آزمایش‌های ضد آب

آزمایش‌های ضد آب بودن برای تأیید مقاومت یک محصول در برابر ورود آب در شرایط تعریف‌شده ضروری هستند. این آزمایش‌ها معمولاً در صنایعی مانند خودرو، الکترونیک، ساخت‌وساز، نساجی و کالاهای مصرفی برای اطمینان از دوام، ایمنی و عملکرد در محیط‌های مرطوب یا نمناک استفاده می‌شوند.

آزمایش ضد آب بودن، میزان مقاومت یک ماده، قطعه یا ساختار محصول نهایی را در برابر نفوذ آب ارزیابی می‌کند. هدف، شبیه‌سازی شرایط مواجهه در دنیای واقعی مانند باران، پاشش آب، غوطه‌وری یا جت‌های آب با فشار بالا است.

این آزمایش‌ها در درجه اول به تعیین موارد زیر کمک می‌کنند:

• مقاومت در برابر نفوذ آب
• استحکام سازه در محیط‌های مرطوب
• دوام طولانی مدت در محیط های مرطوب.

انواع اصلی آزمایش‌های ضد آب بودن به شرح زیر است:

• آزمایش چکه و پاشش: باران سبک یا پاشش‌های تصادفی را شبیه‌سازی می‌کند. آب با فشار کم چکه یا اسپری می‌شود. برای قطعات الکترونیکی و محفظه‌ها رایج است.
• تست اسپری: از نازل‌های کنترل‌شده برای شبیه‌سازی بارندگی استفاده می‌شود. این تست، عملکرد آب‌بندی را در معرض مداوم باران ارزیابی می‌کند.
• تست غوطه‌وری: محصول برای مدت زمان و عمق مشخصی در آب غوطه‌ور می‌شود. برای رتبه‌بندی‌های حفاظتی بالا مانند IP67 یا IP68 استفاده می‌شود.
• آزمایش جت فشار بالا: محصول را در معرض جت‌های آب قدرتمند قرار می‌دهد. برای تجهیزات خودرو و فضای باز مهم است. یکپارچگی آب‌بندی را در شرایط شدید آزمایش می‌کند.
• تست فشار هیدرواستاتیک: افزایش فشار آب تا زمانی که نشتی رخ دهد. این تست در منسوجات، غشاها و واشرها رایج است.

به طور کلی، آزمایش‌های ضد آب بودن به تجهیزات تخصصی مانند موارد زیر نیاز دارند:

• محفظه‌های اسپری آب کالیبره شده با نازل
• مخازن غوطه‌وری با قابلیت کنترل عمق
• سیستم‌های فشار برای آزمایش هیدرواستاتیک
• محفظه‌های محیطی برای آزمایش رطوبت و دما.

پارامترهای اصلی که در طول آزمایش بررسی می‌شوند عبارتند از:

• فشار آب
• درجه حرارت
• مدت زمان قرارگیری در معرض بیماری
• زاویه و جهت پاشش آب

روش‌های آزمایش عایق‌بندی مورد استفاده در بخش‌های مختلف به شرح زیر است:

• صنعت خودرو: آزمایش ضد آب بودن یک مرحله اعتبارسنجی حیاتی در مهندسی خودرو است که تضمین می‌کند خودروها و قطعات در برابر باران، پاشش آب، شستشوی پرفشار و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض رطوبت مقاوم هستند. با افزایش پیچیدگی خودروهای مدرن، به ویژه سیستم‌های برقی و خودران، آزمایش مؤثر ضد آب بودن اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

استانداردهای قابل اجرا برای آزمایش‌های ضد آب بودن در صنعت خودرو به شرح زیر است:

