احتمال خوردگی مواد فلزی در معرض خوردگی خارجی طبق استاندارد DIN 50929

احتمال خوردگی مواد فلزی در معرض خوردگی خارجی طبق استاندارد DIN 50929

استاندارد «DIN 50929 احتمال خوردگی مواد فلزی در معرض خوردگی خارجی»، که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

احتمال خوردگی مواد فلزی در معرض خوردگی خارجی طبق استاندارد DIN 50929

  • مشخصات مندرج در استاندارد «DIN 50929-1 بخش 1: عمومی» به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مبنایی برای تخمین احتمال خوردگی مواد فلزی شرح داده شده در آن، هنگام قرار گرفتن در معرض اثر یک ماده خورنده حاوی محلول الکترولیت آبی که به طور مداوم یا فقط به صورت متناوب بر روی سطوح خارجی یک جزء سازه‌ای عمل می‌کند، فراهم کنند. این مشخصات همچنین در مورد اجزای سرویس، مخازن، لوله‌ها در ساختمان‌های فرعی و اجزای سازه‌ای خارج از ساختمان که در معرض اثرات خورنده خاک، آب‌های زیرزمینی یا سطحی قرار دارند، اعمال می‌شود. هدف این استاندارد، تکمیل سایر بخش‌های این استاندارد با پرداختن به موضوع خوردگی خارجی است.

احتمال خوردگی در یک تأسیسات یا قطعه، هم به خواص ماده و هم به ماده خورنده و همچنین به پارامترهای الکتروشیمیایی یا ساختاری خارجی بستگی دارد. از آنجایی که این پارامترها همیشه به اندازه کافی شناخته شده یا قابل پیش‌بینی نیستند (تا حدی که برای تشکیل یک بیانیه قابل اعتماد لازم باشد)، احتمال خوردگی و رفتار خوردگی احتمالی آن، به عنوان یک قاعده، فقط می‌تواند تخمین زده شود. اگر مراقبت‌های لازم مطابق با مقررات فنی مربوطه و اقدامات حفاظتی مشخص شده انجام شود، احتمال آسیب خوردگی بعید است. با این حال، این امر قابل انتظار است، به خصوص زمانی که چندین عامل نامطلوب بر اثربخشی اقدامات حفاظت در برابر خوردگی تأثیر می‌گذارند.

این استاندارد خوردگی ناشی از اتمسفر محیط (مطابق با استاندارد DIN 55928-1) یا ارزیابی مقاومت خوردگی فولادها برای بتن پیش تنیده را پوشش نمی‌دهد.

در دنیای مهندسی مواد و حفاظت در برابر خوردگی، استانداردها نقش حیاتی در تضمین طول عمر و ایمنی سازه‌های فلزی ایفا می‌کنند. استاندارد DIN 50929-1 به بررسی احتمال خوردگی در مواد فلزی در معرض محیط‌های خورنده خارجی می‌پردازد. این استاندارد دستورالعمل‌های ضروری را برای مهندسان، طراحان و متخصصان تعمیر و نگهداری جهت ارزیابی و کاهش خطرات خوردگی ارائه می‌دهد و به عنوان یک سند اساسی برای درک چگونگی تخریب فلزات توسط عوامل محیطی مانند خاک، آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی در طول زمان عمل می‌کند.

استاندارد DIN 50929-1 بر اصول کلی برای تخمین احتمال آسیب خوردگی ناشی از منابع خارجی در مواد فلزی تمرکز دارد. این استاندارد برای طیف گسترده‌ای از قطعات، از جمله موارد زیر، کاربرد دارد:

  • اجزای لوله‌کشی داخل ساختمان‌ها (مثلاً لوله‌ها و اتصالات).
  • ظروف، خطوط لوله و عناصر سازه‌ای خارج از ساختمان‌ها که در معرض خاک، آب‌های زیرزمینی یا آب‌های سطحی قرار دارند.

