رنگ‌ها و لاک‌های ISO 2808 - تعیین ضخامت فیلم

رنگ‌ها و لاک‌های ISO 2808 - تعیین ضخامت فیلم

استاندارد «ISO 2808 رنگ‌ها و لاک‌ها - تعیین ضخامت لایه» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روش‌های اندازه‌گیری ضخامت پوشش‌های اعمال‌شده روی یک زیرلایه را شرح می‌دهد. این استاندارد شامل روش‌هایی برای تعیین ضخامت لایه تر، ضخامت لایه خشک و ضخامت لایه لایه‌های پودری پخت نشده است. برای هر روش شرح داده شده، این استاندارد مروری بر زمینه کاربرد، استانداردهای فعلی و حساسیت ارائه می‌دهد. اطلاعات مربوط به اندازه‌گیری ضخامت لایه محافظ روی سطوح ناهموار و اندازه‌گیری ضخامت لایه محافظ روی زیرلایه‌های چوبی در پیوست‌های استاندارد (پیوست ب و پیوست ج) آمده است.

رنگ‌ها و لاک‌های ISO 2808 - تعیین ضخامت فیلم

برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «ISO 4618 رنگ‌ها و جلاها - واژگان»، تعاریف زیر نیز اعمال می‌شود:

  • ضخامت لایه، فاصله بین سطح لایه و سطح زیرلایه است.
  • ضخامت لایه تر، ضخامت ماده پوشش مرطوب تازه اعمال شده است که بلافاصله پس از اعمال اندازه‌گیری می‌شود.
  • ضخامت لایه خشک، ضخامت پوششی است که پس از سخت شدن پوشش، روی سطح باقی می‌ماند.
  • ضخامت لایه پودری پخت نشده، ضخامت ماده پوششی تازه اعمال شده به شکل پودر است که بلافاصله پس از اعمال و قبل از پخت اندازه‌گیری می‌شود.
  • سطح مورد نظر، بخشی از جسم است که با پوشش پوشانده شده یا خواهد شد و پوشش برای کارایی یا ظاهر آن مورد نیاز است. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.
  • ناحیه آزمایش، بخش نمونه از سطح مربوطه است که روی آن تعداد توافق‌شده‌ای از اندازه‌گیری‌های منفرد به عنوان کنترل نقطه‌ای انجام می‌شود. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.
  • ناحیه اندازه‌گیری، ناحیه‌ای است که در آن یک اندازه‌گیری واحد انجام می‌شود. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.
  • حداقل ضخامت موضعی فیلم، کمترین مقدار ضخامت موضعی فیلم است که در سطح مربوط به یک نمونه آزمایشی مشخص یافت می‌شود. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.
  • حداکثر ضخامت موضعی فیلم، بالاترین مقدار ضخامت موضعی فیلم است که در سطح مربوط به یک نمونه آزمایشی مشخص یافت می‌شود. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.
  • ضخامت متوسط ​​فیلم، میانگین حسابی تمام ضخامت‌های فیلم خشک منفرد در ناحیه آزمایش یا نتیجه تعیین ضخامت به روش وزن‌سنجی است. اندازه‌گیری این ویژگی فقط برای ارزیابی گسترده‌تر اندازه‌گیری‌های ضخامت فیلم ضروری است.

پیوست استاندارد، مروری بر روش‌های مورد استفاده برای تعیین ضخامت لایه تر (پیوست الف) ارائه می‌دهد.

در روش‌های مکانیکی تعیین ضخامت لایه تر، دستگاه اندازه‌گیری در اصل روی سطح زیرلایه پوشش قرار می‌گیرد. اختلاف بین نقاط تماس و سطح پوشش که توسط بالای دستگاه اندازه‌گیری لمس می‌شود، معادل ضخامت فیلم تر قابل خواندن است. اصل مکانیکی برای همه ترکیبات فیلم-زیرلایه مناسب است. سطح زیرین باید حداقل در یک جهت در ناحیه‌ای که اندازه‌گیری انجام می‌شود، صاف باشد. انحنای سطح در یک صفحه واحد قابل قبول است (مثلاً سطح داخلی یا خارجی لوله‌ها).

طبقه‌بندی به عنوان روش مخرب یا غیر مخرب به موارد زیر بستگی دارد:

  • خواص رئولوژیکی ماده پوشش دهنده
  • ماهیت تماس خیس شدن بین سطوح تماس دستگاه اندازه‌گیری و ماده پوشش
  • اینکه آیا اندازه‌گیری‌های ضخامت، پوشش را برای هدف مورد نظر نامناسب می‌کند یا خیر.

از آنجایی که احتمال باقی ماندن ذرات رنگدانه بین دستگاه اندازه‌گیری و زیرلایه را نمی‌توان رد کرد، تمام روش‌های مکانیکی دارای یک خطای سیستماتیک هستند: ضخامت فیلم نمایش داده شده حداقل به اندازه قطر متوسط ​​ذرات رنگدانه، کمتر از ضخامت واقعی فیلم مرطوب است. در مورد گیج چرخ، چرخ باید توسط ماده پوشاننده خیس شود. در غیر این صورت، این نشان‌دهنده منبع دیگری از خطای سیستماتیک است که می‌تواند منجر به قرائت‌های بیش از حد تخمین زده شده شود و تابعی از موارد زیر است: کشش سطحی و خواص رئولوژیکی ماده پوشش، جنس گیج چرخ و سرعت چرخش چرخ.

روش‌های مکانیکی اصلی مورد استفاده عبارتند از:

  • روش ۱A متر شانه‌ای
  • روش ۱ب: متر چرخ‌دار
  • روش ۱C: متر عقربه‌ای

روش دیگری که برای تعیین ضخامت لایه تر استفاده می‌شود، روش وزنی (روش ۲ بر اساس اختلاف جرم) است. این روش در اصل برای یک پوشش اعمال می‌شود و ضخامت با تقسیم جرم پوشش بر چگالی آن و مساحت سطح پوشش داده شده تعیین می‌شود. ضخامت لایه تر بر حسب میکرومتر محاسبه می‌شود. چگالی ماده پوشش مایع اعمال شده را می‌توان مطابق با استانداردهای ISO 2-2811، ISO 1-2811، ISO 2-2811 یا ISO 3-2811 تعیین کرد. مشروط بر اینکه مقدار مواد بسیار فرار در ماده پوشش مایع کم باشد، اصل وزن سنجی عموماً قابل اجرا است.

روش دیگری که برای تعیین ضخامت لایه تر استفاده می‌شود، روش فتوترمال (روش ۳: تعیین با استفاده از خواص حرارتی) است.

این استاندارد روش‌های زیر را برای تعیین ضخامت لایه خشک تعریف می‌کند:

  • روش‌های مکانیکی
    • روش 4A با توجه به اختلاف ضخامت
    • روش 4B اندازه‌گیری عمق
    • روش 4C اسکن پروفیل سطح
  • روش وزن سنجی
    • روش ۵ بر اساس اختلاف جرم
  • روش‌های نوری
    • روش 6A برش
    • روش 6B برش گوه ای
    • روش 6C تداخل‌سنجی نور سفید
  • روش‌های مغناطیسی
    • روش 7A دستگاه کشش سنج مغناطیسی
    • روش 7B1 کنتور شار مغناطیسی
    • روش 7B2 تغییر میدان مغناطیسی، اصل القای مغناطیسی

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ISO 2808 رنگ‌ها و لاک‌ها - تعیین ضخامت لایه» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