• استاندارد «ISO 20653 وسایل نقلیه جاده‌ای - سطوح حفاظت (کد IP) - حفاظت از تجهیزات الکتریکی در برابر اشیاء خارجی، آب و نفوذ» مرتبط‌ترین استاندارد برای وسایل نقلیه است و حفاظت در برابر نفوذ آب را در شرایط واقعی خودرو (مانند اسپری آب جاده، شوینده فشار قوی) پوشش می‌دهد.
• استاندارد «درجه حفاظت ارائه شده توسط محفظه‌ها (کد IP) در استاندارد IEC 60529» رتبه‌بندی‌های IP عمومی (مثلاً IP67، IP69K) را ارائه می‌دهد و معمولاً در قطعات الکتریکی و الکترونیکی خودرو استفاده می‌شود.
• در همین حال، بسیاری از تولیدکنندگان تجهیزات اصلی (مانند VW، BMW، Stellantis) الزامات سختگیرانه‌تری برای عایق‌بندی داخلی قطعات حیاتی تعریف می‌کنند.

روش‌های رایج آزمایش ضد آب بودن در صنعت خودرو عبارتند از:

• تست اسپری (شبیه‌سازی باران): باران یا اسپری جاده را شبیه‌سازی می‌کند. در زوایا و سرعت‌های جریان مختلف اعمال می‌شود. برای آب‌بندی بدنه و اجزای بیرونی استفاده می‌شود.
• تست فشار بالا/جت: شستشوی خودرو یا پاشش شدید آب در جاده را شبیه‌سازی می‌کند. معمولاً مطابق با الزامات استاندارد ISO 20653 IPX9K است. برای اجزای زیر بدنه و محفظه موتور بسیار مهم است.
• آزمایش غوطه‌وری: قطعات برای مدت زمان مشخصی در آب غوطه‌ور می‌شوند. برای کانکتورها، سنسورها و محفظه‌های باتری استفاده می‌شود. مطابق با رتبه‌بندی‌های IP67 و IP68 است.
• آزمایش نشتی (فشار هوا/خلاء): با استفاده از اختلاف فشار، نشتی‌های ریز را تشخیص می‌دهد. این یک روش بسیار حساس برای محفظه‌های ضد نشت است.
• آزمایش آب و هوا و رطوبت: قرار گرفتن در معرض آب را با چرخه‌های دمایی ترکیب می‌کند. تراکم و دوام طولانی مدت را ارزیابی می‌کند.
• صنعت الکترونیک: آزمایش‌های ضد آب بودن بخش اساسی از فرآیندهای طراحی و تأیید دستگاه‌های الکترونیکی هستند و تضمین می‌کنند که آنها در معرض آب، رطوبت یا شرایط سخت محیطی، همچنان عملکردی و ایمن باقی بمانند. از تلفن‌های هوشمند گرفته تا سیستم‌های کنترل صنعتی، عملکرد ضد آب بودن مستقیماً بر قابلیت اطمینان و طول عمر محصول تأثیر می‌گذارد.

در صنعت الکترونیک، تولیدکنندگان برای تعیین عملکرد مقاومت در برابر آب به استانداردهای پذیرفته‌شده جهانی تکیه می‌کنند:

• استاندارد «کد IP مربوط به رتبه‌بندی حفاظت محفظه IEC 60529» پرکاربردترین استاندارد است و رتبه‌بندی‌های حفاظت در برابر نفوذ (IP) مانند IPX4 (ضد پاشش آب)، IP67 (ضد غوطه‌وری) و IP68 (ضد غوطه‌وری مداوم) را تعریف می‌کند.
• استاندارد «EC 60068-2-18 آزمایش‌های محیطی - بخش 2-18: آزمایش‌ها - آزمایش R و راهنما: آب» روش‌های آزمایش محیطی برای قرار گرفتن در معرض آب را در شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده ارائه می‌دهد.
• استاندارد «استاندارد روش آزمایش وزارت دفاع MIL-STD-810G: ملاحظات مهندسی محیط زیست و آزمایش‌های آزمایشگاهی» در دستگاه‌های الکترونیکی نظامی و مقاوم، از جمله آزمایش باران، رطوبت و غوطه‌وری، استفاده می‌شود.

