JIS K 6259 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین مقاومت ازن

استاندارد "JIS K 6259 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین مقاومت ازن" توسعه یافته توسط سازمان استانداردهای صنعتی ژاپن (JIS) شامل تعدادی استاندارد است که تحت همین عنوان سازماندهی شده اند:

در استاندارد JIS K 6259-1 Part 1: Test کشش استاتیکی و دینامیکی، روشی برای آزمایش تخریب استاتیک ازن لاستیک ولکانیزه و متعاقباً لاستیک غیر پلاستیکی و رنگ و مقاومت ازن شرح داده شده است. اساساً، این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 1431-1 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - مقاومت در برابر ترک خوردگی ازن - قسمت 1: تست تنش استاتیکی و دینامیکی است که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) ایجاد شده است. این استاندارد بین‌المللی روش‌هایی را توصیف می‌کند که برای استفاده در تخمین مقاومت لاستیک‌های ولکانیزه یا ترموپلاستیک در برابر ترک در معرض هوای حاوی غلظت مشخصی از ازن، تحت تنش کششی استاتیکی یا دینامیکی، در دمای مشخص و در صورت لزوم در یک نسبی مشخص طراحی شده‌اند. رطوبت، در غیاب اثرات نور مستقیم.

مشاهده بصری یا تجزیه و تحلیل تصویر برای ارزیابی شکل گیری و رشد ترک ها استفاده می شود. تغییرات در خواص فیزیکی یا شیمیایی ناشی از قرار گرفتن در معرض نیز ممکن است شناسایی شود. مرجع و روش های جایگزین برای تعیین غلظت ازن در استاندارد ISO 1431-3 گنجانده شده است.

در انجام این آزمایش، قطعات آزمایش در یک اتاق بسته در معرض اتمسفر حاوی غلظت ثابت ازن در دمای مشخص و رطوبت بالا یا نامشخص، تحت تنش کششی استاتیک، تحت تنش دینامیکی پیوسته، یا تحت دوره‌های متناوب دینامیکی قرار می‌گیرند. استرس استاتیک قطعات آزمایشی به صورت دوره ای از نظر ترک خوردگی بازرسی می شوند.

سه روش جایگزین برای قرار گرفتن در معرض و ارزیابی ترک توضیح داده شده است:

وجود یا عدم وجود ترک پس از قرار گرفتن در معرض برای یک دوره زمانی ثابت با یک تنش استاتیکی مشخص، تنش دینامیکی یا ترکیبی از تنش های دینامیکی و استاتیکی مشخص می شود. وجود یا عدم وجود ترک با مشاهده بصری یا تجزیه و تحلیل تصویر مشخص می شود. در صورت لزوم، تخمینی از درجه ترک خوردگی انجام می شود. در صورت لزوم، پس از قرار گرفتن در معرض، خواص فیزیکی یا شیمیایی اندازه گیری می شود تا تجزیه مواد نمونه در مقایسه با قطعات اصلی تعیین شود.
زمانی که ترک ها برای اولین بار ظاهر می شوند با یک تنش استاتیکی معین، تنش دینامیکی یا ترکیبی از تنش های دینامیکی و استاتیکی تعیین می شود.
آستانه و ولتاژ آستانه محدود با مشاهده بصری و/یا تجزیه و تحلیل تصویر برای هر زمان نوردهی معین تعیین می‌شوند (فقط برای تست‌های تنش کششی استاتیک اعمال می‌شود).

استاندارد "JIS K 6259-2 Part 2: Determination of Ozone غلظت" روش هایی را برای تعیین غلظت ازن در محفظه آزمایش توضیح می دهد. علاوه بر این، این استاندارد شامل سه روش مانند روش جذب اشعه ماوراء بنفش (Measurement method A)، روش ابزاری (Measurement method B) و روش شیمیایی مرطوب (Measurement method C) می باشد. با این حال، روش جذب اشعه ماوراء بنفش روش مرجع برای کالیبراسیون غلظت ازن است و برای کالیبراسیون روش ابزاری و روش شیمیایی مرطوب استفاده می شود.

اساساً این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 1431-3 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Resistance to ozone cracking - Part 3: مرجع و روش های جایگزین برای تعیین غلظت ازن در محفظه های آزمایش آزمایشگاهی ساخته شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) است. ). این استاندارد بین المللی سه روش برای تعیین غلظت ازن در اتاق های آزمایش آزمایشگاهی را شرح می دهد:

روش A جذب UV: این روش مرجع است و به عنوان یک ابزار کالیبراسیون برای روش های جایگزین B و C استفاده می شود.
روش B تکنیک های ابزاری: B1 Electrochemical و B2 Chemiluminescence
روش C تکنیک های شیمیایی مرطوب: رویه I، رویه II و رویه III

یک مخلوط ازن/هوا از محفظه قرار گرفتن در معرض ازن نمونه برداری می شود و غلظت ازن با روش مرجع جذب اشعه ماوراء بنفش یا روش های تجزیه و تحلیل ابزاری یا شیمیایی جایگزین کالیبره شده با روش جذب UV تعیین می شود.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد JIS K 6259 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Determination of Ozone Resistant را با آموزش دیده و متخصص ارائه می‌کند. کارکنان و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.