
در استاندارد EN 1516 که یک استاندارد اروپایی است، یک روش تست برای تعیین مقاومت در برابر امتیاز دهی سطوح ورزشی مصنوعی به غیر از چمن مصنوعی تعریف شده است.

مواد نرم با یک لایه سختتر تعبیهشده بهطور فزایندهای در مهندسی ورزش مورد استفاده قرار میگیرند. از این نظر، درک دقیق رفتار مکانیکی چنین سیستمی از مواد تحت بار موضعی و مقاومت در برابر شیارشدگی بسیار مهم است.
تست های سختی معیاری برای مقاومت در برابر فرورفتگی هستند و به دلیل سریع، آسان بودن و غیر مخرب بودن مورد توجه قرار می گیرند. در چنین آزمایشهایی، نیرویی به یک فرورفتگی مانند یک توپ فولادی یا هرم الماسی وارد میشود و اندازه یا عمق فرورفتگی حاصل بر روی سطح ماده با استفاده از میکروسکوپ اندازهگیری میشود. انواع مختلفی از تست های سختی وجود دارد که از نظر شکل و جنس فرورفتگی و مقیاس بار اعمال شده متفاوت است. تعدادی از روشهای تست رایجتر عبارتند از برینل و راکول برای اندازهگیری سختی ماکرو، Knoop برای اندازهگیری ریزسختی و روش تست ویکرز برای اندازهگیری سختی ماکرو و میکرو.
فرمول های سختی خاص برای هر نوع تست سختی مناسب است. اعداد کمتر نشان می دهد که مواد به راحتی خراشیده یا خرد می شوند، در حالی که اعداد بالاتر نشان دهنده مقاومت بیشتر در برابر فرورفتگی است. سختی اغلب با خواص دیگری مانند استحکام کششی همراه است.
سطح زمین همکف ورزشی احتمالاً مهمترین عنصر در هر تأسیسات ورزشی است و از ابتدای یک پروژه مورد توجه قرار می گیرد. شاخه های مختلف ورزشی نیازمندی های مختلفی دارند و میزان مناسب بودن برخی سطوح برای ورزش ارتباط تنگاتنگی با طراحی، هزینه و نتایج ساخت دارد.
بسته به اینکه برای کدام ورزش طراحی شده است، ویژگی هایی که سطح زمین ورزشی باید داشته باشد شامل مقاومت در برابر بار غلتشی، درخشش بازتابنده، مقاومت در برابر سایش، واکنش در برابر آتش، مقاومت در برابر ضربه، انتشار فرمالدئید و محتوای پنتاکلروفنل و همچنین مقاومت در برابر خراش است. .
در کنار آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میدهد، ما همچنین خدمات آزمایشی را تحت استاندارد EN 1516 برای تعیین مقاومت سطوح زمینهای ورزشی در برابر لبپریدگی، با استفاده از کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری خود ارائه میدهیم.