روش‌های رایج آزمایش ضد آب بودن در صنعت الکترونیک عبارتند از:

• تست چکه و پاشش (IPX1–IPX4): باران سبک یا پاشش آب را شبیه‌سازی می‌کند. آب در زوایای کنترل‌شده می‌چکد یا اسپری می‌شود. برای لوازم خانگی معمولی استفاده می‌شود.
• تست اسپری (IPX5–IPX6): جت‌های آب قوی‌تر را شبیه‌سازی می‌کند. آب‌بندی محفظه را تحت فشار ارزیابی می‌کند.
• آزمایش غوطه‌وری (IPX7–IPX8): دستگاه تا عمق مشخص و برای مدت زمان مشخصی در آب غوطه‌ور می‌شود. این برای تلفن‌های هوشمند و دستگاه‌های پوشیدنی بسیار مهم است.
• تست فشار/دمای بالا (IPX9K): جت‌های آب شدید در دماهای بالا. برای قطعات الکترونیکی مقاوم یا صنعتی استفاده می‌شود.
• آزمایش رطوبت و میعان: چرخه‌های رطوبت بالا با تغییرات دما. خطرات میعان در فضای داخلی را تشخیص می‌دهد.
• تست تشخیص نشتی: از فشار هوا یا خلاء برای تشخیص نشتی‌های ریز استفاده می‌کند. قبل از مونتاژ نهایی، از سلامت محفظه اطمینان حاصل می‌کند.
• صنعت ساخت و ساز: آزمایش‌های ضد آب بودن، محافظت از ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها در برابر نشت آب را تضمین می‌کنند. این نشتی‌ها می‌توانند منجر به آسیب سازه‌ای، رشد کپک و مشکلات دوام طولانی مدت شوند. این آزمایش‌ها در طول چرخه عمر ساخت و ساز بر روی مصالح، سیستم‌ها و سازه‌های نهایی اعمال می‌شوند.

در صنعت ساخت و ساز، تولیدکنندگان از استانداردهای زیر برای عملکرد عایق رطوبتی و عایق‌بندی ساختمان استفاده می‌کنند:

• استاندارد «EN 1928 ورق‌های انعطاف‌پذیر برای عایق‌بندی رطوبتی - ورق‌های قیر، پلاستیک و لاستیک برای عایق‌بندی رطوبتی سقف - تعیین میزان ضدآب بودن» روش‌هایی را برای تعیین میزان ضدآب بودن غشاهای سقف و عایق‌بندی رطوبتی تعریف می‌کند.
• استاندارد "ASTM D5385 Standard test method for hydrostatic pressure resistance of waterproofing membranes" مقاومت غشاهای ضد آب را در برابر فشار آب اندازه‌گیری می‌کند.
• استاندارد «BS 8102 حفاظت از سازه‌های زیرزمینی در برابر نفوذ آب - راهنمای کاربرد» راهنمایی‌هایی برای آب‌بندی زیرزمین‌ها و سازه‌های زیرزمینی ارائه می‌دهد.
• استاندارد «ISO 811 منسوجات - تعیین مقاومت در برابر آب - آزمون فشار هیدرواستاتیک» همچنین برای مواد ضد آب انعطاف‌پذیر مانند ژئوتکستایل‌ها استفاده می‌شود.

روش‌های رایج آزمایش عایق‌بندی در صنعت ساخت‌وساز عبارتند از:

• آزمایش نگهداری آب (آزمایش سیل): سطح (مثلاً سقف یا کف حمام) با آب پر می‌شود. آب به مدت ۲۴ تا ۷۲ ساعت نگه داشته می‌شود. سپس از نظر نشتی از زیر بررسی می‌شود. این آزمایش روی سقف‌ها، تراس‌ها و مناطق مرطوب انجام می‌شود.
• آزمایش اسپری رک (آزمایش نما): باران ناشی از باد را با استفاده از نازل‌های اسپری و فشار هوا شبیه‌سازی می‌کند. پنجره‌ها، دیوارهای پرده‌ای و سیستم‌های روکش را ارزیابی می‌کند.
• آزمایش فشار هیدرواستاتیک: فشار آب را به غشاها یا سازه‌ها اعمال می‌کند. مقاومت در برابر فشار آب‌های زیرزمینی را تعیین می‌کند.
• آزمایش نفوذپذیری: میزان عبور آب از یک ماده را اندازه‌گیری می‌کند. برای بتن، پوشش‌ها و غشاها استفاده می‌شود.
• آزمایش پل زدن ترک: عملکرد مواد ضد آب روی ترک‌ها را ارزیابی می‌کند. برای سازه‌های بتنی که در معرض خطر لغزش یا نشست هستند، مهم است.
• صنعت نساجی: آزمایش‌های ضد آب بودن تضمین می‌کنند که پارچه‌ها و محصولات نهایی (مانند کاپشن، چادر و کفش) ضمن حفظ راحتی و دوام، به طور مؤثر در برابر نفوذ آب مقاومت می‌کنند. این آزمایش‌ها برای منسوجات فضای باز، محافظ و کاربردی بسیار مهم هستند.

صنعت نساجی از استانداردهای پذیرفته‌شده بین‌المللی زیر برای ارزیابی عملکرد عایق‌بندی ضد آب استفاده می‌کند:

• استاندارد «ISO 811 منسوجات - تعیین مقاومت در برابر آب - آزمون فشار هیدرواستاتیک» با تعیین فشار مورد نیاز برای نفوذ آب، مقاومت پارچه‌ها در برابر آب را اندازه‌گیری می‌کند.
• استاندارد «روش تست ضد آب AATCC TM127: فشار هیدرواستاتیک» بسیار شبیه به استاندارد ISO 811 است و معمولاً در آمریکای شمالی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• استاندارد «ضد آب بودن AATCC TM 22: تست اسپری» دفع آب سطحی (نه ضد آب بودن کامل) را ارزیابی می‌کند.
• «استاندارد ISO 4920 پارچه‌های نساجی - تعیین مقاومت در برابر خیس شدن سطح (آزمایش اسپری)» مقاومت در برابر خیس شدن سطح را اندازه‌گیری می‌کند.

روش‌های رایج آزمایش ضد آب بودن در صنعت نساجی عبارتند از:

• آزمایش فشار هیدرواستاتیک: پارچه تحت فشار فزاینده آب قرار می‌گیرد. این آزمایش ارتفاع آب (برحسب میلی‌متر) را قبل از نفوذ آب اندازه‌گیری می‌کند. به عنوان مثال، ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ میلی‌متر مقاوم در برابر آب، ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ میلی‌متر ضد آب و بالاتر از ۲۰۰۰۰ میلی‌متر ضد آب با عملکرد بالا در نظر گرفته می‌شود.
• آزمایش اسپری (خیس شدن سطح): آب روی سطح پارچه اسپری می‌شود. این آزمایش تعداد قطرات آب تشکیل شده یا پخش شده را ارزیابی می‌کند. این روش میزان دفع آب را اندازه‌گیری می‌کند، نه ضد آب بودن کامل را.
• آزمایش شبیه‌سازی باران: شرایط باران واقعی را شبیه‌سازی می‌کند. عملکرد دینامیکی لباس را ارزیابی می‌کند.
• آزمایش جذب و انتشار رطوبت: میزان پخش آب در پارچه را اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش برای راحتی و عملکرد خشک شدن لباس مهم است.
• آزمایش نشت درز: روی نواحی دوخته شده تمرکز دارد. اطمینان حاصل می‌کند که بخیه‌ها به درستی آب‌بندی شده‌اند (مثلاً با نوار درز).
• محصولات مصرفی: آزمایش‌های ضد آب بودن تضمین می‌کنند که محصولات روزمره در معرض آب، نشت، رطوبت یا شرایط بیرونی، ایمن، کاربردی و بادوام باقی می‌مانند. این آزمایش‌ها معمولاً در دسته‌های مختلفی از جمله لوازم الکترونیکی شخصی، کالاهای خانگی، لوازم خانگی و محصولات سبک زندگی اعمال می‌شوند.