این استاندارد چارچوبی برای ارزیابی احتمال خوردگی بر اساس خواص مواد، شرایط محیطی و زمان قرار گرفتن در معرض آن ارائه می‌دهد. فرض بر این است که کاربران درک اولیه‌ای از مکانیسم‌های خوردگی و استراتژی‌های محافظتی دارند. استثنائات کلیدی عبارتند از:

  • مقاومت در برابر خوردگی فولادهای پیش تنیده
  • اثرات خوردگی اتمسفری.
  • خوردگی داخلی (به عنوان مثال، ناشی از مایعات داخل لوله‌ها).
  • استاندارد «DIN 50929-2 بخش 2: اجزای سرویس داخل ساختمان‌ها» دستورالعمل‌هایی را برای پیش‌بینی احتمال خوردگی اجزای نصب داخلی که سطوح خارجی آنها برای تماس با مواد آبی طراحی نشده‌اند یا به طور مداوم با آنها تماس نخواهند داشت، شرح می‌دهد.

از آنجایی که میزان، مدت و فراوانی قرار گرفتن تجهیزات در معرض مواد آبی قابل پیش‌بینی نیست، رفتار خوردگی بالقوه فقط قابل تخمین است. این تخمین‌ها اطلاعاتی در مورد نوع و میزان خوردگی بالقوه ارائه می‌دهند و همچنین مبنایی برای تصمیم‌گیری در مورد اقدامات پیشگیرانه‌ای که می‌توان انجام داد و اقدامات کاملاً ضروری، فراهم می‌کنند. هدف این استاندارد، تکمیل استاندارد DIN EN 12502 است.

در مهندسی خدمات ساختمان، جایی که اجزای فلزی ستون فقرات سیستم‌های لوله‌کشی، گرمایشی و الکتریکی را تشکیل می‌دهند، خوردگی می‌تواند منجر به خرابی‌های پرهزینه و خطرات ایمنی شود. استاندارد DIN 50929-2 راهنمایی‌های هدفمندی را در مورد ارزیابی احتمال خوردگی مواد فلزی در محیط‌های داخلی ساختمان ارائه می‌دهد. این استاندارد بر اجزای لوله‌کشی که به طور متناوب یا غیرمستقیم در معرض رطوبت و محیط‌های آبی قرار دارند، تمرکز دارد. این استاندارد بر اساس اصول کلی استاندارد DIN 50929-1 است تا به معماران، مهندسان و نصابان در انتخاب مواد بادوام و اقدامات حفاظتی کمک کند.

این استاندارد در مورد اجزای سرویس داخلی مورد استفاده در سیستم‌های گرمایش، تهویه، لوله‌کشی و الکتریکی، مانند لوله‌ها، اتصالات، شیرآلات، براکت‌ها و تکیه‌گاه‌ها اعمال می‌شود. این استاندارد خطرات خوردگی خارجی ناشی از قرار گرفتن غیردائمی در معرض محیط‌های آبی، مانند میعان، پاشش یا نشت، را به جای غوطه‌وری یا تماس مستقیم با خاک ارزیابی می‌کند. فرضیات اساسی شامل شرایط معمول داخلی است: دمای متوسط ​​(5 تا 30 درجه)، رطوبت نسبی تا 80 درصد و خیس شدن گاه به گاه بدون اختلال در خشک شدن.

این استاندارد موارد زیر را پوشش نمی‌دهد:

  • قطعاتی که در تماس مستقیم و مداوم با مایعات خورنده هستند (مثلاً مخازن فرآوری شیمیایی).
  • خوردگی اتمسفری ناشی از آلودگی یا هوای عمدتاً ساحلی.
  • عناصر جاسازی‌شده یا نصب‌شده روی سطح مطابق با استاندارد DIN 50929-3.

این استاندارد با فرض رویه‌های حفاظتی استاندارد، با رتبه‌بندی کیفی احتمال خوردگی (از ناچیز تا زیاد)، به انتخاب مواد برای طول عمر مورد انتظار ۱۰ تا ۵۰ سال کمک می‌کند.

