تست‌های ضد لغزش
لغزش، زمین خوردن و افتادن از جمله علل اصلی آسیب در محل‌های کار، فضاهای عمومی و خانه‌ها هستند. آزمایش‌های مقاومت در برابر لغزش، که به عنوان آزمایش‌های اصطکاک کف نیز شناخته می‌شوند، میزان مقاومت یک سطح در برابر لغزش را، به ویژه هنگامی که خیس یا کثیف است، اندازه‌گیری می‌کنند. این آزمایش‌ها به تولیدکنندگان، صاحبان ساختمان و متخصصان ایمنی کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که کفپوش مطابق با استانداردهای ایمنی است و خطر تصادفات را کاهش می‌دهد.
پوشش‌های کف باید در شرایط واقعی مانند آب، روغن، گریس یا صابون، چسبندگی کافی را فراهم کنند. مقاومت در برابر لغزش در حالت خشک، عملکرد در حالت خیس را پیش‌بینی نمی‌کند؛ بسیاری از سطوح صاف در حالت خشک ایمن هستند اما در حالت خیس خطرناک. آزمایش‌های قابل اعتماد، خطرات را قبل از نصب شناسایی می‌کنند یا کف‌های موجود را پس از وقوع حادثه ارزیابی می‌کنند. استانداردهای مختلف، حداقل مقادیری را برای طبقه‌بندی سطوح به عنوان سطوحی با خطر لغزش کم توصیه می‌کنند.
محصولات ضد لغزش برای جلوگیری یا مقاومت در برابر لغزش طراحی شده‌اند. این نوع محصولات به هدایت ایمن افراد و جلوگیری از گام‌های اشتباه، افتادن و سایر آسیب‌ها کمک می‌کنند. هدف از آزمایش ضد لغزش، اطمینان از ایمنی در سطوح کف است.
روش‌های رایج تست ضد لغزش عبارتند از:
- آزمایش پاندول (ضریب اصطکاک دینامیکی): این آزمایش پرکاربردترین و مورد تحقیق‌ترین روش در سراسر جهان است و در بسیاری از کشورها تأیید شده است. این آزمایش، برخورد پاشنه پا به سطح را شبیه‌سازی می‌کند. یک دستگاه قابل حمل، بازویی با پایه لاستیکی را روی سطح آزمایش که با آب یا سایر آلاینده‌ها مرطوب شده است، می‌چرخاند. فاصله نوسان، اصطکاک را اندازه‌گیری کرده و مقدار آزمایش پاندول را ارائه می‌دهد. استانداردهایی که در این آزمایش‌ها به آنها اشاره شده است به شرح زیر است:
- استاندارد «روش استاندارد ASTM E303 برای اندازه‌گیری خواص اصطکاک سطح با استفاده از دستگاه تست آونگ» روشی برای اندازه‌گیری خواص اصطکاک سطح با استفاده از دستگاه تست مقاومت برشی آونگ را شرح می‌دهد.
- استاندارد «EN 16165 تعیین مقاومت لغزشی سطوح عابر پیاده - روش‌های ارزیابی» روش‌های آزمایشی مورد استفاده برای تعیین مقاومت لغزشی سطوح مورد استفاده عابران پیاده را شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین می‌تواند برای اندازه‌گیری در مناطقی که افراد ممکن است در مناطق پرترافیک در آن پیاده‌روی کنند، استفاده شود.
- استاندارد «طبقه‌بندی مقاومت لغزشی مصالح جدید سطوح عابر پیاده AS 4586» روش‌هایی را برای آزمایش مصالح جدید سطوح قبل از نصب شرح می‌دهد. این روش‌ها با استفاده از تجهیزات آزمایشگاهی در محیط‌های کنترل‌شده، شرایط مرطوب و خشک را پوشش می‌دهند.
طبق این استانداردها، مقدار آزمون پاندول (PTV) به شرح زیر ارزیابی می‌شود:
- حداکثر PTV 25: پتانسیل بالا برای رانش.
- PTV بین ۲۵ تا ۳۵: خطر متوسط.
- حداقل PTV 36: پتانسیل لغزش کم (برای مناطق مسطح و مرطوب توصیه می‌شود).
- مقادیر بالاتر (مثلاً PTV حداقل ۵۰) برای رمپ‌ها یا مناطق پرخطر مورد نیاز است.