در محصولات مصرفی، تولیدکنندگان برای تعریف و تأیید عملکرد ضد آب، به روش‌های استاندارد آزمایش زیر متکی هستند:

• استاندارد «درجه حفاظت محفظه (کد IP)» IEC 60529 رایج‌ترین استانداردی است که رتبه‌بندی‌های IP (مثلاً IPX4، IP67، IP68) را برای مقاومت در برابر آب تعریف می‌کند.
• استاندارد «EC 60068-2-18 آزمایش‌های محیطی - بخش 2-18: آزمایش‌ها - آزمایش R و راهنما: آب» رویه‌های آزمایش محیطی برای قرار گرفتن در معرض آب را ارائه می‌دهد.
• استاندارد «ASTM D2247 Standard Practice for Testing Water Resistance of Coatings at 100% relative humidity» برای پوشش‌ها و عملیات سطحی در محصولات مصرفی استفاده می‌شود.
• صنعت لوازم آرایشی: آزمایش‌های ضد آب بودن، تضمین می‌کنند که محصولاتی مانند ریمل، کرم پودر، کرم ضد آفتاب و رژ لب، عملکرد خود را در معرض آب، عرق، رطوبت و سبوم (چربی پوست) حفظ می‌کنند. این آزمایش‌ها برای تأیید ادعاهای محصول مانند «ضد آب» یا «مقاوم در برابر آب» ضروری هستند.

برخلاف صنایع خودرو و الکترونیک، محصولات آرایشی بیشتر به دستورالعمل‌ها و پروتکل‌های آزمایش متکی هستند تا استانداردهای جهانی سختگیرانه:

• دستورالعمل‌های ایزو در حوزه لوازم آرایشی و بهداشتی: ارائه چارچوب‌های کلی برای ایمنی، اثربخشی و شیوه‌های آزمایش.
• سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) دستورالعمل‌های برچسب‌گذاری را تعریف می‌کند، به خصوص برای ادعاهایی مانند «کرم ضد آفتاب مقاوم در برابر آب».
• COLIPA (که در حال حاضر عمدتاً با نام Cosmetics Europe شناخته می‌شود) روش‌های آزمایش توصیه‌شده‌ای را برای مقاومت در برابر آب کرم‌های ضد آفتاب ارائه می‌دهد.

محصولات آرایشی معمولاً به روش‌های استاندارد آزمایش زیر متکی هستند:

• آزمایش غوطه‌وری در آب: محصول روی پوست یا سطح مورد نظر اعمال می‌شود. سپس برای مدت زمان مشخصی (مثلاً ۴۰ یا ۸۰ دقیقه برای کرم‌های ضد آفتاب) در آب غوطه‌ور می‌شود. این آزمایش معمولاً برای تأیید ادعاهای «مقاوم در برابر آب» کرم‌های ضد آفتاب استفاده می‌شود.
• تست مقاومت در برابر عرق: عرق کردن با استفاده از عرق مصنوعی شبیه‌سازی می‌شود. دوام محصول در شرایط واقعی ارزیابی می‌شود.
• آزمایش مالش و انتقال (پس از قرار گرفتن در معرض آب): پس از خیس شدن، محصول مالش داده یا پاک می‌شود. این آزمایش میزان انتقال یا تخریب محصول را اندازه‌گیری می‌کند.
• تست اسپری: آب روی پوست تحت درمان اسپری می‌شود. مشاهده کنید که آیا لکه، جاری شدن یا محو شدن وجود دارد یا خیر.
• ارزیابی بصری و ابزاری: مقایسه‌های قبل و بعد با استفاده از سیستم‌های تصویربرداری انجام می‌شود. شدت رنگ و پوشش به صورت کمی اندازه‌گیری می‌شوند.
• صنعت بسته‌بندی: آزمایش‌های ضد آب بودن، تضمین می‌کنند که بسته‌بندی، محتویات خود را در طول ذخیره‌سازی، حمل و نقل و استفاده، از آب، رطوبت و عوامل محیطی محافظت می‌کند. این امر به ویژه برای بسته‌بندی‌های مواد غذایی، دارویی، الکترونیکی و تجارت الکترونیک بسیار مهم است.

