لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 1817 - تعیین اثر مایعات

لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 1817 - تعیین اثر مایعات

استاندارد ISO 1817 با عنوان «لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین اثر مایعات» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است ، روش‌هایی را برای ارزیابی مقاومت لاستیک‌های ولکانیزه و ترموپلاستیک در برابر اثر مایعات با اندازه‌گیری خواص آنها قبل و بعد از غوطه‌وری در مایعات آزمایشی شرح می‌دهد. این مایعات شامل مایعات خدماتی موجود مانند مشتقات نفتی، حلال‌های آلی و معرف‌های شیمیایی و همچنین مایعات آزمایشی مرجع هستند.

لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک ISO 1817 - تعیین اثر مایعات

استاندارد ISO 1817 یک استاندارد بین‌المللی است که یک روش آزمایش برای تعیین اثرات مایعات بر روی لاستیک ولکانیزه و لاستیک ترموپلاستیک تعریف می‌کند. این استاندارد در صنایعی که اجزای لاستیکی در معرض روغن‌ها، سوخت‌ها، آب و محلول‌های شیمیایی مختلف قرار دارند، بسیار مهم است. عملکرد مواد لاستیکی در محیط‌های مایع مستقیماً بر دوام، ایمنی و عملکرد آنها تأثیر می‌گذارد.

استاندارد ISO 1817 رویه‌هایی را برای ارزیابی تغییرات خواص فیزیکی لاستیک هنگام غوطه‌ور شدن در مایعات تعریف می‌کند. این خواص عبارتند از:

  • تغییر حجم
  • تغییر جرم
  • تغییر سختی
  • تغییر در خواص مکانیکی (مانند استحکام کششی و ازدیاد طول)

این استاندارد برای کنترل کیفیت، توسعه محصول و اهداف مقایسه مواد استفاده می‌شود.

روش آزمون استاندارد ISO 1817 شامل موارد زیر است:

  • آماده‌سازی نمونه: نمونه‌های استاندارد لاستیک بر اساس ابعاد و خواص فیزیکی خاص تهیه می‌شوند.
  • غوطه‌وری: نمونه‌ها در یک مایع خاص (مثلاً روغن، آب، سوخت یا محلول‌های شیمیایی) در دمای کنترل‌شده و برای مدت زمان مشخصی غوطه‌ور می‌شوند.
  • پس از غوطه‌وری، اندازه‌گیری‌های زیر انجام می‌شود:
    • حجم و جرم قبل و بعد از غوطه‌وری
    • آزمایش سختی (معمولاً Shore A)
    • در صورت لزوم، آزمایش استحکام کششی و ازدیاد طول
  • محاسبه تغییرات: تغییرات به صورت درصد بیان می‌شوند تا مقاومت ماده در برابر قرار گرفتن در معرض مایعات تعیین شود.

انواع رایج مایعات مورد استفاده در آزمایش‌ها عبارتند از:

  • روغنهای معدنی
  • سیالات هیدرولیک
  • انواع سوخت (بنزین، گازوئیل)
  • آب و آب نمک
  • مواد شوینده و پاک کننده
  • حلال‌های آلی و الکل‌ها

در طول آزمایش، نمونه‌ها به طور کامل در یک مایع آزمایشی (مثلاً روغن، سوخت، آب، محلول شیمیایی) غوطه‌ور می‌شوند. این فرآیند تحت شرایط کنترل‌شده انجام می‌شود. دما معمولاً بسته به شرایط آزمایش، ۲۳ درجه سانتیگراد، ۴۰ درجه سانتیگراد، ۷۰ درجه سانتیگراد یا ۱۰۰ درجه سانتیگراد است. مدت زمان آزمایش معمولاً می‌تواند ۲۴ ساعت، ۷۲ ساعت یا بیشتر (تا ۱۶۸ ساعت یا بیشتر) باشد. ظرف باید آب‌بندی شود تا از تبخیر یا آلودگی جلوگیری شود.

پس از غوطه‌وری، نمونه‌ها از مایع خارج می‌شوند. برای از بین بردن مایع اضافی، به آرامی پاک یا خشک می‌شوند. نمونه‌ها برای مدت زمان مشخصی (معمولاً 30 دقیقه تا 1 ساعت) در دمای اتاق قرار داده می‌شوند.

