تحلیل‌های PPWD - PPWR

دستورالعمل بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWD) 94/62/EC یک آیین‌نامه قانونی است که برای رسیدگی به حجم فزاینده ضایعات بسته‌بندی در کشورهای اتحادیه اروپا تدوین شده است. این دستورالعمل اقدامات کلیدی را برای جلوگیری از تولید ضایعات بسته‌بندی، ترویج استفاده مجدد و حمایت از بازیافت و بازیابی مواد بسته‌بندی ارائه کرده است. با این حال، با گذشت زمان، به دلیل افزایش سطح ضایعات (افزایش 20 درصدی بین سال‌های 2009 تا 2020) و رویه‌های ملی متناقض، که منجر به مقررات پراکنده در سراسر کشورهای اتحادیه اروپا شده است، ناکافی بوده است.

مقررات بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWR) 2025/40 جایگزین دستورالعمل بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWD) شده است. این دستورالعمل از 11 فوریه 2025 لازم‌الاجرا شد و عموماً از 12 آگوست 2026 (با برخی دوره‌های گذار تا سال 2040) اعمال خواهد شد. این مقررات به طور مستقیم و یکسان برای همه 27 کشور عضو اتحادیه اروپا قابل اجرا است و هدف آن هماهنگ‌سازی قوانین، حمایت از شیوه‌های اقتصاد چرخشی و کاهش مؤثرتر اثرات زیست‌محیطی است.

مقررات بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWR) با طرح اقدام اقتصاد چرخشی و معامله سبز اتحادیه اروپا همسو است و تمام بسته‌بندی‌ها و ضایعات مرتبط با آن که در بازار اتحادیه اروپا قرار دارند را هدف قرار می‌دهد، در عین حال معافیت‌ها یا شرایط تخفیفی را برای شرکت‌های کوچک ارائه می‌دهد.

گذار از دستورالعمل بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWD) به مقررات بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی (PPWR) نشان‌دهنده رویکردی توصیفی‌تر و الزام‌آورتر است که به شکاف‌های موجود در پیشگیری از ضایعات، بازیافت‌پذیری و استفاده مجدد در PPWR می‌پردازد. جدول مقایسه‌ای که عناصر کلیدی را برجسته می‌کند به شرح زیر است:

• فرم قانونی:
• PPWD: اهداف تعیین شده بودند، اما در اجرا اختیار ملی داده شد که منجر به ناهماهنگی شد.
• PPWR: مستقیماً در سراسر اتحادیه اروپا با هدف استانداردسازی شیوه‌ها و کاهش موانع برای کسب‌وکارها قابل اجرا است.
• دامنه:
• PPWD: بر اهداف بازیابی/بازیافت تمرکز دارد، ضایعات بسته‌بندی را پوشش می‌دهد، اما فاقد دستورالعمل‌های دقیق طراحی/پیشگیری از ضایعات است.
• PPWR: کل چرخه عمر بسته‌بندی (طراحی، تولید، استفاده، مدیریت پسماند) را پوشش می‌دهد؛ شامل تجارت الکترونیک نیز می‌شود و فضای خالی در بسته‌بندی را به حداقل می‌رساند.
• اهداف کاهش ضایعات:
• PPWD: اقدامات پیشگیرانه عمومی؛ هیچ محدودیتی برای افزایش زباله وجود ندارد. اهداف بازیافت تا سال ۲۰۲۵، ۶۵ درصد و تا سال ۲۰۳۰، ۷۰ درصد است.
• PPWR: محدود کردن رشد بسته‌بندی به ۵٪ از رشد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۳۰، که منجر به رشد خالص صفر تا سال ۲۰۳۵ می‌شود. ممنوعیت برخی از محصولات یکبار مصرف (به عنوان مثال، لوازم بهداشتی کوچک، بسته‌های سس).
• قابلیت بازیافت:
• PPWD: تعریف مشخصی وجود ندارد؛ تشویق می‌شود اما اجباری نیست. حد مجاز فلزات سنگین ۱۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم (سرب، کادمیوم، جیوه، کروم شش ظرفیتی) است.
• PPWR: تمام بسته‌بندی‌ها باید تا سال ۲۰۳۰ قابل بازیافت باشند (از طریق جداسازی، جمع‌آوری و بازیافت با کیفیت بالا). این قانون محدودیت فلزات سنگین را حفظ می‌کند و ممنوعیت PFAS را به بسته‌بندی مواد غذایی اضافه می‌کند (حداقل ۲۵ ppb برای هر PFAS از سال ۲۰۲۶، و در مجموع حداقل ۲۵۰ ppb با بررسی ۲۰۳۰).
• محتوای بازیافتی:
• PPWD: سهمیه خاصی وجود ندارد.
• PPWR: حداقل محتوای پلاستیک بازیافتی، ۱۰٪ تا سال ۲۰۳۰، ۲۵٪ تا سال ۲۰۴۰ (فقط مواد بازیافتی پس از مصرف؛ استثنائات برای بسته‌بندی‌های تماس با مواد غذایی/پزشکی).
• اهداف استفاده مجدد/پر کردن مجدد:
• PPWD: استفاده مجدد را تشویق می‌کند اما سهمیه‌ای ندارد؛ بر بازیافت تمرکز دارد.
• PPWR: مختص هر بخش، به عنوان مثال، ۱۰٪ قابل استفاده مجدد در بخش مهمان‌نوازی تا سال ۲۰۳۰ و ۴۰٪ تا سال ۲۰۴۰، ۲۰٪ قابل استفاده مجدد/قابل پر کردن مجدد در بخش حمل و نقل تا سال ۲۰۳۰. سیستم‌های بازگشت سپرده تشویق شدند.
• مسئولیت گسترده تولیدکننده:
• PPWD: اجباری اما در سطح ملی متغیر است؛ هزینه‌های مدیریت پسماند پوشش داده می‌شود.
• PPWR: در چارچوب اتحادیه اروپا هماهنگ، تولیدکنندگان/واردکنندگان بر اساس قابلیت بازیافت/وزن هزینه پرداخت می‌کنند و از طریق تعدیل زیست‌محیطی (هزینه‌های پایین‌تر برای بسته‌بندی پایدار)، اصل پرداخت توسط آلوده‌کننده را ترویج می‌دهند.
• مواد نگران کننده:
• PPWD: محدود به فلزات سنگین.
• PPWR: همچنین PFAS را پوشش می‌دهد (که تا سال ۲۰۳۰ اصلاح خواهد شد)، استفاده از مواد خطرناک در طراحی بسته‌بندی را ممنوع می‌کند.
• جدول زمانی پیاده‌سازی
• PPWD: از سال ۱۹۹۴ در حال انجام است، در سال ۲۰۱۸ برای اهداف بازیافت بالاتر اصلاح شد.
• PPWR: اجرای عمومی ۲۰۲۶، به حداقل رساندن تا ۲۰۳۰، استفاده مجدد/بازیافت کامل تا ۲۰۴۰. PPWD ۱۸ ماه پس از معرفی PPWR (اوت ۲۰۲۶) لغو شد.