صنعت بسته‌بندی از استانداردهای پذیرفته‌شده بین‌المللی زیر برای ارزیابی عملکرد عایق‌بندی ضدآب استفاده می‌کند:

• استاندارد «روش آزمون استاندارد ASTM D3078 برای تشخیص نشتی در بسته‌بندی‌های انعطاف‌پذیر با روش انتشار حباب» نشتی در بسته‌بندی‌های انعطاف‌پذیر را با استفاده از روش انتشار حباب در خلاء تشخیص می‌دهد.
• روش‌های آزمون استاندارد ASTM E96 برای نفوذپذیری بخار آب مواد، نفوذپذیری رطوبت مواد بسته‌بندی را اندازه‌گیری می‌کند.
• استاندارد «ISO 811 منسوجات - تعیین مقاومت در برابر آب - آزمون فشار هیدرواستاتیک» برای مواد بسته‌بندی انعطاف‌پذیر مانند فیلم‌های چندلایه اعمال می‌شود.
• استاندارد «روش ISTA 2A کالاهای بسته‌بندی شده با وزن ۱۵۰ پوند (۶۸ کیلوگرم) یا کمتر» شامل شرایط محیطی مانند قرار گرفتن در معرض رطوبت در حین شبیه‌سازی حمل و نقل می‌شود.

روش‌های رایج آزمایش ضد آب بودن در صنعت بسته‌بندی عبارتند از:

• آزمایش نشتی (حباب): بسته در آب تحت خلاء غوطه‌ور می‌شود. حباب‌های هوا نقاط نشتی را نشان می‌دهند (ASTM D3078).
• آزمایش شبیه‌سازی پاشش آب/باران: قرار گرفتن در معرض باران را در حین حمل و نقل شبیه‌سازی می‌کند. سلامت بسته‌بندی بیرونی را ارزیابی می‌کند.
• آزمایش غوطه‌وری: بسته برای مدت زمان مشخصی در آب غوطه‌ور می‌شود. این آزمایش، اثربخشی آب‌بندی و نفوذ آب را بررسی می‌کند.
• آزمایش نفوذپذیری بخار آب: میزان نفوذپذیری رطوبت مواد را اندازه‌گیری می‌کند. برای ارزیابی ماندگاری بسیار مهم است (ASTM E96).
• تست فشرده‌سازی + رطوبت: ترکیبی از رطوبت و فشار مکانیکی. شرایط حمل و نقل واقعی را شبیه‌سازی می‌کند.
• مواد کامپوزیت: آزمایش‌های ضد آب بودن برای ارزیابی مقاومت موادی مانند پلیمرهای تقویت‌شده با الیاف، لمینت‌ها و سازه‌های ساندویچی در برابر نفوذ آب، جذب رطوبت و تخریب طولانی‌مدت محیط زیست بسیار مهم هستند. این آزمایش‌ها به طور گسترده در کاربردهای هوافضا، خودرو، دریایی، انرژی باد و ساخت و ساز استفاده می‌شوند.

مواد کامپوزیت با استفاده از استانداردهایی ارزیابی می‌شوند که بر جذب آب، نفوذپذیری و دوام تمرکز دارند.

• استاندارد "روش آزمایش استاندارد ASTM D570 برای میزان جذب آب پلاستیک‌ها" میزان آب جذب شده توسط مواد کامپوزیتی را در طول زمان اندازه‌گیری می‌کند.
• «استاندارد ایزو ۶۲ پلاستیک‌ها - تعیین میزان جذب آب» استاندارد معادل بین‌المللی است که برای تعیین جذب رطوبت استفاده می‌شود.
• استاندارد ASTM E96، «روش‌های استاندارد برای آزمایش نفوذپذیری بخار آب مواد»، نفوذپذیری رطوبت را از طریق فیلم‌ها و لمینت‌های کامپوزیتی ارزیابی می‌کند.
• استاندارد «ISO 811 منسوجات - تعیین مقاومت در برابر آب - آزمون فشار هیدرواستاتیک» برای کامپوزیت‌های پوشش‌دار یا پارچه‌ای استفاده می‌شود.

