روش آزمون استاندارد ASTM D5963-22 برای خواص لاستیک - مقاومت در برابر سایش (ساینده استوانه‌ای چرخشی)

روش آزمون استاندارد ASTM D5963-22 برای خواص لاستیک - مقاومت در برابر سایش (ساینده استوانه‌ای چرخشی)

استاندارد "ASTM D5963-22 روش آزمون استاندارد برای خواص لاستیک - مقاومت سایشی (ساینده استوانه‌ای چرخشی)" که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) منتشر شده است، روشی را برای اندازه‌گیری مقاومت سایشی لاستیک‌ها (لاستیک‌های ترموست ولکانیزه شده و الاستومرهای ترموپلاستیک) که در شرایط عملیاتی واقعی در معرض سایش سایشی/سایشی قرار می‌گیرند، شرح می‌دهد.

روش آزمون استاندارد ASTM D5963-22 برای خواص لاستیک - مقاومت در برابر سایش (ساینده استوانه‌ای چرخشی)

مقاومت سایشی با حرکت دادن یک قطعه آزمایشی روی سطح یک ورق ساینده نصب شده روی یک درام چرخان اندازه‌گیری می‌شود و به صورت کاهش حجم در هر میلی‌متر مکعب یا به صورت درصدی به عنوان شاخص مقاومت سایشی بیان می‌شود. عدد کوچکتر برای کاهش حجم، مقاومت سایشی بهتر را نشان می‌دهد، در حالی که عدد کوچکتر برای شاخص مقاومت سایشی، مقاومت سایشی ضعیف‌تر را نشان می‌دهد. با این حال، نباید فرض شود که نتایج آزمایش به‌دست‌آمده با این روش آزمون، نشان‌دهنده رفتار سایشی است که محصولات لاستیکی در استفاده واقعی در معرض آن قرار می‌گیرند.

مقاومت سایشی یک عامل عملکرد بسیار مهم برای بسیاری از محصولات لاستیکی، از جمله تایرها، تسمه‌های نقاله، تسمه‌های انتقال قدرت، شیلنگ‌ها، کفش‌ها و پوشش‌های کف است. بنابراین، آزمایشی که بتواند مقاومت لاستیک در برابر سایش، از جمله یکنواختی رفتار سایشی تحت شرایط سرویس سایشی/اصطکاکی را اندازه‌گیری کند، تقاضای زیادی دارد.

این روش آزمایش می‌تواند برای تخمین مقاومت سایشی نسبی لاستیک‌های مختلف استفاده شود. از آنجایی که شرایط سایش سایشی در حین کار پیچیده و بسیار متفاوت است، نمی‌توان رابطه مستقیمی بین این آزمایش تسریع‌شده و عملکرد واقعی فرض کرد.

این روش آزمون برای آزمایش‌های مقایسه‌ای، کنترل کیفیت، آزمایش انطباق با مشخصات، اهداف داوری و مطالعات تحقیق و توسعه مناسب است.

روش آزمون شرح داده شده در این استاندارد برای ارزیابی مقاومت سایشی الاستومرهای ترموپلاستیک و لاستیک‌های ترموست ولکانیزه شده در طول چرخه‌های عملکرد استفاده می‌شود. روش آزمایش شامل حرکت دادن یک نمونه روی سطح یک استوانه چرخان با یک صفحه ساینده است.

این روش آزمایش، یکنواختی سایش لاستیک‌ها را در شرایط سایشی اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش تسریع‌شده می‌تواند برای ارزیابی مقاومت سایشی در انواع لاستیک‌ها مورد استفاده قرار گیرد، اما شرایط سایش سایشی بسیار متفاوت است و عملکرد واقعی محصولات لاستیکی در طول چرخه عملکرد همیشه قابل پیش‌بینی نیست.

انواع محصولات یا موادی که معمولاً با این روش آزمایش می‌شوند عبارتند از:

  • لاستیک
  • تسمه های نقاله
  • نوارهای خودرو
  • شیلنگ ها
  • کفش
  • پوشش های کف
  • طالع بینی