PPWR گامی تحول‌آفرین به سوی اقتصاد چرخشی است که پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۴۰ از طریق به حداقل رساندن استفاده از مواد اولیه و بهبود چرخه‌های بازیافت، سالانه تا ۱۵ میلیون تن از ضایعات بسته‌بندی کاهش یابد. این طرح با ارتقای نوآوری در سیستم‌های حلقه بسته که در آن‌ها مواد بازیافتی جایگزین مواد اولیه می‌شوند، پتانسیل کاهش انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از تولید بسته‌بندی را تا ۲۰ تا ۳۰ درصد دارد. با این حال، گذار از دستورالعمل به مقررات، انعطاف‌پذیری ملی را از بین می‌برد و به طور بالقوه هزینه‌های انطباق را برای مشاغل کوچک افزایش می‌دهد.

از منظر پایداری، این مثبت است. ممنوعیت پلاستیک‌های مشکل‌ساز (بر اساس دستورالعمل پلاستیک‌های یکبار مصرف سال ۲۰۱۹) و محدودیت‌های PFAS با هدف قرار دادن مواد شیمیایی پایدار در بسته‌بندی مواد غذایی، از سلامت و اکوسیستم‌ها محافظت می‌کنند. سهمیه‌بندی استفاده مجدد می‌تواند با هدایت بخش‌هایی مانند مهمان‌نوازی و تجارت الکترونیک به سمت مدل‌های پر کردن مجدد، ضایعات را کاهش دهد.

چالش‌ها به شرح زیر است:

• هماهنگی و عملی بودن: قوانین یکسان می‌توانند تفاوت‌های منطقه‌ای را نادیده بگیرند (مثلاً زیرساخت‌های بازیافت متفاوت است؛ میانگین نرخ بازیافت پلاستیک در کشورهای شمالی اتحادیه اروپا ۵۰٪ است، در حالی که در جنوب ۳۰٪ است). کمیسیون اروپا باید تا سال ۲۰۲۷ تصمیمات مربوط به تفویض اختیار برای معیارهای بازیافت را منتشر کند، اما تأخیرها می‌تواند باعث ایجاد عدم قطعیت شود.
• بار نوآوری: برای دستیابی به ۱۰۰٪ قابلیت بازیافت تا سال ۲۰۳۰، طراحی مجدد ضروری است، اما موانع فنی (به عنوان مثال، لمینت‌های چند ماده‌ای) همچنان باقی هستند. سهمیه‌های محتوای بازیافتی در ابتدا جایگزین‌های زیستی را پوشش نمی‌دهند، اما در صورت عقب ماندن فناوری بازیافت، بررسی ۲۰۳۰ ممکن است به آنها اجازه دهد.
• متمرکز بر تجارت الکترونیک: محدودیت‌های نرخ بدون فضا (کمتر از ۴۰٪ فضا تا سال ۲۰۳۰) افزایش ضایعات خرده‌فروشی آنلاین را برطرف می‌کند، اما اجرای آن از طریق ردیابی دیجیتال می‌تواند کسب‌وکارهای کوچک و متوسط ​​را به چالش بکشد.
• اثرات موجی جهانی: صادرکنندگان خارج از اتحادیه اروپا در صورت عدم انطباق بسته‌بندی با استانداردهای بین‌المللی با موانعی روبرو می‌شوند که می‌تواند هزینه‌ها را برای کالاهایی که به مقصد اتحادیه اروپا صادر می‌شوند، ۵ تا ۱۵ درصد افزایش دهد.

به طور خلاصه، در حالی که PPWD پایه و اساسی برای مدیریت پسماند فراهم می‌کند، PPWR چشم‌اندازی جسورانه‌تر و یکپارچه‌تر برای پایداری اجرا می‌کند. کسب‌وکارها باید حسابرسی‌های پرتفوی را در اولویت قرار دهند تا خطرات را کاهش دهند و در برنامه‌های مسئولیت‌پذیری تولیدکننده گسترش‌یافته همکاری کنند.

سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، خدمات تجزیه و تحلیل PPWD - PPWR نیز به مشاغل ارائه می‌شود.