روش‌های متداول آزمایش ضد آب بودن مواد کامپوزیتی عبارتند از:

• آزمایش جذب آب: نمونه‌ها برای مدت زمان مشخصی در آب غوطه‌ور می‌شوند. افزایش وزن برای تعیین جذب رطوبت اندازه‌گیری می‌شود (استانداردهای ASTM D570 و ISO 62).
• آزمایش غوطه‌وری و پیری: این آزمایش شامل غوطه‌وری طولانی مدت در آب (گاهی اوقات در دماهای بالا) است. این آزمایش، زوال خواص مکانیکی را ارزیابی می‌کند.
• آزمایش نفوذپذیری بخار آب: میزان انتشار رطوبت از طریق لایه‌های کامپوزیت را اندازه‌گیری می‌کند. برای عملکرد مانع مهم است (استاندارد ASTM E96).
• تست فشار هیدرواستاتیک: فشار آب را برای تشخیص نفوذپذیری یا نشت اعمال می‌کند. برای کامپوزیت‌های پوشش داده شده یا لایه لایه استفاده می‌شود.
• آزمایش شرایط محیطی: رطوبت، دما و میزان قرارگیری در معرض آب را ترکیب می‌کند. شرایط کاری واقعی را شبیه‌سازی می‌کند.
• بخش پزشکی: آزمایش مقاومت در برابر آب برای اطمینان از ایمن، استریل و کاملاً کاربردی ماندن دستگاه‌ها، تجهیزات و بسته‌بندی‌ها در معرض مایعاتی مانند آب، مایعات بدن، مواد ضدعفونی‌کننده و مواد تمیزکننده بسیار مهم است. این آزمایش‌ها برای ایمنی بیمار، کنترل عفونت و رعایت مقررات حیاتی هستند.

محصولات پزشکی با استفاده از استانداردهای بین‌المللی دقیق و دستورالعمل‌های نظارتی ارزیابی می‌شوند:

• استاندارد «درجه‌بندی حفاظت محفظه (کد IP)» IEC 60529، درجه‌بندی‌های حفاظت در برابر نفوذ (IP) (مثلاً IPX7 یا IPX8) را برای تجهیزات الکتریکی پزشکی تعریف می‌کند.
• استاندارد ISO 11607، «بسته‌بندی برای وسایل پزشکی که تحت استریلیزاسیون نهایی قرار گرفته‌اند»، یکپارچگی و عملکرد محافظتی بسته‌بندی‌های پزشکی استریل را پوشش می‌دهد.
• روش آزمایش استاندارد ASTM F1929 برای تشخیص نشتی در بسته‌بندی‌های پزشکی متخلخل با روش نفوذ رنگ، نشتی‌ها را در پلمپ‌های بسته‌بندی پزشکی تشخیص می‌دهد.
• استاندارد «IEC 60601-1 تجهیزات الکتریکی پزشکی - تمام قطعات» شامل الزاماتی برای حفاظت در برابر ورود آب و روش‌های تمیز کردن است.

در نتیجه، آزمایش ضد آب بودن بخش حیاتی اعتبارسنجی محصول در بسیاری از صنایع است. با پیروی از روش‌های استاندارد مانند IEC 60529 و ISO 20653، تولیدکنندگان می‌توانند از عملکرد قابل اعتماد محصولات خود در شرایط مرطوب اطمینان حاصل کنند. با پیشرفت فناوری، اهمیت آزمایش‌های ضد آب بودن قوی، به ویژه در برق‌رسانی خودرو و لوازم الکترونیکی قابل حمل، همچنان رو به افزایش است.

سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش عایق‌بندی را به مشاغل ارائه می‌دهیم.