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • شاخص مقاومت سایشی، نسبت کاهش حجم لاستیک به کاهش حجم لاستیک مورد آزمایش را بیان می‌کند و به صورت درصد بیان می‌شود. کاهش حجم با لغزاندن یک قطعه لاستیکی مشخص با میزان سایندگی مشخص، بر روی سطح یک ورق ساینده نصب شده بر روی یک استوانه چرخان با ابعاد مشخص، تحت شرایط مشخص، تعیین می‌شود.
  • «میزان سایندگی اسمی» لایه ساینده، میزان جرم از دست رفته (نظری) قطعه لاستیکی مورد آزمایش برابر با ۲۰۰ میلی‌گرم است. این با لغزش قطعه آزمایشی روی سطح یک صفحه ساینده نصب شده بر روی یک استوانه چرخان با ابعاد مشخص تحت شرایط مشخص بدست می‌آید.
  • سایندگی لایه ساینده، میزان واقعی کاهش جرم قطعه لاستیکی مورد آزمایش در محدوده مشخص شده ۱۸۰ تا ۲۲۰ میلی‌گرم است. این با لغزاندن قطعه آزمایشی روی سطح یک ورق ساینده نصب شده بر روی یک درام چرخان با ابعاد مشخص تحت شرایط مشخص بدست می‌آید.
  • لاستیک استاندارد به ترکیبی از لاستیک طبیعی با ترکیب خاص اشاره دارد که تحت شرایط مشخصی مخلوط و ولکانیزه شده است. برای تعیین میزان سایندگی لایه ساینده و اطمینان از اینکه میزان سایندگی در محدوده تعیین شده ۱۸۰ تا ۲۲۰ میلی گرم است، از لاستیک استاندارد استفاده می شود. نسبت سایش اسمی و سایش واقعی برای اصلاح میزان سایش لاستیک مورد آزمایش در صورت هرگونه انحراف از میزان سایش لایه ساینده از میزان سایش اسمی اعلام شده (180 میلی‌گرم) استفاده می‌شود.

این روش آزمون شامل رویه‌هایی برای تهیه نمونه‌های استوانه‌ای با ابعاد مشخص از لاستیک‌های ترموست ولکانیزه شده یا الاستومرهای ترموپلاستیک و ارزیابی مقاومت سایشی آنها با لغزاندن یک نمونه آزمون روی سطح یک ورق ساینده متصل به یک استوانه چرخان است. علاوه بر این، استاندارد، آماده‌سازی و آزمایش سازگاری لاستیک را شرح می‌دهد.

این آزمایش تحت شرایط فشار تماس مشخص، فاصله لغزش و سرعت حرکت قطعه آزمایشی، سرعت چرخش درام و درجه سایش لایه ساینده انجام می‌شود.

سایندگی لایه ساینده با کاهش جرم بر حسب میلی‌گرم از یک آزمونه تهیه شده از لاستیک استاندارد، هنگام آزمایش تحت شرایط مشخص شده یکسان، تعریف می‌شود.

برای آزمایش مقاومت در برابر سایش می‌توان از چهار روش مختلف استفاده کرد. روش الف از یک قطعه آزمایشی غیرچرخشی با استفاده از لاستیک استاندارد به عنوان مرجع استفاده می‌کند و روش ب از یک قطعه آزمایشی چرخان استفاده می‌کند. روش‌های ج و د از لاستیک استاندارد با یک قطعه آزمایشی غیرچرخشی و یک قطعه آزمایشی چرخان به عنوان مرجع، به ترتیب، استفاده می‌کنند. قطعات آزمایشی چرخان در بسیاری از موارد الگوی سایش یکنواخت‌تری را ارائه می‌دهند.

مقاومت سایشی به‌دست‌آمده مطابق با روش الف، به‌صورت کاهش (حجم) سایش بر حسب میلی‌متر مکعب گزارش می‌شود که از کاهش جرم قطعه آزمایشی، چگالی لاستیک آزمایشی و میزان سایندگی لایه ساینده نسبت به میزان سایندگی اسمی، با احتساب ۲۰۰ میلی‌گرم جرم از دست رفته، محاسبه می‌شود. عدد کوچکتر نشان دهنده مقاومت بیشتر در برابر سایش است.

مقاومت سایشی به‌دست‌آمده مطابق با روش‌های الف، ب، ج و د، به صورت شاخص مقاومت سایشی بر حسب درصد گزارش می‌شود که از کاهش جرم و چگالی لاستیک‌های استاندارد و لاستیک‌های مورد آزمایش محاسبه می‌شود. عدد کوچکتر نشان دهنده مقاومت کمتر در برابر سایش است.

تلفات جرمی به‌دست‌آمده از روش‌های مختلف ممکن است متفاوت باشد و بنابراین اگر قرار است تلفات جرمی (و حجمی) مستقیماً مقایسه شوند، باید از همان روش استفاده شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد "ASTM D5963-22 روش آزمون استاندارد برای خواص لاستیک - مقاومت در برابر سایش (ساینده درام چرخشی)" وجود دارد.

واتساپ