اندازه‌گیری‌های پس از مواجهه شامل موارد زیر است:

  • تغییر جرم: جرم با استفاده از یک ترازوی دقیق قبل و بعد از غوطه‌وری اندازه‌گیری شده و تغییر جرم به صورت درصد محاسبه می‌شود.
  • تغییر حجم یا ابعاد: تغییر حجم با اندازه‌گیری ابعاد (طول، عرض، ضخامت) یا روش جابجایی تعیین می‌شود و تغییر حجم به صورت درصد محاسبه می‌شود.
  • تغییر سختی: سختی با استفاده از Shore A (یا مقیاس‌های دیگر، در صورت وجود) اندازه‌گیری می‌شود. تفاوت در سختی Shore قبل و بعد از آزمایش گزارش می‌شود.
  • خواص مکانیکی (اختیاری): استحکام کششی و ازدیاد طول در نقطه شکست طبق استاندارد ISO 37 آزمایش می‌شوند.

این ویژگی‌ها قبل و بعد از قرار گرفتن در معرض نور برای ارزیابی تخریب مقایسه می‌شوند.

استاندارد ISO 1817 یک استاندارد اساسی برای آزمایش مواد، به ویژه برای صنایعی است که از اجزای لاستیکی در معرض مایعات استفاده می‌کنند. این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • سازگاری مواد را تضمین می‌کند: اجزای لاستیکی مانند آب‌بندها، شیلنگ‌ها و غشاها اغلب در تماس با روغن‌ها، سوخت‌ها، آب و مواد شیمیایی مختلف قرار می‌گیرند. این استاندارد به تعیین اینکه آیا یک فرمولاسیون خاص لاستیکی برای استفاده با یک سیال خاص مناسب است یا خیر، کمک می‌کند. این امر از خرابی زودرس ناشی از تورم، تخریب یا از بین رفتن خواص مکانیکی جلوگیری می‌کند.
  • پشتیبانی از ایمنی و قابلیت اطمینان: قطعاتی که در معرض مایعات خاص قرار می‌گیرند، می‌توانند منجر به خرابی‌های خطرناک در سیستم‌های حیاتی مانند خطوط سوخت در وسایل نقلیه یا آب‌بندها در سیستم‌های هیدرولیک شوند. آزمایش مطابق با استاندارد ISO 1817 تضمین می‌کند که مواد، یکپارچگی و عملکرد ایمن خود را در طول زمان حفظ می‌کنند.
  • کنترل کیفیت و توسعه محصول را ساده می‌کند: تولیدکنندگان از استاندارد ISO 1817 در طول فرآیندهای کنترل کیفیت استفاده می‌کنند تا تأیید کنند که هر دسته از مواد لاستیکی مطابق با استانداردهای عملکرد مشخص شده است. همچنین در تحقیق و توسعه هنگام مقایسه فرمولاسیون‌های جدید یا انتخاب مواد برای مقاومت در برابر مایعات، ارزشمند است.
  • ارائه یک روش آزمون استاندارد: این استاندارد با استفاده از یک روش جهانی شناخته شده و قابل تکرار، ثبات در نتایج آزمون را تضمین می‌کند. این امر زمانی اهمیت دارد که مواد از طریق زنجیره‌های تأمین و صنایع بین‌المللی تهیه، آزمایش یا مشخص شوند.
  • افزایش دوام و عملکرد: درک چگونگی رفتار لاستیک هنگام غوطه‌ور شدن در مایعات مختلف، به طراحان و مهندسان این امکان را می‌دهد تا موادی را انتخاب کنند که استحکام مکانیکی، انعطاف‌پذیری و پایداری ابعادی را حفظ می‌کنند و در نهایت منجر به تولید محصولات بادوام‌تر می‌شوند.
  • اهمیت انطباق و مشخصات: استاندارد ISO 1817 اغلب در مشخصات فنی، مقررات صنعتی و الزامات تدارکات مورد اشاره قرار می‌گیرد. انطباق با این استاندارد، همسویی با بهترین شیوه‌های صنعت را تضمین می‌کند و می‌تواند برای گواهینامه‌ها یا تعهدات قراردادی بسیار مهم باشد.

در نهایت، اهمیت این استاندارد در توانایی آن در ارائه داده‌های قابل اعتماد در مورد مقاومت شیمیایی مواد لاستیکی نهفته است. این امر تضمین می‌کند که محصولات در شرایط واقعی، به ویژه در مواردی که تماس با مایعات خورنده اجتناب‌ناپذیر است، عملکرد ایمن و مؤثری داشته باشند. چه برای ایمنی، تضمین کیفیت یا انتخاب مواد، استاندارد ISO 1817 ابزاری ضروری برای بسیاری از صنایع است.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 1817 "لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین اثرات مایعات" ارائه می‌دهیم.

واتساپ