ISO 11357 پلاستیک - کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC)

ISO 11357 پلاستیک - کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC)

استاندارد ISO 11357 که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) منتشر شده است، شامل بخش های فرعی زیر تحت عنوان "پلاستیک - کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC)" است:

ISO 11357 پلاستیک - کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC)

  • ISO 11357-1 قسمت 1: اصول کلی
  • ISO 11357-2 قسمت 2: تعیین دمای انتقال شیشه و ارتفاع پله
  • ISO 11357-3 قسمت 3: تعیین دمای ذوب و تبلور و آنتالپی
  • ISO 11357-4 قسمت 4: تعیین ظرفیت حرارتی ویژه
  • ISO 11357-5 قسمت 5: تعیین دما و زمان منحنی واکنش مشخصه، آنتالپی واکنش و درجه تبدیل
  • ISO 11357-6 قسمت 6: تعیین زمان القای اکسیداسیون (OIT همدما) و دمای القای اکسیداسیون (OIT دینامیک)
  • ISO 11357-7 قسمت 7: تعیین سینتیک کریستالیزاسیون
  • ISO 11357-8 قسمت 8: تعیین هدایت حرارتی

اصل اساسی زیربنای تکنیک کالریمتری اسکن تفاضلی این است که وقتی نمونه تحت یک تبدیل فیزیکی، مانند انتقال فاز قرار می‌گیرد، گرمای بیشتر یا کمتری نسبت به مرجع به آن جریان می‌یابد تا هر دو در یک دما باقی بمانند.

استاندارد ISO 11357 برای نظارت و اندازه گیری خواص مختلف پلیمرها و مواد مخلوط پلیمری و پدیده های مرتبط با آنها طراحی شده است:

  • انتقال های فیزیکی (انتقال شیشه ای، انتقال فاز مانند ذوب و تبلور، انتقال چند شکلی و مانند آن)
  • واکنش های شیمیایی (پلیمریزاسیون، اتصال عرضی و پخت الاستومرها و ترموست ها و مانند آن)
  • پایداری در برابر اکسیداسیون
  • ظرفیت گرمایی

استاندارد ISO 11357-1 روش های مختلف کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC) را برای آنالیز حرارتی پلیمرها و ترکیبات پلیمری تعریف می کند:

  • ترموپلاستیک ها (با یا بدون پلیمرها، ترکیبات قالب گیری و سایر مواد قالب گیری، پرکننده ها، الیاف یا تقویت کننده ها)
  • ترموست (مواد پر، فیبری یا تقویت شده یا پر نشده، پخته نشده یا پخته شده)
  • الاستومرها (پر یا پر نشده، فیبری یا تقویت شده)

استاندارد ISO 11357-2 روش های آزمایشی را برای تعیین دمای انتقال شیشه ای و ارتفاع پله مرتبط با انتقال شیشه ای پلاستیک های آمورف و نیمه کریستالی تعریف می کند.

استاندارد ISO 11357-3 روش‌های آزمایشی را برای تعیین دماهای ذوب و تبلور و آنتالپی (مقدار ترمودینامیکی معادل کل محتوای حرارتی سیستم) پلاستیک‌های کریستالی یا نیمه کریستالی تعریف می‌کند.

استاندارد ISO 11357-4 روش‌های آزمون برای تعیین ظرفیت گرمایی ویژه پلاستیک‌ها با استفاده از گرماسنجی روبشی تفاضلی را تعریف می‌کند.

استاندارد ISO 11357-5 روش‌های آزمون برای تعیین دما و زمان واکنش، آنتالپی واکنش و درجه تبدیل با استفاده از گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC) را تعریف می‌کند. این استاندارد برای مونومرها، پیش‌پلیمرها و پلیمرها در حالت‌های جامد یا مایع کاربرد دارد.

استاندارد ISO 11357-6 روش های آزمایشی را برای زمان القاء اکسیداسیون (همدما) و دمای القای اکسیداسیون (دینامیک) مواد پلیمری با استفاده از کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC) تعریف می کند. این استاندارد برای رزین های پلی الفین به صورت کاملاً تثبیت شده یا ترکیبی به عنوان مواد خام یا محصولات نهایی قابل اجرا است.

استاندارد ISO 11357-7 روش‌های آزمون برای بررسی سینتیک تبلور پلیمرهای نیمه بلوری با استفاده از گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC) (روش‌های آزمون همدما و غیر همدما) را تعریف می‌کند. این استاندارد فقط برای پلیمرهای مذاب کاربرد دارد. اگر ساختار مولکولی پلیمر در طول آزمایش تغییر کند، این روش‌ها مناسب نیستند.

استاندارد ISO 11357-8 روش‌های آزمون برای تعیین رسانایی حرارتی پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌های جامد پرنشده و پرشده یا تقویت‌شده با الیاف را از طریق گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC) تعریف می‌کند. این استاندارد برای موادی با رسانایی حرارتی تا 1 W/(mK) قابل استفاده است.

سازمان ما همچنین خدمات تست کالریمتری اسکن تفاضلی (DSC) را برای پلاستیک ها در چارچوب استاندارد ISO 11357، با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فن آوری، از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل مختلف ارائه می کند، ارائه می دهد. بخش ها

واتساپ