده گلوله‌ای باید از جنس کامپوزیت کاربید تنگستن مطابق با استاندارد ISO 6508-2 باشد و قطر آن 1.587 میلی‌متر یا 3.175 میلی‌متر باشد. فرورفتگی‌های ساچمه‌ای معمولاً از یک ساچمه‌ای کروی و یک نگهدارنده جداگانه و مناسب طراحی شده تشکیل شده‌اند. فرورفتگی‌های انتهایی کروی یک تکه مجاز هستند، مشروط بر اینکه سطح فرورفتگی در تماس با قطعه آزمایشی، الزامات اندازه، شکل، پرداخت سطح و سختی تعریف شده در استاندارد ISO 6508-2 را برآورده کند و الزامات عملکرد ISO 6508-2 را برآورده سازد.
آزمایش باید روی سطح صاف و یکنواخت، کاملاً عاری از پوسته اکسیدی، مواد خارجی و به ویژه روان‌کننده‌ها انجام شود، مگر اینکه در استانداردهای محصول یا مواد، طور دیگری مشخص شده باشد. استثنائاتی برای فلزات واکنش‌پذیر که ممکن است به فرورفتگی بچسبند، مانند تیتانیوم، وجود دارد. در چنین مواردی می‌توان از روان‌کننده‌های مناسب مانند نفت سفید استفاده کرد. استفاده از روان کننده باید در گزارش آزمایش ذکر شود.
آماده‌سازی باید به گونه‌ای باشد که هرگونه تغییر در سختی سطح به دلیل، به عنوان مثال، گرمایش بیش از حد یا کار سرد به حداقل برسد. این نکته به ویژه در مورد گودی‌های کم عمق باید مورد توجه قرار گیرد.
ضخامت قطعه آزمایشی یا لایه تحت آزمایش (حداقل مقادیر در پیوست ب آمده است) باید حداقل 10 برابر عمق فرورفتگی دائمی برای فرورفتگی‌های الماسی و 15 برابر عمق فرورفتگی دائمی برای فرورفتگی‌های کروی باشد، مگر اینکه بتوان نشان داد که استفاده از قطعه آزمایشی نازک‌تر بر مقدار سختی اندازه‌گیری شده تأثیر نمی‌گذارد. به طور کلی، پس از آزمایش، نباید هیچ تغییر شکلی در پشت قطعه آزمایش قابل مشاهده باشد، اما همه این علائم نشان دهنده آزمایش بد نیستند. الزامات خاص برای آزمایش ورق‌های فلزی بسیار نازک در پیوست الف آمده است.
این استاندارد با نیاز دمایی آزمایشگاهی از 10 درجه تا 35 درجه تدوین شده است. برای محیط‌های خارج از الزامات مشخص‌شده، مسئولیت ارزیابی تأثیر بر داده‌های آزمایش تولید شده توسط دستگاه‌های آزمایش فعال در چنین محیط‌هایی بر عهده آزمایشگاه آزمایش است. وقتی آزمایش خارج از محدوده دمایی توصیه شده ۱۰ تا ۳۵ درجه انجام می‌شود، دما باید ثبت و گزارش شود. اگر در طول آزمایش یا کالیبراسیون، گرادیان‌های دمایی قابل توجهی وجود داشته باشد، عدم قطعیت اندازه‌گیری می‌تواند افزایش یابد و شرایط خارج از تلرانس رخ دهد.
تأیید روزانه، همانطور که در پیوست استاندارد (پیوست E) تعریف شده است، باید قبل از اولین آزمایش هر روز برای هر ترازوی مورد استفاده انجام شود. وضعیت فرورفتگی‌های الماس باید مطابق با پیوست F بررسی شود.
حداقل دو آزمایش باید پس از هر بار تعویض یا برداشتن و جایگزینی فرورونده، گوی فرورونده یا تکیه‌گاه قطعه آزمایشی انجام شود، سپس فرآیند تأیید روزانه شرح داده شده در پیوست E برای تعیین اینکه فرورونده و تکیه‌گاه قطعه آزمایشی به درستی در دستگاه نصب شده‌اند، انجام شود.
فرورفتگی لوزی یا گوی، فرورفتگی مورد استفاده در طول تأیید غیرمستقیم نهایی خواهد بود. اگر فرورفتگی در طول تأیید غیرمستقیم استفاده نشده و برای اولین بار مورد استفاده قرار می‌گیرد، باید مطابق با تأیید روزانه ارائه شده در پیوست E با استفاده از حداقل دو بلوک آزمایشی (یکی از محدوده‌های پایین و یکی از محدوده‌های بالا مطابق تعریف شده در ISO 6508-2) برای هر ترازوی راکول که معمولاً استفاده می‌شود، تأیید شود. این موضوع در مورد تعویض توپ صدق نمی‌کند.
آزمونه باید روی یک تکیه‌گاه صلب قرار داده شود و طوری نگه داشته شود که سطح مورد نظر برای فرورفتگی در صفحه‌ای عمود بر محور فرورفتگی و خط نیروی فرورفتگی قرار گیرد و از جابجایی آزمونه جلوگیری شود. محصولات استوانه‌ای شکل باید به طور مناسب پشتیبانی شوند، به عنوان مثال روی بلوک‌های V شکل مرکزی یا غلتک‌های دوتایی ساخته شده از موادی با سختی راکول حداقل 60 HRC. باید به قرارگیری، قرارگیری و تراز صحیح فرورفتگی‌ها، قطعه آزمایشی، بلوک‌های V شکل مرکزی و نگهدارنده نمونه دستگاه آزمایش توجه ویژه‌ای شود، زیرا هرگونه خطا در تراز عمودی ممکن است منجر به نتایج نادرست شود.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ISO 6508-1 مواد فلزی - آزمون سختی راکول - بخش 1: روش آزمون» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
