استاندارد "ASTM D4060-19 روش آزمون استاندارد برای مقاومت سایشی پوشش‌های آلی با ماده ساینده تابر" که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) تدوین شده است، روشی آزمایشی را برای تعیین مقاومت پوشش‌های آلی در برابر سایش ناشی از ماده ساینده تابر روی پوشش‌های اعمال شده روی یک سطح صاف و سخت، مانند یک پنل فلزی، شرح می‌دهد.
برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف شرح داده شده در "اصطلاحات استاندارد رنگ و پوشش‌ها، مواد و کاربردهای مرتبط ASTM D16-16"، تعاریف زیر نیز اعمال می‌شود:
هنگام آزمایش، پوشش آلی با ضخامت یکنواخت روی یک صفحه صاف و صلب اعمال می‌شود و پس از پخت، سطح با استفاده از یک حرکت اصطکاکی چرخشی تحت شرایط فشار کنترل‌شده و عمل سایش، ساییده می‌شود. نمونه آزمایشی که بر روی یک سکوی چرخان نصب شده است، حول یک محور عمودی در خلاف جهت چرخش لغزشی دو چرخ ساینده می‌چرخد. چرخ‌ها باید طوری نصب شوند که هنگام تماس با نمونه آزمایشی چرخان، در جهت مخالف بچرخند. یک چرخ ساینده، نمونه را به سمت بیرون و به سمت حاشیه می‌ساید، در حالی که چرخ دیگر به سمت داخل و به سمت مرکز می‌ساید. علائم سایش حاصل، الگویی از قوس‌های متقاطع را در مساحتی تقریباً 30 سانتی‌متر مربع تشکیل می‌دهند.
مقاومت سایشی به صورت کاهش وزن در تعداد مشخصی از چرخه‌های سایش، میانگین کاهش وزن در هر هزار چرخه سایش یا تعداد چرخه‌های مورد نیاز برای حذف یک واحد از ضخامت پوشش محاسبه می‌شود.
پوشش روی زیرلایه‌ها ممکن است در طول عمر مفید خود در اثر سایش آسیب ببیند. این روش آزمایش در ارزیابی مقاومت سایشی پوشش‌ها مفید بوده است. رتبه‌بندی‌های حاصل از این روش آزمایش، همبستگی خوبی با رتبه‌بندی‌های حاصل از مقادیر ساینده در حال سقوط در «روش‌های آزمایش استاندارد ASTM D968-22 برای مقاومت در برابر سایش پوشش‌های آلی با ساینده در حال سقوط» داشتند.
برای برخی از مواد، آزمایش‌های سایش با استفاده از ساینده Taber ممکن است به دلیل تغییرات در خواص سایندگی چرخ در طول آزمایش، دستخوش تغییر شوند. بسته به نوع ماده ساینده و نمونه آزمایش، سطح چرخ ممکن است به دلیل چسبندگی ذرات تشکیل شده در طول آزمایش تغییر کند (یعنی مسدود شود) و باید در فواصل زمانی بیشتری طبق توافق طرفین درگیر، سطح آن دوباره روکش شود. برای تعیین اینکه آیا نیاز به لایه برداری مکرر است یا خیر، کاهش وزن کل هر 50 چرخه رسم می‌شود. اگر قبل از ۵۰۰ سیکل، تغییر منفی قابل توجهی در شیب مشاهده شود، نقطه‌ای که در آن شیب تغییر می‌کند، فرکانس بازسازی سطح را تعیین می‌کند.
هنگام ارزیابی مقاومت سایشی دو یا چند پوشش، ممکن است لازم باشد عوامل دیگری نیز برای مقایسه دقیق در نظر گرفته شوند. پوشش‌های انعطاف‌پذیر حاوی حباب‌های هوا ممکن است در طول آزمایش‌های مقایسه‌ای، میزان کاهش جرم را تغییر دهند. پوشش‌های حاوی پرکننده‌های متراکم ممکن است باعث کاهش جرم بیشتر اما تغییر کمتر در ضخامت پوشش شوند. پوشش‌های حاوی سیلیس، اکسیدهای فلزی یا سایر ذرات بسیار متراکم می‌توانند چرخ ساینده را فرسوده کنند. بقایای سایش حاوی ذرات بیش از حد متراکم می‌تواند باعث سایش سه‌گانه شود که در صورت عدم حذف توسط سیستم مکش خلاء، به تجزیه پوشش کمک می‌کند.
پوشش‌هایی با سختی یا ضریب اصطکاک بیشتر از چرخ ساینده می‌توانند باعث شوند که چرخ ساینده سریع‌تر خراب شود. پوشش‌هایی با ضریب اصطکاک متفاوت باید در طول آزمایش‌های مقایسه‌ای در نظر گرفته شوند.
نمونه‌هایی از پوشش‌هایی که ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند شامل موارد زیر هستند، اما محدود به آنها نیستند: اپوکسی‌ها، پلی متیل متاکریلات (PMMA)، پلی اورتان متاکریلات (PUMA)، متیل متاکریلات (MMA) و رزین کربن.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد "ASTM D4060-19 روش آزمون استاندارد برای مقاومت در برابر سایش پوشش‌های آلی با مواد ساینده Taber" نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
