در استاندارد EN ISO 3521 که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) تهیه شده است، یک روش آزمایشی برای تعیین انقباض حجم کل رزین های پلی استر غیر اشباع و اپوکسی ارائه شده است.
برای اهداف این استاندارد بین‌المللی، کاهش حجم کلی به مجموع انقباض در طول پخت و انقباض پس از خشک شدن یک ریخته‌گری هنگام سرد شدن تا دمای محیط اشاره دارد. در اصل، انقباض حجم کل از وزن مخصوص نمونه نهایی قبل و بعد از عمل آوری محاسبه می شود.
در طول آزمایشات، ابتدا وزن مخصوص ترکیب رزین مشخص می شود:
سپس انقباض حجم کل به عنوان درصدی از تغییر وزن مخصوص قبل و بعد از عمل آوری به صورت زیر محاسبه می شود: کاهش حجم کلی = وزن مخصوص پخته نشده = وزن مخصوص پخته نشده - وزن مخصوص پخت x 100.
وزن مخصوص در زمان اختلاط در فواصل مشخص برای اجزای مخلوط تعیین می شود و نتایج به صورت زمان صفر تخمین زده می شود.
برای اجزایی که در دمای بالا واکنش نشان می دهند، وزن مخصوص مخلوط با محاسبه وزن مخصوص اجزا تعیین می شود.
پس از عمل آوری و آماده سازی، وزن مخصوص نمونه نهایی در دمای 23 درجه سانتیگراد با توزین در روغن سیلیکون تعیین می شود.
انقباض رزین‌های پلی‌استر غیراشباع و اپوکسی نیز به فرآیند اعمال‌شده بستگی دارد. رزین پلی‌استر غیراشباع خالص با تقریباً 50٪ محتوای استایرن، انقباض بیشتری نسبت به رزین اپوکسی دارد. انقباض حجمی رزین پلی‌استر غیراشباع بسته به دمای پلیمریزاسیون از 5٪ تا 13٪ متغیر است. رزین‌های پلی‌استر غیراشباع معمولاً در طول واکنش اتصال عرضی 7 تا 12٪ انقباض دارند. انقباض حجمی بالای این رزین‌ها برای کاربردهایی که نیاز به کیفیت سطح بالا و تلرانس ضخامت کم دارند، مشکل‌ساز است. راه‌حل‌های موجود برای کاهش انقباض حجمی این رزین‌ها اغلب ویسکوزیته آنها را افزایش داده یا خواص مکانیکی محصولات نهایی را کاهش می‌دهند.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که سازمان ما برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌دهد، ما همچنین خدمات آزمایشی برای تعیین انقباض حجمی کل رزین‌های پلی‌استر غیراشباع و اپوکسی در محدوده استاندارد EN ISO 3521 ارائه می‌دهیم که این امر به لطف کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری ما میسر شده است.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