  • استاندارد "DIN 50929-3 بخش 3: خطوط لوله و اجزای سازه‌ای مدفون و غوطه‌ور" رویه‌هایی را برای تخمین احتمال خوردگی خطوط لوله فلزی، مخازن و اجزایی که سطوح خارجی آنها در معرض خاک و آب‌های سطحی قرار دارد، شرح می‌دهد. احتمال خوردگی این قطعات نه تنها توسط خواص مواد و محیط‌های خورنده، بلکه توسط نوع ساخت و ساز، وسعت مکانی آنها و تأثیرات الکتروشیمیایی خارجی نیز تعیین می‌شود. از آنجایی که این عوامل مؤثر را نمی‌توان همیشه با دقت کافی تعریف کرد، تنها می‌توان اظهارات احتمالی در مورد خوردگی مورد انتظار ارائه داد. این اظهارات اساساً باید اطلاعاتی در مورد نوع و میزان خوردگی رخ داده و اقدامات حفاظتی مناسب یا کاملاً ضروری ارائه دهند.

در زیر سطح آب و در آب، زیرساخت‌های فلزی (خطوط لوله، مخازن، لنگرها و عناصر سازه‌ای) با دشمنی نامرئی به نام خوردگی خارجی در حال نبرد هستند. یک شکاف کوچک می‌تواند منجر به نشت فاجعه‌بار، فجایع زیست‌محیطی یا فروپاشی سازه شود. استاندارد DIN 50929-3 یک چارچوب مهندسی دقیق برای ارزیابی و کنترل خوردگی در محیط‌های مدفون و غوطه‌ور ارائه می‌دهد.

استاندارد DIN 50929-3 سنگ بنایی برای مهندسان عمران، انرژی و آب در سراسر جهان هنگام طراحی، نصب یا نگهداری دارایی‌ها در سیستم‌های خاک، آب‌های زیرزمینی یا آب است. این استاندارد، ژئوشیمی پیچیده و علوم مواد را به ابزارهای تصمیم‌گیری عملی و مبتنی بر ریسک تبدیل می‌کند.

استاندارد DIN 50929-3 برای قطعات فلزی که در تماس مستقیم با خاک، آب‌های زیرزمینی یا آب‌های سطحی هستند، اعمال می‌شود. این قطعات عبارتند از:

  • خطوط لوله مدفون (گاز، نفت، آب، گرمایش منطقه‌ای)
  • مخازن ذخیره سازی زیرزمینی
  • شمع‌ها و لنگرهای فونداسیون
  • سازه‌های فراساحلی و بندری (بخشی از زیر آب)
  • خطوط لوله و رایزرهای زیر دریا (با محدودیت‌ها)

این استاندارد فولاد کربنی، چدن، فولاد ضد زنگ، مس، آلومینیوم و سرب را پوشش می‌دهد و خوردگی همگن، حفره‌دار و خوردگی میکروبیولوژیکی را ارزیابی می‌کند. موارد زیر از دامنه کاربرد این استاندارد مستثنی هستند:

  • خوردگی داخلی (تحت پوشش استاندارد DIN EN ISO 8044)
  • قرار گرفتن در معرض اتمسفر بالای زمین
  • خوردگی در دمای بالا (حداقل ۸۰ درجه)
  • فولاد پیش تنیده در بتن.
  • استاندارد «DIN 50929-4 بخش 4: خوردگی زیر عایق در سیستم‌های مدفون» با پرداختن به خوردگی زیر عایق در خطوط لوله، مخازن و اجزای سازه‌ای زیرزمینی، شکاف مهمی را پر می‌کند.

با افزایش سن زیرساخت‌های جهانی و تشدید تقاضای انرژی، آسیب‌پذیری‌های پنهان در دارایی‌های فلزی مدفون نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند. خوردگی زیر عایق مدت‌هاست که صنایع را دچار مشکل کرده است، اما ارزیابی‌های سنتی در سیستم‌های مدفون و نیمه مدفون که رطوبت، شیمی خاک و گرادیان‌های حرارتی در تاریکی به هم می‌رسند، کافی نیستند.

