
"روش تست استاندارد ASTM F2009-20 برای تعیین نیروی حذف محوری اتصالات مخروطی پروتزهای مدولار" که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) ایجاد شده است، یک روش استاندارد برای تعیین نیروی مورد نیاز در شرایط آزمایشگاهی برای برداشتن مخروطیها ارائه میکند. در مورد ایمپلنت هایی که قرار نیست رها شوند توضیح داده شده است. برخی از نمونه ها تعویض کامل یا جزئی مفصل ران یا اجزای استخوان ران شانه است که در آن قسمت سر و پایه با یک مخروط خود قفل شونده در کنار هم محکم می شوند.

این روش آزمایش اساساً برای ارزیابی طرحهای سر فلزی و سرامیکی بر روی مخروطهای فلزی ایجاد شده است، اما میتواند برای مواد و طرحهای دیگر نیز اعمال شود.
روش تست جداسازی محوری وسیله ای برای اندازه گیری قدرت قفل محوری اتصال مخروطی برای پروتزهای مدولار فراهم می کند. پس از مونتاژ، یک نیروی کششی محوری برای جدا کردن اتصال مخروطی اعمال می شود و حداکثر نیرو ثبت می شود.
این روش تست به ارزیابی نیروی قفل محوری یک مخروطی مدولار کمک می کند. برخی از وسایلی که می توانند از این نوع اتصال استفاده کنند، پروتزهای مدولار شانه و مدولار هیپ هستند. بسته به طراحی دستگاه، روشهای اضافی برای ارزیابی مکانیسمهای قفل کردن مخروطیها ممکن است مناسب باشد.
این روش تست ممکن است برای همه کاربردهای ایمپلنت مناسب نباشد. به کاربر هشدار داده می شود که مناسب بودن برنامه را از نظر مواد و طراحی آزمایش شده و کاربردهای بالقوه آنها در نظر بگیرد.
در حالی که این روش تست می تواند برای اندازه گیری نیروی مورد نیاز برای جداسازی مخروطی ها استفاده شود، هر مقایسه ای از چنین داده هایی برای طراحی اجزای مختلف باید اندازه ایمپلنت و نوع مکانیسم قفل مورد ارزیابی را در نظر بگیرد.
هنگام آزمایش، قسمت مخروطی مجموعه باید توسط عناصر بست مناسبی که قادر به تحمل بارهای زیاد هستند مهار شود. اتصال دهنده ها باید به گونه ای ساخته شوند که خط اعمال بار در 61 درجه از محورهای اجزای مخروطی نر و مادگی تراز باشد. به عنوان مثال، هدرهای مدولار را می توان با یک مخروط 100 درجه فلزی جامد، همانطور که در شکل ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است، مونتاژ کرد. مخروط باید تماس خطی را در اطراف قطر سر ایجاد کند. به عنوان مثال، هدرهای مدولار را می توان با یک قفس فلزی که هدر را احاطه کرده است جدا کرد و همانطور که در شکل ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است، در اطراف لبه پایینی هدر تماس یکسان ایجاد کرد. یک روش برای به حداقل رساندن خطای تراز و بارگذاری خارج از محور در طول نصب با نسبت ثابت، اضافه کردن یک یاتاقان رانش است تا مخروطی با مخروطی نصب متمرکز شود.
دستگاه آزمایش باید با الزامات استاندارد «روشهای استاندارد ASTM E4-13 برای تأیید نیرو دستگاههای آزمایش» مطابقت داشته باشد. بارهای مورد استفاده برای تعیین استحکام اتصال باید در محدوده دستگاه آزمایشی باشد که در این استاندارد تعریف شده است.
دستگاه آزمایش باید توانایی ایجاد نیروی فشاری و کششی با نرخ جابجایی ثابت یا نرخ نیروی ثابت را داشته باشد. دستگاه تست باید دارای سیستم نظارت و ثبت بار باشد.
از نظر نمونه برداری و نمونه های آزمایشی، اجزای مخروطی نر و ماده را می توان ایمپلنت های تکمیل شده یا نمونه های آزمایشی ساده شده دانست. نمونههای آزمایشی باید دارای مخروطیهایی باشند که مطابق با مشخصات یک ایمپلنت تکمیلشده، از جمله مواد، ساخته شدهاند و ترجیحاً باید با همان تجهیزات تولید شوند. مواد نگهدارنده اطراف تاپر ماده باید به اندازه و شکل ایمپلنت تکمیل شده باشد.
حداقل پنج مجموعه مخروطی باید برای تعیین نیروی جداسازی محوری بین اجزای مخروطی آزمایش شوند. جفت شدن اجزا باید تصادفی باشد مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد. مناسب بودن انجام چندین آزمایش بر روی یک مفصل فلر یکسان به طراحی و کاربرد دستگاه بستگی دارد.
استریل کردن اجزای آزمایشی ضروری نیست مگر اینکه اثرات شناخته شده ای روی قطعات مورد ارزیابی داشته باشند. به طور کلی، استریلیزاسیون هیچ تاثیری بر مواد فلزی ندارد.
به دنبال روش های معمول تمیز کردن آزمایشگاهی برای حذف هر گونه زباله یا سایر آلودگی های سطحی، اجزای مخروطی در یک دستگاه آزمایش مناسب مونتاژ می شوند. یک روش توصیه شده برای تمیز کردن و خشک کردن نمونه ها در ضمیمه استاندارد گنجانده شده است (ضمیمه X1).
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام شده است، سازمان ما با کادری آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، آزمایشهای تعریفشده در استاندارد «روش آزمون استاندارد ASTM F2009-20» را انجام میدهد. تعیین نیروی جداسازی محوری اتصالات مخروطی پروتزهای مدولار". همچنین خدمات ارائه می دهد.
