
استاندارد «ISO 2808 رنگها و لاکها - تعیین ضخامت لایه» که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روشهای اندازهگیری ضخامت پوششهای اعمالشده روی یک زیرلایه را شرح میدهد. این استاندارد شامل روشهایی برای تعیین ضخامت لایه تر، ضخامت لایه خشک و ضخامت لایه لایههای پودری پخت نشده است. برای هر روش شرح داده شده، این استاندارد مروری بر زمینه کاربرد، استانداردهای فعلی و حساسیت ارائه میدهد. اطلاعات مربوط به اندازهگیری ضخامت لایه محافظ روی سطوح ناهموار و اندازهگیری ضخامت لایه محافظ روی زیرلایههای چوبی در پیوستهای استاندارد (پیوست ب و پیوست ج) آمده است.

برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «ISO 4618 رنگها و جلاها - واژگان»، تعاریف زیر نیز اعمال میشود:
پیوست استاندارد، مروری بر روشهای مورد استفاده برای تعیین ضخامت لایه تر (پیوست الف) ارائه میدهد.
در روشهای مکانیکی تعیین ضخامت لایه تر، دستگاه اندازهگیری در اصل روی سطح زیرلایه پوشش قرار میگیرد. اختلاف بین نقاط تماس و سطح پوشش که توسط بالای دستگاه اندازهگیری لمس میشود، معادل ضخامت فیلم تر قابل خواندن است. اصل مکانیکی برای همه ترکیبات فیلم-زیرلایه مناسب است. سطح زیرین باید حداقل در یک جهت در ناحیهای که اندازهگیری انجام میشود، صاف باشد. انحنای سطح در یک صفحه واحد قابل قبول است (مثلاً سطح داخلی یا خارجی لولهها).
طبقهبندی به عنوان روش مخرب یا غیر مخرب به موارد زیر بستگی دارد:
از آنجایی که احتمال باقی ماندن ذرات رنگدانه بین دستگاه اندازهگیری و زیرلایه را نمیتوان رد کرد، تمام روشهای مکانیکی دارای یک خطای سیستماتیک هستند: ضخامت فیلم نمایش داده شده حداقل به اندازه قطر متوسط ذرات رنگدانه، کمتر از ضخامت واقعی فیلم مرطوب است. در مورد گیج چرخ، چرخ باید توسط ماده پوشاننده خیس شود. در غیر این صورت، این نشاندهنده منبع دیگری از خطای سیستماتیک است که میتواند منجر به قرائتهای بیش از حد تخمین زده شده شود و تابعی از موارد زیر است: کشش سطحی و خواص رئولوژیکی ماده پوشش، جنس گیج چرخ و سرعت چرخش چرخ.
روشهای مکانیکی اصلی مورد استفاده عبارتند از:
روش دیگری که برای تعیین ضخامت لایه تر استفاده میشود، روش وزنی (روش ۲ بر اساس اختلاف جرم) است. این روش در اصل برای یک پوشش اعمال میشود و ضخامت با تقسیم جرم پوشش بر چگالی آن و مساحت سطح پوشش داده شده تعیین میشود. ضخامت لایه تر بر حسب میکرومتر محاسبه میشود. چگالی ماده پوشش مایع اعمال شده را میتوان مطابق با استانداردهای ISO 2-2811، ISO 1-2811، ISO 2-2811 یا ISO 3-2811 تعیین کرد. مشروط بر اینکه مقدار مواد بسیار فرار در ماده پوشش مایع کم باشد، اصل وزن سنجی عموماً قابل اجرا است.
روش دیگری که برای تعیین ضخامت لایه تر استفاده میشود، روش فتوترمال (روش ۳: تعیین با استفاده از خواص حرارتی) است.
این استاندارد روشهای زیر را برای تعیین ضخامت لایه خشک تعریف میکند:
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ISO 2808 رنگها و لاکها - تعیین ضخامت لایه» به مشاغل ارائه میشود.