مزایای این آزمایش‌ها این است که برای آزمایش در محل قابل حمل هستند، برای ارزیابی مداوم مقاومت برشی قابل اعتمادند و توسط دهه‌ها تحقیق پشتیبانی می‌شوند که نتایج را با برش واقعی مرتبط می‌کند.
- آزمایش سطح شیب‌دار: این آزمایش‌ها، کفپوش‌ها را بر اساس زاویه‌ای که فرد از یک سطح شیب‌دار به پایین می‌لغزد، طبقه‌بندی می‌کنند. اپراتور آزمایش روی سطحی که روغن‌کاری شده (برای کفش) یا صابون‌کاری شده (برای پاهای برهنه) است، در حالی که سطح شیب‌دار به سمت بالا شیب دارد، راه می‌رود و آزمایش تا زمانی که لغزش رخ دهد، ادامه می‌یابد. زاویه بحرانی، درجه کفپوش را تعیین می‌کند. استانداردهایی که در این آزمایش‌ها به آنها اشاره شده است عبارتند از:
- استاندارد «DIN 51130 تست پوشش‌های کف - تعیین مقاومت در برابر لغزش - مناطق کاری و فعالیت با خطرات لغزش - روش پیاده‌روی - تست شیب» یک روش تست عملکرد برای تعیین و طبقه‌بندی مقاومت در برابر لغزش پوشش‌های کف مورد استفاده در محل‌های کار و مناطق کاری با خطر لغزش را شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین شامل روشی برای اندازه‌گیری حجم حفره‌های جابجایی در پوشش‌های کف با سطوح پروفیل شده است. این استاندارد رتبه‌بندی R (کمترین R9، بیشترین R13) را برای پوشش‌های کف با سطوح پروفیل شده (سطح پایه، روغن‌کاری شده) ارائه می‌دهد.
- استاندارد «DIN 51097 تست پوشش‌های کف - تعیین خواص مقاومت در برابر لغزش - مناطقی که راه رفتن با پای برهنه روی سطوح مرطوب امکان‌پذیر است - روش راه رفتن - تست شیب» (تست سطح شیب‌دار) برای اندازه‌گیری مقاومت در برابر لغزش استفاده می‌شود. این زاویه بحرانی است که در آن دو آزمایش‌کننده، با پوشیدن کفش استاندارد یا راه رفتن با پای برهنه، به حد مجاز راه رفتن ایمن روی یک صفحه شیب‌دار متشکل از سطح آزمایش شده و یک آلاینده می‌رسند. زاویه لغزش ضریب اصطکاک را تعیین می‌کند. این استاندارد رتبه‌بندی AC (پابرهنه) را ارائه می‌دهد.
طبق این استانداردها، ارزیابی‌های کلی به شرح زیر است:
- R9: حداقل مقاومت در برابر لغزش (مثلاً برای محیط‌های خشک داخلی).
- R10-R11: رایج برای مناطق مرطوب عمومی.
- R12-R13: کشش بالا برای سطوح صنعتی یا شیب‌دار.
با این حال، این آزمایش‌ها فقط در محیط آزمایشگاهی (نه در محل)، با استفاده از کفش/آلاینده‌های خاص و بدون ارزیابی سایش طولانی مدت انجام می‌شوند.
- روش‌های دیگری نیز در آزمایش‌های ضد لغزش استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، "روش آزمون استاندارد ملی آمریکا برای اندازه‌گیری ضریب اصطکاک دینامیکی مواد کفپوش سطح سخت ANSI A326.3" یک روش آزمون مورد استفاده برای اندازه‌گیری ضریب اصطکاک دینامیکی مواد کفپوش سطح سخت را شرح می‌دهد. این روش می‌تواند در آزمایشگاه یا در محل مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال، این استاندارد برای رسیدگی به تمام نگرانی‌های ایمنی بالقوه در مورد استفاده از آن در نظر گرفته نشده است. این مسئولیت کاربر استاندارد است که شیوه‌های ایمنی و بهداشتی مناسب را ایجاد کرده و قبل از استفاده، کاربرد محدودیت‌های نظارتی را تعیین کند.
سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما خدمات تست ضد لغزش را نیز به مشاغل ارائه می‌دهیم.
