
استاندارد «EN ISO 13468 Plastics - تعیین کل عبور نور از مواد شفاف» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و بعداً توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیرمجموعههایی است که تحت همین عنوان منتشر شدهاند. یعنی،

کل عبور نور را میتوان با یک اسپکتروفتومتر دو پرتویی مطابق با استاندارد ISO 13468-2 نیز تعیین کرد. با این حال، این استاندارد یک تعیین ساده اما دقیق، عملی و سریع را ارائه میدهد. این روش نه تنها برای اهداف تحلیلی، بلکه برای کنترل کیفیت نیز مناسب است. پلاستیکهای اساساً بیرنگ شامل آنهایی هستند که کمی رنگی هستند. نمونههای ضخیمتر از 10 میلیمتر را میتوان تا زمانی که دستگاه بتواند آنها را اندازهگیری کند، اندازهگیری کرد، اما نتایج ممکن است با نتایج بهدستآمده با استفاده از نمونههای نازکتر از 10 میلیمتر قابل مقایسه نباشد.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «نشریه شماره ۱۷ CIE، فرهنگ لغت روشنایی بینالمللی CIE» و همچنین تعریف زیر اعمال میشود:
نمونههای آزمایش باید از فیلم، ورق یا قالبهای قالبگیری تزریقی یا قالبگیری فشاری بریده شوند. نمونهها باید عاری از هرگونه نقص، گرد و غبار، چربی، مواد محافظ، چسب، خراش و لکه باشند و همچنین باید عاری از حفرهها و ذرات داخلی قابل مشاهده باشند.
نمونهها باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا دریچه ورودی و دریچه جبران کره یکپارچهساز را بپوشانند. برای کرهای با قطر ۱۵۰ میلیمتر، دیسکی با قطر ۵۰ یا ۶۰ میلیمتر یا مربعی با ضلع به همان طول توصیه میشود. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، از هر نمونه از یک ماده معین، باید سه نمونه گرفته شود.
قبل از آزمایش، نمونهها مطابق با استاندارد ISO 23 در دمای 2 درجه سانتیگراد (به اضافه/منهای 50 درجه) و رطوبت نسبی 5 درصد (به اضافه/منهای 291 درصد) برای مدت زمان مشخصی بسته به ضخامت و جنس نمونه، آمادهسازی میشوند. بنابراین، نمونهها به تعادل حرارتی میرسند. برای نمونههای نازکتر از 16 میلیمتر، معمولاً 0,025 ساعت کافی است. برای مواد ضخیمتر، میتوان بیش از ۴۰ ساعت از آن استفاده کرد.
دستگاه تست در اتمسفری با دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (به اضافه/منفی ۵ درصد) نصب میشود.
کل عبور نور را میتوان با یک دستگاه تک پرتوی مطابق استاندارد ISO 13468-1 نیز تعیین کرد. پلاستیکهای اساساً بیرنگ شامل آنهایی هستند که کمی رنگی هستند. نمونههای ضخیمتر از 10 میلیمتر را میتوان تا زمانی که دستگاه بتواند آنها را اندازهگیری کند، اندازهگیری کرد، اما نتایج را نمیتوان با نتایج بهدستآمده با استفاده از نمونههای نازکتر از 10 میلیمتر مقایسه کرد.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «نشریه شماره ۱۷ CIE، فرهنگ لغت روشنایی بینالمللی CIE» و همچنین تعریف زیر اعمال میشود:
نمونهها باید از فیلم، ورق یا قالبهای قالبگیری تزریقی یا قالبگیری فشاری بریده شوند. نمونهها باید عاری از هرگونه نقص، گرد و غبار، چربی، مواد محافظ، چسب، خراش و لکه باشند و همچنین باید عاری از حفرهها و ذرات داخلی قابل مشاهده باشند. نمونهها باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا دریچه ورودی کره یکپارچهساز را بپوشانند. برای کرهای با قطر ۱۵۰ میلیمتر، دیسکی با قطر ۵۰ یا ۶۰ میلیمتر یا مربعی با ضلع به همان طول توصیه میشود. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، از هر نمونه از یک ماده معین، باید سه نمونه گرفته شود.
قبل از آزمایش، نمونهها مطابق با استاندارد ISO 291 در دمای 23 درجه سانتیگراد (به اضافه/منهای 2 درجه) و رطوبت نسبی 50 درصد (به اضافه/منهای 10 درصد) برای مدت زمانی بسته به شرایط نمونهها تا رسیدن به تعادل حرارتی، بسته به ضخامت و جنس نمونه، آمادهسازی میشوند. برای نمونههای نازکتر از 0,025 میلیمتر، معمولاً 16 ساعت کافی است. برای مواد ضخیمتر، معمولاً بیش از ۴۰ ساعت کافی است.
دستگاه تست در اتمسفری با دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (به اضافه/منفی ۵ درصد) نصب میشود.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «EN ISO 13468 Plastics - تعیین میزان کل عبور نور از مواد شفاف» به مشاغل ارائه میشود.