این استاندارد به بررسی خرابی‌های عایق که در اثر شرایط دفن تشدید می‌شوند، می‌پردازد. این استاندارد که در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده پیرامون پروژه‌های انتقال انرژی مانند خطوط لوله هیدروژن و نیروگاه‌های زمین‌گرمایی تدوین شده است، ابزارهایی را برای پیش‌بینی، پیشگیری و کاهش خوردگی زیر عایق در اختیار مهندسان قرار می‌دهد و به طور بالقوه باعث صرفه‌جویی قابل توجه در هزینه‌ها و حوادث زیست‌محیطی می‌شود.

استاندارد DIN 50929-4 بر اجزای فلزی با عایق حرارتی یا صوتی در محیط‌های مدفون یا نیمه مدفون تمرکز دارد. این موارد عبارتند از:

  • خطوط لوله عایق‌بندی شده برای انتقال نفت، گاز، گرمایش منطقه‌ای یا هیدروژن جدید.
  • مخازن ذخیره زیرزمینی و مخازن تحت فشار.
  • تکیه‌گاه‌های سازه‌ای توکار و مبدل‌های حرارتی در مجتمع‌های صنعتی.

این استاندارد آلیاژهای رایج (فولادهای کربنی/کم آلیاژ، فولادهای ضد زنگ و فولادهای دوپلکس) را که از طریق شکاف‌های عایق در معرض الکترولیت‌های خارجی قرار می‌گیرند، پوشش می‌دهد. تمرکز بر مکانیسم‌های خوردگی زیر عایق، مانند حفره‌دار شدن، خوردگی شکافی و ترک خوردگی ناشی از خوردگی تنشی است که در اثر ورود آب، تر/خشک شدن چرخه‌ای و فعالیت میکروبی ایجاد می‌شوند. موارد زیر از دامنه کاربرد این استاندارد مستثنی هستند:

  • خوردگی زیر عایق اتمسفری (تحت پوشش استاندارد ISO 12944).
  • خوردگی داخلی و خوردگی در دمای بالا (حداقل ۱۵۰ درجه)
  • سیستم‌های عایق غیرفلزی بدون پوشش فلزی.
  • استاندارد "DIN 50929-5 بخش 5: محیط‌های نامساعد و سازگاری با آب و هوا" به تهدیدات فزاینده ناشی از گرمایش جهانی، شهرنشینی و رویدادهای شدید آب و هوایی می‌پردازد. این استاندارد، ارزیابی‌ها برای مواد فلزی در محیط‌های نامساعد و تحت تأثیر آب و هوا مانند دشت‌های سیلابی ساحلی، مناطق یخبندان دائمی یا جزایر گرمایی شهری که در آنها تجاوز آب‌های زیرزمینی افزایش یافته است را از نو تعریف می‌کند. این استاندارد به تهدیدات فزاینده ناشی از گرمایش جهانی، شهرنشینی و رویدادهای شدید آب و هوایی خواهد پرداخت.

استاندارد DIN 50929-5 که برای عناصر فلزی در زمینه‌های "بسیار خارجی" در نظر گرفته شده است، موارد زیر را پوشش می‌دهد:

  • تأسیسات ساحلی و مستعد سیل (مانند دیوارهای ساحلی، تکیه‌گاه‌های انرژی جزر و مدی).
  • مناطق یخ‌زده دائمی یا مناطق خشک که در حال ذوب شدن یا بیابان‌زایی هستند.
  • شبکه‌های زیرزمینی شهری در بحبوحه افزایش دما و سفره‌های آب زیرزمینی آلوده

مواد هدف ممکن است شامل مواد اولیه مانند فولاد کربنی و آلیاژهای ضد زنگ و همچنین کامپوزیت‌های پیشرفته مانند تیتانیوم یا بتن‌های مقاوم در برابر خوردگی برای سیستم‌های هیبریدی باشند. عمر مفید آنها تحت شرایط مختلف، با فرض محافظت‌های تطبیقی، 20 تا 75 سال است.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "DIN 50929 Corrosion probability of metallic materials exposed to external corrosion" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