
استاندارد «EN ISO 11431 درزگیرهای ساختمانی و مهندسی عمران - تعیین خواص چسبندگی و پیوستگی درزگیرها پس از قرار گرفتن در معرض گرما، آب و نور مصنوعی»، که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین و بعداً به عنوان یک استاندارد اروپایی در محدوده تلاشهای هماهنگسازی منتشر شد، روشی را برای تعیین خواص چسبندگی و پیوستگی درزگیرها پس از قرار گرفتن دورهای در معرض گرما و نور مصنوعی و به دنبال آن قرار گرفتن در معرض آب در دمای خاص شرح میدهد.

استاندارد EN ISO 11431 یک استاندارد بینالمللی است که یک روش آزمایش آزمایشگاهی را برای ارزیابی میزان حفظ چسبندگی و پیوستگی یک درزگیر هنگام استفاده در اتصالات شیشهای در معرض شرایط سخت محیطی مشخص میکند. این استاندارد برای تولیدکنندگان، معماران، متخصصان و آزمایشگاههای آزمایش که عملکرد طولانیمدت درزگیرها را در دیوارهای پردهای، شیشههای سازهای، واحدهای شیشهای عایق و سایر کاربردهای شیشهای در معرض آب و هوا ارزیابی میکنند، بسیار مهم است.
روش آزمایش شرح داده شده، شرایط واقعی که یک درزگیر در یک اتصال شیشهای در معرض آن قرار میگیرد را شبیهسازی میکند:
این سه عامل استرسزا به طور همزمان برای یک دوره زمانی خاص (معمولاً ۴ هفته، ۶۷۲ ساعت، اما دورههای طولانیتر ممکن است مشخص شود) اعمال میشوند. هدف، تسریع پیری و آشکار کردن نقاط ضعف بالقوه زیر است:
در طول آمادهسازی نمونه آزمایش، درزگیر روی اتصالات بین دو زیرلایه (معمولاً شیشه و فاصلهدهندههای آلومینیومی آنودایز شده) اعمال میشود. نمونهها تحت شرایط استاندارد (۲۳ درجه سانتیگراد و ۵۰ درصد رطوبت نسبی، ۲۸ روز یا طبق دستورالعمل سازنده) عملآوری میشوند. نمونههای آزمایش مونتاژ شده در قابهای مخصوصی درون یک محفظه ضد آب قرار میگیرند، که یک طرف آن از طریق یک پنل شیشهای در معرض نور زنون و طرف دیگر آن در آب غوطهور شده و با هوای گرم در گردش است.
شرایط مواجهه به شرح زیر تعریف شده است:
پس از دوره قرار گرفتن در معرض نور، نمونهها برداشته شده و به مدت 24 ساعت در دمای 23 درجه سانتیگراد و 50 درصد رطوبت نسبی قرار میگیرند. سپس تا نقطه پارگی (معمولاً 100 درصد ازدیاد طول یا نقطه پارگی) کشیده میشوند و از نظر جنبههای زیر بررسی میشوند:
بسیاری از تاییدیههای فنی اروپایی (ETA) و مقررات ملی هنگام طبقهبندی مواد آببندی برای لعاب سازهای یا مقاومت در برابر آب و هوا، به استاندارد EN ISO 11431 اشاره میکنند. طبقهبندیای که معمولاً در عمل استفاده میشود به شرح زیر است:
برخی از مشخصات به ۱۰۰۸ ساعت یا حتی ۲۰۰۰ ساعت قرار گرفتن در معرض نور بدون تخریب چسب نیاز دارند.
استاندارد EN ISO 11431 یکی از مهمترین و سختگیرانهترین آزمونهای دوام برای درزگیرهای مورد استفاده در کاربردهای شیشه و نما محسوب میشود. دلایل اهمیت عملی آن به شرح زیر است:
این استاندارد تنها آزمون استانداردی است که به طور همزمان گرما، آب و تابش فرابنفش از طریق شیشه را ترکیب میکند. به دلیل این تهاجم سهگانه، این استاندارد بهترین پیشبینیکننده شتابیافته عملکرد میدانی 20 تا 30 ساله محسوب میشود.
این امر، این آزمایش را به یک فیلتر کیفی مؤثر برای متخصصان نما و مشاوران نما تبدیل میکند.
در پایان، استاندارد ISO 11431 دقیقترین و واقعبینانهترین آزمون دوام برای درزگیرهای شیشهای است و مجوز لازم برای استفاده از یک درزگیر در لعابهای سازهای، مواد عایق ضد آب و واحدهای شیشهای عایق در اروپا و بسیاری از نقاط جهان است. این قویترین مدرکی است که نشان میدهد یک درزگیر به طور قابل اعتمادی برای دههها تحت شرایط واقعی عمل خواهد کرد.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد EN ISO 11431 ارائه میدهیم.
